gaming sinds 1997

Second Sight

Waar zijn al die akelige programma’s gebleven die interessante thema’s als UFO’s, buitenaardse wezens en paranormale gaven aansneden? Heeft de regering censuur toegepast om te voorkomen dat er iets dergelijks aan het licht kwam? Hebben we de doofpot weer boven gehaald en hermetisch afgesloten? Of interesseert de mensheid zich misschien niet meer in deze eigenaardigheden? Kennelijk zijn er toch nog aardse wezens die geïntrigeerd zijn door deze onverklaarbare fenomenen. We noemen ze “codies”, ze komen voor in de meest succesvolle racegames maar zo nu en dan wagen ze zich ook op onbekend terrein. Met behulp van de vrije radicalen (lees: Free Radical Entertainment) boksten ze een spel in elkaar dat eindelijk het paranormale vraagstuk terug aankaart. Een fris briesje in het action adventure genre you say? Wie weet, only my review will tell!

Na een druk op start en het instellen van de moeilijkheidsgraad, hetzij normal of challenging (voor de streefteven), word je meteen in de actie gesmeten. Je speelt John Vattic. Het hoofdpersonage ontwaakt in een medische instelling maar kan zich niets herinneren van zijn verleden. Wat doet hij daar? Hoe komt hij daar en vooral: wie heeft hem zo toegetakeld? Aangezien er van je voorgeschiedenis niets bekend is, ga ik hier ook geen woorden aan vuil maken. “Al doende leert men” gaat voor Second Sight namelijk heel erg op. Door middel van speelbare flashbacks leer je gaandeweg je verleden kennen en vind je een oplossing voor het heden. Van originele gameplay gesproken!

John is een kruising tussen Agent 47 uit Hitman en James Earl Cash uit Manhunt. De gelijkenissen betreffen enkel het uiterlijk. Zijn gabber-esque kapsel verwijst naar Agent 47 en zijn garderobe heeft veel weg van die van meneer Cash. Innerlijk is Vattic echter een regelrechte angsthaas, een anti-held zelfs, die geen vlieg kwaad zou doen. Met de nadruk op zou, want al gauw halen ze hem het hart uit zijn pens en moet hij gewoon terugvechten. Bij zijn eerste confrontatie met een agressieve bewaker komt John tot de conclusie dat hij over krachten beschikt waar een doorsnee mens een puntje kan aan zuigen. Zware kisten kunnen aardig pijn doen en dat blijkt al gauw, wanneer je met je telekinetische kracht eentje tegen de dichtsbijzijnde vijand ramt. De paranormale gaven die John Vattic op zijn avontuur leert, zijn echt een lust voor het oog en een opkikker voor het spelgenot. Als je aardig wat kogels hebt moeten slikken, kan je jezelf genezen met behulp van de healing ability. Zie je het niet zitten om drie bewakers te omzeilen? Gebruik dan de charm ability waardoor John tijdelijk onzichtbaar wordt. Als er echt geen ontkomen meer aan is, kan je nog steeds vertrouwen op de psi-attack. Hiermee geef je de bewakers van dienst een flinke opdoffer waardoor ze vrij snel het loodje laten. Het leukste volgens mij is echter de projection ability. Hiermee kan John uit zijn lichaam treden om onbereikbare gebieden te verkennen. Stel bijvoorbeeld dat een paar laserstralen je beletten om verder te komen. Geen nood: projecteer jezelf, loop door de stralen en schakel ze aan de andere kant uit. Je kan zelfs in het lichaam kruipen van de vijanden en zo je collega-bewakers neermaaien. De eerder vermelde telekinetische kracht kan ook handig zijn om de kringspier van je vijanden op de proef te stellen. Focus je krachten op een tv scherm, geef er een bewaker een pak rammel mee en hij zal binnen de kortste keren ineengedeukt bidden om vergiffenis.

Natuurlijk zit er aan al deze paranormale snufjes ook een limiet. Het balkje onder je levensmeter geeft aan hoeveel psi-kracht er nog rest. Het vult gelukkig vanzelf , maar pas op voor camera’s of bewakers want eens zij je in hun vizier hebben, zullen je psi-krachten volledig uitgeschakeld worden. “Is het dan over en uit, oh dierbare reviewer?” Maar nee mannekes, onze John heeft ook nog een handjevol vuurwapens tot zijn beschikking; van de gebruikelijke pistooltjes tot het wat grovere werk van een Russisch machinegeweer. Aan het nodige geweld dus geen gebrek en zo willen we het graag houden, meneer De Winter!

Dat Free Radical Entertainment in staat voor het grafische aspect blijkt al gauw. De personages hebben allemaal een karikaturaal gelaat à la Timesplitters en de animaties zijn weer verrukkelijk. Aan verscheidenheid in de locaties is er ook geen gebrek. Van winterachtige buitengebieden tot stuiptrekking bevorderende psychiatrische inrichtingen; de ontwerpers hebben kosten noch moeite gespaard. De geluidstechnicus van dienst blijkt ook een capabel mens te zijn. Het beklemmende intromuziekje geeft direct de juiste toon aan en de details op auditief gebied zijn oorgasme-waardig. Je hoort bv. zelfs het tikken van een klok.

Second Sight is een dijk van een spel geworden. De flashbacks, de psi-krachten, de verhaallijn, de prachtige graphics, het beklemmende gehoorspel, alles maar dan ook alles draagt bij tot een unieke spelervaring.

Ik word er gewoon poëtisch van:

Second Sight is:
een frisse bries op een veel te broeierige zomerdag,
het wapperen van een overwinningsvlag,
een open raam in een veel te muffe klas.
Kortom, Mario keek en zag dat het goed was!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Second Sight
geplaatst in: Codemasters, PS2, Reviews
tags: ,


Leave a Reply