gaming sinds 1997

Seven Samurai 20XX

Zeven Samurai: het is eens wat anders dan de zeven dwergen! Kan deze nieuwe titel echter weerstand bieden aan spellen als Nightshade of het langverwachte Ninja Gaiden?

Ninja’s zijn altijd een grote inspiratiebron geweest voor games, en tegenwoordig worden die oude invloeden terug opgerakeld voor nieuwe games met nieuwe ervaringen. Shinobi kreeg al twee remakes en Ninja Gaiden staat al klaar om de troon op te eisen. Tenchu mag dan ondertussen wel achterhaald zijn, nog niet zo lang geleden was het de referentie voor Ninjaspellen. Heeft Seven Samurai 20XX dan wel bestaansrecht? Nou, het spel mag van geluk spreken dat het een ijzersterk verhaal heeft, want anders kon het regelrecht de vuilnisbak in.

Jij bent een eenzame Samurai die zonder al te veel “goesting” het kwade bestrijdt. Eigenlijk help je de mensen alleen maar omdat ze idiote losers zijn die zich niet kunnen verweren. Toch kom je op een dag tot inkeer en beslis je een dorpje te helpen in hun strijd tegen de vijand. De vijand bestaat deze keer uit Humanoids. Zoals de naam al doet vermoeden is dat een kruising tussen mensen en robots. Spijtig genoeg verwerk je deze wandelende schroothopen niet zo makkelijk tot oud ijzer. Je zult dus de hulp in moeten roepen van andere machtige Samurai, en daarvoor zul je vele gevaren moeten trotseren. Zeven Samurai zijn voldoende om weerstand te bieden aan de vijand. Zeven is een heilig getal, maar voordat je dit getal te zien krijgt zul je enkele onheilige acties moeten ondernemen.

Het eerste gevecht belooft al weinig goeds. Zonder sterke duimspieren kom je echt nergens in dit spel. Het is namelijk de bedoeling dat je door zoveel mogelijk op vierkantje te kloppen zoveel mogelijk ijzer recycleert. Er lijkt echt geen einde te komen aan deze verbouwde garagepoorten. Zonder te overdrijven kan ik zeggen dat er werkelijk honderden robots over het scherm lopen. Natuurlijk gaat dit gepaard met de gebruikelijke slowdowns, onvermijdelijk als je te veel vraagt van een console. Tientallen gevechten gaan voorbij zonder dat je echt moet opletten hoe je de vijanden doodt. Ik deed maar wat, en op die manier ben ik toch wel lekker ver geraakt. Enkel de laatste missies vereisten wat meer precisiewerk, maar dat was eerder te danken aan de irritante vijanden dan aan de weldoordachte gameplay.

Op je reis doorheen de sloppenwijken, woestijnen en oude kerkers kom je enkele bizarre personages tegen. Dit spel wordt dan ook gekenmerkt door zijn typische Japanse (wan)smaak. Wat dacht je van rappende samurai op rollerskates? Of nog beter: een zwaardvechter die op funky discotonen gitaar speelt. En dan heb ik het nog niet gehad over dikke geheimagenten die dansen op een ronde tafel en een bizar groot geweer hanteren. Man, ik ben soms letterlijk van mijn stoel gevallen van verbazing. Dit spel slaagde erin om van absoluut serieus spel te hervallen in vreemde kolder en Japanse humor. Het is maar wat je leuk vindt. Tijdens de sterkste scènes van het spel kreeg ik echter kippenvel, en dat wil wel wat zeggen. Normaal zijn deze momenten voorbehouden voor Metal Gear Solid of Final Fantasy. Dit spel komt dan wel niet in de buurt van die twee grootmeesters, maar het heeft zijn pakkende momenten. De eer van de Samurai wordt perfect uitgespeeld, en dat levert in ieder geval wel mooie dingen op.

Grafisch gezien toont het spel soms opzienbarende taferelen. Zo zijn de omgevingen bij momenten erg kleurrijk en vol detail. Op andere momenten loop je dan weer door grijze gangen, wat minder leuk is natuurlijk. Al bij al ziet het er toch niet slecht uit, met mooie effecten in de omgevingen. Daarentegen staan wel de occasionele vertragingen tijdens de talrijke gevechten. Qua gameplay moet je niet te veel verwachten, je kunt de gevechten bij wijze van spreken met je ogen dicht en met een vinger in je neus winnen. Je hebt één knop om te slaan en één knop om te dashen, en daar moet je het maar mee doen. Erg uitgebreid kun je het allemaal niet noemen.

Seven Samurai 20XX is een spel dat dankzij het interessante verhaal net niet in de vuilnisbak belandt. Het valt echter niet te ontkennen dat het spel wel heel middelmatig is op andere vlakken. Zo bestaat de gameplay uit het indrukken van één knop en een beetje wandelen, verwacht dus geen puzzels en dergelijke. Typisch een spel dat gemaakt is om te huren. Een beetje afreageren in het weekend is namelijk altijd een leuke bezigheid. Als je dat nu doet tijdens een potje Serious Sam of een uurtje Seven Samurai 20XX maakt niet zo veel uit. Zolang het maar leuk blijft, en dat is hier dan ook net één uur het geval.

Onze Score:
5.0
gerelateerd spel: Seven Samurai 20XX
geplaatst in: PS2, Reviews, Sega
tags: ,


Leave a Reply