gaming sinds 1997

skate.

Klinken grindende assen je als een symfonie van Beethoven in de oren? Krijg je kippenvel van een perfect gelukte trick en slaap je met griptape op je hoofdkussen? Geef me dan snel 2 minuutjes van je kostbare tijd, en lees waarom je skate. (inderdaad, zonder hoofdletter en met een “.”) in huis moet halen.

Wie mijn review van Tony Hawk’s Proving Ground gelezen heeft, weet dat ik ontzettend uitkeek naar mijn eerste spelsessie met skate.. Hoe kan het ook anders: EA’s nieuwe vlaggenschip krijgt bijna uitsluitend goede kritieken en wist in geen tijd de jarenlange hegemonie van de Tony Hawk games te verbreken. Bizar goed dus voor een nieuwe reeks, en hoog tijd om te checken of al die lof wel gerechtvaardigd is.

Hét grote verschil tussen skate. en Tony’s winstgevende hobby is de besturing. In plaats van als een bezetene op knopjes te rammen, moet je bij deze game gevoel leggen in het besturen van je personage. Voor het uitvoeren van een breed scala aan tricks wordt namelijk de rechter analoge stick tot de orde geroepen en dat werkt bijzonder verfrissend.

De opzet is eigenlijk simpel: de rechterknuppel is het virtuele verlengde van je voet en de bewegingen die je maakt zijn vergelijkbaar met de echte moves. Voor een ollie moet je bijvoorbeeld eerst een neerwaartse beweging maken (wat overeenkomt met het zakken door je knieën), om vervolgens de stick recht naar boven te knallen. Bij een nollie doe je net het omgekeerde en voor een kickflip breng je de knuppel uiteindelijk naar rechtsboven (linksboven voor de regular skaters). Net echt dus.

Deze “flick it”-besturing, zoals EA het pleegt te noemen, voegt ontzettend veel toe aan de spelervaring en geeft je bijna het gevoel zelf op een skateboard te staan. Dat daar in al die jaren niemand eerder aan gedacht heeft, is achteraf gezien bijna niet te geloven.

Maar de controls mogen dan wel intuïtief zijn, toegankelijk zijn ze allerminst. Het kost al snel een paar uurtjes voor je enkele bescheiden combo’s uit je plank schudt. Velen zullen hiervoor het geduld wellicht niet kunnen opbrengen, maar naar mijn mening raakt de ontwikkelaar hiermee net de essentie van het skateboarden aan. De sport is namelijk retemoeilijk en iedereen die ooit op vier kleine wieltjes heeft gestaan, weet hoe lastig het is om zelfs de meest eenvoudige tricks onder de knie te krijgen. Het gevoel, dat voor niks enkel de zon rijst, zit goed verwerkt in deze game en skate. balanceert dan ook perfect op de grens tussen realisme en speelbaarheid.

Om een beetje met stijl door de straten van San Vanelona (het virtuele evenbeeld van Barcelona) te raggen, moet je trouwens niet alleen de flick-it besturing meester worden, maar zal je ook een perfecte timing moeten neerzetten. Op het juiste moment een sprong inzetten vergt best wat oefening en ook de hoek, van waaruit je obstakels zal benaderen, moet goed zijn. Dit alles zorgt echt voor een natuurgetrouwe ervaring en nodigt uit om, alvast de eerste uren, de opdrachten links te laten liggen en gewoon ontspannen wat in het rond te skaten.

Het eerste wat daarbij opvalt is trouwens dat de omgevingen zeer wijds, en zodoende ook wat leeg aanvoelen. In vergelijking met de TH-games, waar je werkelijk omringd wordt door bankjes, buizen, richels, ramps, verhoogjes en gaps, is het soms een beetje een dooie boel in deze game. Maar dat blijkt al snel een bewuste keuze te zijn, want elke oneffenheid is voelbaar en een onschuldig ogende stoeprand is genoeg om je asfalt te doen vreten. Je hebt ook meer tijd nodig om je tricks in te zetten en daarom is het goed dat je, vooral in het begin, niet te veel hindernissen voor de wielen krijgt. En daarbij, in het echte leven wordt het straatbeeld ook niet gedomineerd door halfpipes en andere skatevriendelijke obstakels.

De verschillende stadsdelen (Suburbs, Downtown, Old Town en The Res) van San Vanelona hebben elk een eigen karakter en komen grafisch goed uit de verf. Maar het zijn toch vooral de fantastische animaties van de skaters waarvoor de makers zich een vette pluim op hun hoed mogen steken. Ook de ultrarealistische physics van het skateboard zelf zijn werkelijk om duimen en vingers bij af te likken. Als je ziet hoe het plankje reageert op allerhande acties en oneffenheden… het is waarlijk te ziek voor woorden!

Toch is niet alles even subliem uitgewerkt. Zo zijn de opdrachten wel leuk, maar niet bepaald revolutionair. Het is vooral zaak een bepaalde trick op een bepaalde plaats uit te voeren, gelukkig dikwijls zonder enige tijdslimiet. Het drukke verkeer en de vele voetgangers die in het spel zitten, hadden ook niet gehoeven. Zij zullen immers meermaals je aanloop belemmeren en dat wordt na een tijdje behoorlijk ergerlijk. Ook de cameravoering laat hier en daar wat steekjes vallen en, omdat je personage erg groot in beeld wordt gebracht, is het vaak moeilijk in te schatten wat er precies op je afkomt.

Ondanks enkele kleine minpuntjes is skate. een geweldige game geworden, al weet ik zeker dat niet iedereen die mening zal delen. EA’s skateboardsimulatie is namelijk echt een spel voor fijnproevers, met een hart voor de edele sport. De game is, hoe cliché het ook mag klinken, gemaakt door én voor skaters, en is wat mij betreft één van de grootste verrassingen van 2007.

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: skate.
geplaatst in: Electronic Arts, Reviews, X360
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>