gaming sinds 1997

Sly 2: Band Of Thieves

Als er één soort “pikkeboeven” is die ik minacht, dan zijn het wel gauwdieven, want die stelen op de lafste en hatelijkste manier denkbaar. Bovendien sluiten vele mensen kwaad opzet uit, want je kan dat oude horloge waar je zo aan gehecht bent, ook gewoon verloren zijn. Veel geld is het daarom niet noodzakelijk waard, maar de emotionele band ben je voorgoed kwijt en die kan moeilijk vervangen worden. Erger nog is het met een portefeuille, want jouw persoonlijke documenten belanden waarschijnlijk in de vuilnisbak, terwijl het immens veel geld, moeite en tijd kost om die allemaal opnieuw aan te vragen. Dan zwijg ik nog over de woede die dit soort klootzakjes opwekken want met welk recht handelen zij? Ga werken of maak op zijn minst gebruik van de herverdeling van het inkomen, dan neem je het geld tenminste legaal van een eerlijk iemand af…

In Sly 2: De Dievenbende, liggen de kaarten anders: achter iemand aan sluipen en de munten uit zijn zak vissen, is hier immers wél enorm leuk. Het is echter slechts een klein aspect van deze platformer. De rode draad in het verhaal is het terugkrijgen van alle onderdelen van Clockwerk, de slechterik die in het vorige spel verantwoordelijk was voor de diefstal van de Thievius Racoonus. Zijn mechanische onderdelen zijn ondertussen verspreid over de hele wereld en worden bewaakt door verscheidene criminele leiders. Sly en zijn vrienden Murray en Bentley haasten zich naar elke uithoek van de blauwe planeet en zetten telkens een hoofdkwartier op in de buurt van het stukje mechaniek.

Van daaruit plan je de diefstal, maar je zal eerst verscheidene, kleine opdrachten moeten voltooien. Bentley, de slimme schildpad, bedenkt het plan maar je moet hem wel voorzien van verkenningsfoto’s. Zo doe je voort, de ene opdracht opent de weg voor een andere wat uiteindelijk leidt tot de ontmoeting met de baas, tevens bewaker van het onderdeel. Gelukkig zijn die taken leuk en gevarieerd: dansen (minigame) om iemand af te leiden, een helikopter besturen om je partner dekking te geven of een deur van binnenuit openen, zodat je minder lenige collega’s makkelijk toegang krijgen tot een gebouw. Dit lijkt allemaal vrij voor de hand liggend, maar de inspiratie en creativiteit van de ontwikkelaars is onbegrensd. Luister maar: eerst moet je een vijftal zeldzame bloemen plukken, die alleen kunnen groeien in de top van een hoge boom. Wanneer die aan een olifant gevoederd moeten worden, verliest de moderne mammoet alle zelfbeheersing. Aangezien deze de satelliet aandrijft die jouw communicatie afluistert, zou dat wel degelijk een positief effect hebben. Als dat niet getuigt van humor en originaliteit, dan ben je volgens mij te veeleisend.

Ik beschouw mezelf als vrij ervaren wanneer het neerkomt op het spelen van platformspelletjes, maar voor laatst beschreven missie had ik toch aardig wat tijd nodig. De totale levensduur is ook aanzienlijk langer dan die van zijn voorganger en dat laat zich onmiddellijk blijken. Na elke geslaagde opdracht wordt je voortgang naar de Memory Card weggeschreven. Het voltooiingpercentage is dan een tijdje zichtbaar. Dat bleek na een paar uur hard labeur slechts tien procent te zijn. Je vervelen of tegen je zin spelen, zal echter nooit voorvallen, want de nieuwe omgevingen waarin je terecht komt, bieden altijd nieuwe uitdagingen die gestaag meer inventiviteit en handigheid vereisen.

Bovendien kan je je gestolen geld of gevonden kunstvoorwerpen inruilen voor nieuwe skills, die voor elk personage verschillen en tevens aansluiten bij zijn tekortkomingen. In de eerste levels gebruik je dus maar weinig toetsen, maar naarmate het geld binnenrolt kan je voor L1, L2 of R2 dus nieuwe acties kopen om de vele vijanden te loef af te steken. Zo kan Bentley zich nieuwe bommen aanschaffen, zodat ook hij zich kan verweren tegen de grotere monsters waar hij door wordt belaagd. Daar heeft Murray alvast geen last van, want met zijn brute kracht is het mogelijk de logste tegenstanders met één vuistslag de grond in te boren. Om je snel, efficiënt en geruisloos te verplaatsen moet je dan weer bij Sly zijn. Door deze uiteenlopende karakteristieken moet je voor elk personage anders denken en handelen, wat de missies (met wie je speelt, ligt vast) nog afwisselender maakt.

Het duurde een tijdje maar ik heb eindelijk het eerste degelijke cell-shaded spel gespeeld, een ellenlange opsomming van minder goede titels die van dit grafisch concept gebruik maken, bespaar ik jullie. Ook qua geluid scoort Sly 2 erg goed, behalve wanneer je in het Nederlands speelt. Dat gedub is namelijk vrij ridicuul en waar je er in den beginne nog om kan lachen, werkt het later vrij hard op je zenuwen. Dan maar in het Engels wat beter meeviel dan ik verwachtte door de extreem verzorgde intonatie, goede articulatie en het gezapig tempo klinkt alles glashelder en is de verstaanbaarheid top.

Ik kan nog vijf pagina’s meer schrijven over alle leuke aspecten maar dat lijkt me nutteloos. Voor een platformspel is de levensduur vrij lang, de camera werkt zeer goed mee, grafisch bekomt men een geslaagd geheel en de geluidseffecten zijn ook immens leuk, zonder het uiteraard over de Nederlandse dubbing te hebben. Alhoewel het spel veel tijd vraagt om uit te spelen, kan je toch makkelijk een halfuurtje per keer spelen en het daarna een weekje laten liggen. Ideaal voor mensen met weinig vrije tijd zoals ik. Een erg degelijk platformspel dus, zonder technische mankementjes, met een originele invalshoek en toegankelijk voor iedereen, meer moet dat niet zijn!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Sly 2: Band Of Thieves
geplaatst in: PS2, Reviews, Sony Entertainment
tags: ,


Leave a Reply