gaming sinds 1997

Sonic Free Riders

Sonic Free Riders leek één van de meest veelbelovende Kinect lanceringstitels te worden. Het heeft immers alles in huis om de mogelijkheden van Kinect ten volle te benutten: een ‘Back to the Future’-hoverboard, leuke personages, de mogelijkheid om te springen, te bukken en te duiken, en natuurlijk dat allemaal in de wereld van Sonic tot leven gebracht door een ploeg ervaren ontwikkelaars.

Beginnen met de tutorial is een absolute must. Zonder enige tijd te spenderen aan het oefenen van de juiste moves is Sonic Free Riders een onmogelijk spel dat menig gamer na twee banen en talloze onzachte confrontaties met de muur zo snel mogelijk in de vuilbak zal willen kieperen. De wijze spreuk ‘oefening baart kunst’ indachtig, zetten we echter dapper door, met de hoop op beterschap in de loop van het spel.

Langzaamaan slaat die hoop echter om in frustratie als Sonic – en later de andere personages – alle lichamelijke instructies vrolijk in de wind slaat en een onzachte ontmoeting met pakweg een granieten rots verkiest boven een lichte bocht naar rechts. Er schort duidelijk iets aan de besturing van onze kleine blauwe held en z’n vriendjes. Nu weten Kinect gamers ondertussen wel dat de besturing in sommige games slechts optimaal werkt na een correcte calibratie, maar laten we eerlijk zijn, er zijn grenzen aan hoe vaak je wil en kan (her-)calibreren. Bovendien haalt het bij dit spel weinig tot niks uit, iets wat ook kan gezegd worden van de vervelende in-game calibratie die daar nog ‘s bovenop komt.

De game is op zich niet vernieuwend en vooral recht voor de raap. Wees je tegenstanders te snel af door zo snel mogelijk enkele gekke tracks door te racen en ondertussen de betere tricks uit te voeren. Ondertussen kan je eveneens een aantal objecten (zoals gouden ringen) verzamelen volgens aloude traditie. Met andere objecten kan je dan weer je tegenstanders de duvel aandoen of extra snelheid opbouwen voor jezelf. Allemaal erg klassiek maar toch loopt er vanalles fout waardoor die eerder genoemde frustratie omslaat in woede om tenslotte te eindigen als moedeloosheid en de uiteindelijke opgave.

Sonic Free Riders is een schoolvoorbeeld van hoe ongelofelijk belangrijk een juiste controllersetting is. En aangezien het hele concept van Kinect net draait om het feit dat het lichaam de controller is had daar wel wat meer tijd in geïnvesteerd mogen worden. Sega’s software – ik zeg doelbewust de third-party software en niet de Kinect zelf – slaat hierbij de bal volledig mis en slaagt er niet in om lichaamsbewegingen om te zetten in een accurate aansturing van de game.

Voor de volledigheid dient te worden vermeld dat er verschillende en in theorie leuke gamesmodes zijn. Ook kan je je personages verder uitbouwen door items te kopen met de verzamelde gouden ringen. Daarnaast helpt enige lichamelijke conditie en lenigheid je wel vooruit en ik ga dit spel dan ook opnieuw bovenhalen enkele weken voor m’n wintervakantie om m’n boarding moves wat te oefenen.

Een veelbelovend en inhoudelijk boeiend spel met een hoog partygame-gehalte maar dat compleet de mist ingaat omdat de besturing op niets lijkt. Mocht Sega dit kunnen verhelpen met een patch zou het nog iets kunnen worden, maar voorlopig is dit game niet eens de moeite om uit de onvermijdelijke koopjesmand te halen.

Onze Score:
4.0
gerelateerd spel: Sonic Free Riders
geplaatst in: Reviews, Sega, X360
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>