gaming sinds 1997

Sonic Heroes

Herinner je je die Sonic games van vroeger, die 2D-games? Daar zat pas snelheid in, maar in de eerste versies van de 3D games vertraagde die snelheid enorm, waardoor de spellen veel minder succes hadden. Sega wou dit goed maken en een 3D game maken waar toch heel wat vaart achter zat. Na een avondje brainstormen kwamen ze tot Sonic Heroes, waarin je niet alleen speelt maar met drie! Een character staat in voor ‘Speed’, een ander voor ‘Fly’ en het overblijvende character staat bekend om zijn ‘Power’. Met die 3 zal je moeten samenwerken, en je een weg door de levels banen. Ready? GOOO!

In het hoofdmenu kan je kiezen uit ’1P Play’, ’2P Play’, ‘Extra’ en ‘Options. Zoals altijd spreken de namen weer voor zich, en maar houden die extra’s in? Daar kan je alle verzamelde liedjes en filmpjes nog eens bekijken. Op naar ’1P Play’. Uit ‘Story’, ‘Challenge’ en ‘Tutorial’ kies ik eerst de tutorial, maar die zet ik snel weer af omdat ik het vreselijk vervelend vind steeds weer onderbroken te worden door diezelfde slome, vervelende computerstem. In ‘Challenge’ kan je vooraf gespeelde missies herspelen, maar nu ga ik voor de story-mode.

Zoals ik reeds zei speel je in dit spel niet op je eentje, maar in teams van drie. Zo zijn er vier verschillende teams, namelijk Team Sonic, Team Dark, team Rose en Team Chaotix. Vier stoere namen (wel, de ene al wat minder dan de andere…) Maar wat houden die teams eigenlijk in? Een ding staat al vast, ze zijn er allemaal op gebrand om Dr. Eggman te verslaan. Ik zal ze even voorstellen, zodat jullie ook meteen weten waaróm die vier teams achter die arme Dr. Eggman zitten.

•Team Sonic: Bestaat uit de befaamde blauwe snelheidsduivel Sonic, de krachtpatser Knuckles, en de kleine schattige Miles die ervoor zorgt dat het hele team in de lucht kan! Sonic heeft bericht gekregen dat Dr. Eggman de wereld binnen drie dagen volledig in zijn macht heeft, Sonic gaat maar al te graag op pad om dat te voorkomen.

•Team Dark: Rouge, die instaat voor het vliegwerk in dit team, was op zoek naar schatten in het lab van Dr. Eggman. Ze vindt niets maar komt wel Shadow, de snelle motor van het team, en de robot E-123 Omega tegen, een letterlijk staaltje pure kracht. Omega was een van de verdedigingsrobots van Dr. Eggman en is boos omdat deze hem verlaten heeft. Shadow, die bewusteloos was, weet niet meer wat hij daar deed. Rogue sluit de kring en vanaf dat moment zijn ze een team.

•Team Rose: Onwaarschijnlijk het meest rooskleurige trio uit het spel. Big, een dikke, sterke, fluffy, paarse blobberbol (also known as kat) en Cream, het konijn dat de mogelijkheid heeft te vliegen met haar oren, zijn alletwee hun vriendjes, Froggy en Chocola, uit het oog verloren. Wanneer deze twee gesignaleerd worden op een foto met Sonic, heeft Amy, de ‘snelle meid’ een plan. Aangezien ze wanhopig verliefd is op Sonic (maar ook wanhopig hard genegeerd wordt), en ze Sonic al lange tijd niet meer gezien heeft, gaat ze op zoek naar de bron van de foto. Wanneer ze die gevonden heeft, vertrekt het vrolijke trio op avontuur, op zoek naar Sonic, Froggy en Chocola! Het verhaal klinkt kinderachtig maar dit is ook de bedoeling, dit team is voor de minder begaafde gamers in de wereld, de moeilijkheidsgraad ligt hier namelijk erg laag.

•Team Chaotix: Vector, Espio en Charmy hebben hun eigen agentschap dat klusjes oplost. Onwetend wat hun missie juist is, gaan ze op pad geleid door hun opdrachtgever. Dit team zorgt voor de mission-based levels in het spel en hier draait het niet om “Ga zo snel mogelijk naar het einde van de level” maar moet je in iedere level bijvoorbeeld dingen verzamelen, of een bepaald aantal vijanden doden.

Ieder team heeft dus zijn eigen verhaal en eigen levels. De omgevingen blijven hetzelfde, maar het parcours dat je volgt is anders. Nu je de verhaallijnen weet gaan we verder, want hoe zit het nu eigenlijk met de gameplay?

Daar zit het allemaal wel in orde. De 2D Sonic games vond ik eigenlijk altijd hetzelfde. Loop naar rechts, en druk af en toe een keer op de knop om te springen. Hier is dit veranderd. Je moet nog wel hoofdzakelijk die Control Stick naar voor drukken, maar doordat je nu met drie bent die samen moeten werken, moet je al met heel wat meer rekening houden. Dit gaat wel een beetje ten koste van de snelheid, want waar de ‘Speed’-types supersnel gaan (soms zelfs iets te snel, zodat het zachtjes draaien met je characters resulteert in een bijna-90° draai, waar de muur op je wacht.), gaan de ‘Fly’ en ‘Power’-types een héél stuk trager. Dit is logisch, maar het verpest wel een beetje de sfeer wanneer je net zo snel aan’t zoeven was.

Het voortdurend wisselen van tussen je characters zorgt ook voor vertraging, en laat het meer op een gewone platformer lijken dan op een supersnelle actiegame. Dit is helemaal niet slecht, het spel blijft superleuk, maar voor de ware Sonic-fans die hoopten op de terugkeer van de supersonische snelheid is dit misschien een beetje teleurstellend.

Door het spel heen verzamel je ringen; dat zijn je levenspunten. Als je geraakt wordt, verlies je deze maar je houdt er altijd enkele over, zodat je niet meteen dood gaat. Je moet dan echter wel snel terug ringen gaan verzamelen om niet te sterven bij een volgende aanval want als je maar 1 ring meer hebt en je wordt geraakt, sterf je.

De controls zijn simpel maar in het begin moet je het switchen tussen characters wel even onder de knie krijgen. Lopen doe je met de Control Stick, springen met de A-knop, de X- en Y-knop staan in voor het veranderen tussen je characters. Met R en L bedien je de camera, en met de Z-knop doe je een Team Blast, een aanval waarbij heel het team samenwerkt en alle nabije vijanden in een keer dood.

De AI is tamelijk dom. Je vijanden reageren traag, mikken slecht, ze raken je bijna alleen als jij er per ongeluk tegenaan loopt. Bij sommige vijanden is het dan weer andersom, die blijven je aanvallen, en als je op de grond valt, geraak je niet meer recht omdat ze je blijven bekogelen.

Maar dat is niet de enige doodsoorzaak, de camera steekt ook een handje toe. Het gebeurt meer dan een keer dat je aan een topsnelheid loopt, maar door de lompe camera niet hebt gezien dat er een afgrond een beetje verder op je wacht. Of wanneer je springt, je niet helemaal duidelijk meer weet naar waar je springt, en dus weer van de afgrond valt.

In ‘2P Play’ speel je natuurlijk met twee spelers. In het begin is het zoals in ‘1P Play’, maar dan in split-screen tegen elkaar. De rest van de modes moet je unlocken in ‘1P Play’, dus daar ga ik niets van verlappen. Ik kan je enkel zeggen dat bij sommige modes de camera werkelijk vervelend hard zuigt, en je bijna helemaal níet kan zien waar je loopt!

De graphics zijn eenvoudig, niet super, maar zeker niet slecht. Het geluid is niet van de bovenste plank, dezelfde simpele deuntjes die op de achtergrond spelen, en de stemmen van de characters zijn scherp en schel. De lipsynchronisatie klopt al helemaal niet. Ik weet niet welke mens met slechts een op- en neergaande beweging van zijn lippen een volledige zin kan zeggen. Sega heeft ondertussen echter al bekend gemaakt dat ze een nieuw systeem hebben gevonden, zodat die lipsynchronisatie in de volgende spellen wel in orde zou moeten zijn.

Sonic Heroes is een vermakelijke titel waar je dankzij de vier verschillende verhaallijnen veel plezier mee zal beleven. Ben je echter de topkwaliteit van de oude Sonic games gewoon, kan dit spel misschíen een teleurstelling vormen.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Sonic Heroes
geplaatst in: GC, Reviews, Sega
tags: ,


Leave a Reply