gaming sinds 1997

Spider-Man 3

Spider-Man 3 is de eerste game in de reeks die op de nieuwste consoles het licht ziet. De verwachtingen waren dan ook, een beetje tegen beter weten in, iets hoger gespannen dan normaal. Na enkele beloftes en screens leek dit spel méér te gaan worden dan een oefening om meer geld te verdienen aan een film. Het uiteindelijke resultaat is echter zoals zo vaak het geval is bij dergelijke games: rotslecht is het niet, maar in dit web zullen ze je niet lang kunnen vasthouden.

Net zoals in de film staat het zwarte pak van Spinnemans centraal en zal je als held robbertjes moeten uitvechten met Venom, Sandman en Goblin, naast nog een boel slechteriken uit andere Spider-Man-verhalen. Het resultaat is dat je niet echt wordt meegesleept door een verhaallijn met plots, maar dat je allemaal stukjes en beetjes te zien krijgt die weinig met elkaar te maken hebben en er enkel in slagen om de actie wat te verantwoorden.

De grote aantrekkingskracht van de game ligt hem natuurlijk in de open wereld genaamd New York. Je kan immers op een erg toegankelijke, maar toch meeslepende manier door de stad lopen, slingeren en webtrekken. Mits wat oefening voel je je dan ook al snel beschermer van de stad en vlieg je er sneller dan wat dan ook doorheen, op zoek naar missies, tegenstanders of toevallige opstootjes die je kan oplossen.

De opdrachten bestaan uit losstaande, kleinere missies en natuurlijk de storymissies die je verder doorheen het verhaal stuwen. Dat laatste zal je overigens een dikke tien uur bezighouden en het is voldoende gevarieerd om de interesse gedurende die tijd niet al te veel te laten zakken. De zijopdrachten zijn echter minder verfrissend; de typische taakjes of races komen altijd op hetzelfde neer. Er was hier duidelijk, mits wat meer creativiteit en inspiratie, meer mee te doen! Wel hebben de makers de modetrend gevolgd en wat van die ‘druk op de juiste knop’-scènes bijgevoegd zoals we die kennen uit God of War, Resident Evil 4 en Tomb Raider: Legend.

Vanzelfsprekend is het voor een held dagelijkse kost om zaken in elkaar te kloppen en daar haalt de game allesbehalve het niveau dat we ondertussen gewend zijn. De combat beperkt zich vooral tot het button-mashen, met nu en dan een speciale move (te unlocken gedurende het spel) en een soort bullet time die te krachtig is en waardoor gewone tegenstanders niks meer zijn dan hersenloos tijdverlies.

De bossfights stellen zo mogelijk nog meer teleur, want ondanks hun goed ontworpen voorgeschiedenis uit de comics, komen ze hier over als meer van dezelfde vijanden, maar dan met een langere levensbalk. Dat dit resulteert in lange, saaie knokpartijen snappen jullie ook wel.

Grafisch moet je je ook niet verwachten aan revoluties of spectaculaire passages. De stad is best groot, maar visueel onaantrekkelijk door het constant recycleren van textures en ontwerpen. Bijvoorbeeld de auto’s zijn allemaal kopietjes van twee of drie modellen. Dat is jammer, want het haalt je zo uit de illusie van een echte stad. Straten zijn overigens, op een occasionele vuilbak na, erg leeg en van alle persoonlijkheid ontdaan. De animaties vallen mee wat betreft het hoofdpersonage, maar tegenstanders en NPC’s zijn duidelijk snel in elkaar gestopt zonder veel liefde voor een goed resultaat. De cameravoering is bovendien weer eentje om snel te vergeten; de camera goed zetten is een taak an sich en vooral in kleinere ruimtes of bij het slingeren zal hij al snel eens flippen. Bij het kruipen op gebouwen is hij bovendien gewoon slecht geïmplementeerd, wat nog meer bijdraagt tot de frustratie.

De originele stemmen uit de film, op die van Kirsten ‘Ik vind spelletjes maar niks’ Dunst na, zijn allemaal aanwezig. Jammer genoeg lijkt het alsof ze hun rollen allemaal hebben ingesproken op een namiddagje in hun keuken, zonder echt te weten waarover ze het hadden. Acteren kan je het dan ook bezwaarlijk noemen, maar de link met de echte acteurs is nog steeds bevorderlijk voor de sfeer. De soundtrack en de effecten zijn ook maar magertjes uitgewerkt, wat nog meer het gevoel geeft dat de stad een levensloos stuk bordkarton is en geen echte wereld.

Uiteindelijk is dit spel enkel aan te raden voor de fans van Spider-Man. Andere gamers krijgen met Spider-Man 3 een spel met middelmatige gameplay, een paar leuke momenten (zoals het slingeren door de stad), een tegenvallend verhaal en een ondermaatse presentatie. Niet echt de moeite waard om je zuurverdiende centen aan te spenderen, dus.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Spider-Man 3
geplaatst in: Activision, Reviews, X360
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>