gaming sinds 1997

SSX Blur

Ik zal het maar toegeven. Ik ben een grote noob in SSX. Ik heb één van de vorige games eventjes gespeeld, maar ik kon maar niet wennen aan de besturing. Tony Hawk zat te veel in mijn vingers, terwijl SSX daar te veel van verschilde. Dat was jammer, want ik hoorde veel goeds over de snowboardgames.

Met SSX Blur moet Electronic Arts gedacht hebben “een nieuwe console, een nieuwe kans om onze Rian verslaafd te maken.” En het is ze verdorie nog gelukt ook! Hoe kon het ook anders? Het spel is een samenraapsel van de beste elementen uit de vorige games, samen met deels goed uitgewerkte controls en enkele nieuwe toevoegingen. Sneeuwballen zijn hier een voorbeeld van, maar die brengen niet echt iets bij.

Als één va de twaalf beschikbare karakters trek je jouw stoute snowboardschoenen aan. Veel bekende namen zijn terug (Mac, Elise, …), maar er zijn ook een aantal nieuwkomers op het circuit. Ze worden allemaal gekenmerkt door statistieken in vier categorieën: speed, boost, edge en trick. Dat is beduidend minder dan in de vorige games, maar maakt het kiezen een stuk eenvoudiger. Een stijging met één puntje wordt niet echt ervaren, maar na enkele krijg je wel de indruk dat het personage wat soepeler beweegt. Elk karakter heeft zijn of haar eigen maxima, waardoor sommigen beter geschikt zijn voor racen en anderen voor stunten.

Drie bergen zijn beschikbaar, waarop evenementen te vinden zijn in verschillende categorieën. Naast een race voor de eerste plaats en een wedstrijd om het meeste punten (slopestyle genoemd), bevat het spel ook een slalom-modus, big air en halfpipes. Vooral de slalom kan tot ergernis leiden, omdat je daarvoor bijna stapvoets vooruit moet gaan. Wat meer afstand tussen de vlaggetjes zou welkom zijn geweest. Maak je de afdaling echter in de freeride-modus, dan staan een aantal uitdagingen op je te wachten. Dat kan zowel een head-to-headgevecht met de andere karakters zijn, of een bepaalde opdracht à la x-aantal sterren of y-duizend punten behalen. Het voltooien van de challenges levert nieuwe boards die ook de stats van het personage wat kunnen bijschaven.

Over de besturing van het spel, ben ik niet volledig tevreden. De basiscontrole zit wel snor: draaien met de nuchuck, terwijl het joystickje zorgt voor wat bijsturing. Achteruit hellen doet je personage vertragen en het omhoog schudden doet hem/haar springen. Eens in de lucht kan de Wii-mote gebruikt worden om trucs uit te voeren. Horizontaal en verticaal “schudden” zorgen voor het type beweging. Daarnaast kan de nunchuck gebruikt worden om de draairichting te beïnvloeden. Het is echter onduidelijk welke zwaai precies wat teweeg brengt, waardoor je eerder gaat denken in termen van veel of weinig schudden voor de grote en kleinere heuveltjes om toch maar niet op je bek te gaan.

Door stunts tot een goed einde te brengen, wordt de ubermeter geleidelijk aan opgevuld. Hoe hoger die meter, hoe geavanceerder de bewegingen je kan maken met eenzelfde zwaai. Van zodra twee blokjes zijn opgevuld kunnen ook ubertricks worden uitgevoerd. Hiervoor moet je in de lucht de A-knop ingedrukt houden en een figuur in de lucht tekenen. De standaardvormen zijn een Z (Zorro anyone?), een lusje en een hartje. Andere ubers kunnen worden vrijgespeeld tijdens het freeriden. Helaas worden de ubers niet altijd gedetecteerd en vaak wordt zelfs een andere getoond dan de figuur die jij had getekend. Sommige worden makkelijker herkend dan andere, waardoor je vaak die enkele succesvolle zal blijven gebruiken.

De omgevingen zien er best goed uit, al valt er bij momenten toch moeilijk over te oordelen. De bergen zitten immers onder een dik wit laagje sneeuw, waardoor er dikwijls niet veel andere texturen te zien zijn. Enkele zeldzame keren begon het beeld te schokken, dus ik hoop niet dat dat het grafische plafond van de Wii was die werd overschreden. Stel dat plafond nog maar een paar jaar uit ;) De muziek in SSX Blur speelt een grote rol in het spel. Hoe beter je speelt, hoe actiever de muziek wordt. Helaas gaat het opnieuw om een samenraapsel van het beste uit de vorige edities, maar daarom is die niet minder goed, uiteraard.

Vele reviewers geven dit spel slechte punten omwille van de controls, maar daar doe ik niet aan mee. Ze zijn in ieder geval uitdagend te noemen en het duurt dan ook enkele uren alvorens je ze onder de knie hebt. Waar ik het spel wel op afreken, zijn de vaak slechte spawnplaatsen, buggy rails en parcours en het feit dat je niet echt de “rand” van de bergen kunt zien. Ga je te ver, dan word je zonder pardon tot stilstand gebracht en teruggeplaatst op een slechte locatie.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: SSX Blur
geplaatst in: Electronic Arts, Reviews, Wii
tags: , ,


Leave a Reply