gaming sinds 1997

Star Wars: Battlefront II

Het origineel was het best verkochte Star Wars game ooit, misschien wel omdat het op verschillende platformen beschikbaar was. LucasArts doet deze oefening nog eens netjes over -deze titel is ook weer op verschillende consoles en PC speelbaar- en gooit er bovendien nog eens een nieuwigheidje bij: space battles en speelbare jedi’s!

Ik ben wel een fan van Star Wars (nee DoubleD, geen geek die in een Obi-Wannabe pakje rondloopt! :p ); Speed en ik zijn immers naar het Star Wars DVD launch event geweest waar we ook al beelden van SWBFII te zien kregen, gemixt met natuurlijk beelden van Revenge of the Sith. Dit event werd aan mekaar gepraat door Frank Molnar, die naar eigen zeggen een Star Trek adept is -naar mijn mening zei hij het enkel om de aanwezige fanboys wat te jennen-. Daarenboven was die avond de DVD verkrijgbaar in zijn winkel, waar Jeremy Bullock, 25 jaar geleden de acteur in het Boba Fett pakje, zijn handtekening op versgekochte exemplaren van de DVD zette. Ook werd die avond een recordpoging “het grootste lightsabergevecht aller tijden” ondernomen. Joost mag het weten of dit gelukt is, Speed en ik wisten het alvast niet… Maar wat heeft het voorgaande nu eigenlijk met Battlefront II te maken? Geen bal natuurlijk, maar zeg nu zelf: had deze paragraaf op zich voldoende geweest voor een Fragland special? Neen dus. Beschouw het als een extraatje :)

Ik hoef niet onder stoelen of banken te steken dat men voor deze reeks games héél goed gekeken heeft naar de Battlefield-games van EA. En waarom ook niet; het Star Wars universum is eigenlijk ook maar een aaneenschakeling van conflicten op verschillende locaties. De vergelijking met Battlefield klopt niet enkel voor de gameplay, ook de puntenverdeling, het toekennen van wapenupgrades en het soort opdrachten is vrijwel dezelfde. Dus waarom deze game kopen? Voor de Star Wars-setting natuurlijk!

Met het beëindigen van de saga (als we George Lucas mogen geloven komen er geen vervolgen, maar ik geloof hem niet! :p ) werd ook de mogelijkheid gecreëerd om het verhaal vanuit een ander standpunt te tonen, en dat is in deze game toegpast met de “Rise of the Empire” campagne. Je krijgt in singleplayer door de ogen van een kloon zien wat er gebeurde in Revenge of the Sith; je bent namelijk één van de troepen van het 501ste legioen. Deze trooper vertelt wat er gebeurde en wat zijn gevoelens waren in een soort van “terugblik-stijl”. Bij de bevrijding van Kashyyyk -thuiswereld van de Wookies- hoor je hem, na het succesvol beeïndigen van deze missie, zeggen dat ze later zouden terugkeren als bezetter… Als je eenmaal de Jedi-tempel veroverd hebt, ga je verder als Stormtrooper onder het commando van ‘s werelds bekendste bad guy: Darth Vader. Tijdens deze missies kan je, indien je genoeg punten bij mekaar gesprokkeld hebt, ook spelen met Jedi, iets wat in de vorige versie alleen door bots gebeurde. Dat is een fijne afwisseling met het reguliere wapengekletter, maar het duurt even voor je de controls onder de knie krijgt. De Force powers zijn wel grappig: zoals in de films kan je bijvoorbeeld een droid tegen de muur knallen.

Galactic Conquest speelt zich af in het era van de eerste films, met de strijd tussen “The Empire” en “The Rebels”. Ik vergelijk dit gedeelte graag met het bordspel Risk, want het is de bedoeling dat je de het gehele universum in je bezit krijgt. Je krijgt dus een kaart te zien en je moet je legers verplaatsen naar planeten en deze proberen te veroveren door een wedstrijd te spelen. Die wedstrijden gaan van het compleet vernietigen van de tegenstander tot het vergaren van commandposts en deze vast zien te houden en nog veel meer. Instant Action spreekt voor zich: deze optie zal voor jou het strijdperk en het soort spel bepalen, gaande van “Capture and Hold” tot “Capture the Flag”.

In alle onderdelen van het spel kan je ook een nieuwigheid proberen: de space battles. Die houden bijvoorbeeld het overmeesteren van een vijandelijke cruiser in. Je beschikt over verschillende types jagers en bommenwerpers en je keuze bepaalt ook welke opdrachten je kan vervullen, al is het even zoeken welke opdracht je het beste aanpakt. De handleiding kan je hierbij helpen, diee bevat namelijk een volledige lijst van wat er in de game beschikbaar is. Ik raad je dan ook aan die even door te nemen.

Multiplayer is natuurlijk ook aanwezig, want daar draait het in dit spel om. Deze modus is in verschillende smaken beschikbaar: splitscreen voor het head-to-head of Co-op gedeelte en multiplayer voor LAN of internet. De splitscreen games zijn eigenlijk dezelfde als de singleplayer campagnes, met dat verschil dat je in Galactic Conquest tegen elkaar kan spelen, wat natuurlijk ook wel een extra dimensie, en vooral een langere levensduur, aan het spel geeft.

Het internetgedeelte van de multiplayer was mijn grootste zorg: ik had namelijk van verschillende problemen gehoord over online spelen met de PS2, maar ik moet zeggen dat ik bij dit spel totaal geen problemen ondervonden heb! Deelnemen aan een potje verliep als een fluitje van een cent. De space levels zijn toch wel mijn favoriet; het is eens iets anders dan het constante rondlopen op een slagveld. Andermaal werd Gamespy gevraagd de servers te organiseren, al kan je ook zelf een server maken. De uitleg hiervan in de handleiding is net iets te summier en voor een dedicated server wordt verwezen naar de website, maar daar is eigenlijk geen informatie te vinden. Spelers krijgen van Gamespy de keuze een identiteit aan te maken, maar die opzie is mijns inziens enkel voor de statwhores belangrijk. Je hoeft geen ident aan te maken om te spelen, wat me wel een aangenamere manier van werken lijkt tegenover andere games die ik gespeeld heb.

Nu, ik ben bij mij thuis niet de enige die met enige anticipatie de release van deze game heeft afgewacht. Mijn achtjarig zoontje was net iets fanatieker over deze titel en het zou raar geweest zijn als hij niet zijn zegje kon doen over deze game… Hij heeft me namelijk enorm geholpen bij het testen van dit spel. Dus zonder véél meer gedraal: mijn achtjarige zoon “Cubby” aan het woord! (“Cubby, I am your father!” -red.)

AlterEgo: Waarom keek jij nu zo uit naar deze game?
Cubby: Ik vond de films al héél goed, ik vond Lego Star Wars ook erg tof dus wou ik ook eens een ander Star Wars-spelletje proberen. Toen in de reclame op de tv zag -waarin ik vond dat het spel er goed uitzag- heb ik aan mama en AlterEgo (héél opgewonden -AE) gevraagd of ik dat voor mijn Sinterklaas mocht vragen. Toen ik hoorde dat Fragland het spelletje zou opsturen om te reviewen kon ik niet wachten tot het aankwam (het slotje op de brievenbus moet dringend gesmeerd worden -AE)

AlterEgo: Wat vond jij het leukste aan het spel?
Cubby: vooral de anderen (de bots dus – AE) die jou helpen en meewerken. Ook het kiezen tussen de verschillende clones was wel fijn – vooral het ventje dat kan vliegen! Dat je af en toe kan vechten met een Jedi was eigenlijk wel leuk, maar niet echt speciaal omdat je dit in Lego Star Wars véél meer kon doen en het daar ook plezanter was!

AlterEgo: En wat was minder leuk? Waren er dingen die jij graag anders had gezien?
Cubby: Wanneer je met een opdracht bezig bent, maar je moet stoppen halverwege zo’n opdracht, dan kan je niet opslaan. Je moet dus héél die opdracht opnieuw doen, en dat vond ik minder fijn. Ook ondertiteling in mijn taal (Nederlands of beter algemeen onbeschoft aantwaareps -AE) had ook gemogen, of beter nog: het spel volledig in het Nederlands. Ik ken niet genoeg Engels om echt alles te snappen.

AlterEgo: Je weet dat dit spel eigenlijk niet geschikt is voor kinderen jonger dan 12 jaar, wat denk jij daar over?
Cubby: Huh? (Even het doosje nemen en wat uitleg vragen van AlterEgo). Ja, ok, er zit geweld in, maar zo erg was het niet. Ook in Lego Star Wars kon je iemand z’n kop er afhakken… Wat je ziet in het spel, kan je ook in de films zien, en daar heeft niemand een probleem mee. Maar ik kan wel begrijpen dat er kindjes zijn die hier niet tegen kunnen.

AlterEgo: Als jij mocht kiezen wat er in een vervolg op dit spel mag komen, wat zou dat dan zijn?
Cubby: Behalve dat je tijdens opdrachten moet kunnen saven, misschien opdrachten voor Jedi alleen – zoals in Episode II, de bevrijding van Obi-Wan, Padmé en Anakin of het gevecht tussen Joda en Count Dooku. Dat zou voor wat meer afwisseling kunnen zorgen.

AlterEgo: Is er nog iets dat je aan de lezers van dit artikel wil zeggen?
Cubby: Over het spelletje zelf: gewoon kopen: het is leuk, maar moeilijk! En ook bedankt aan Fragland voor het spelletje!

Voila, daar hebt u het. Laat ons zeggen dat de waarheid uit een kindermond komt! Ik sluit me aan bij het meeste wat hij te vertellen had; vooral tussentijdse saves waren welkom geweest. Het is enorm frustrerend om een vrij lange missie bij de laatste opdracht te zien mislukken omdan vervolgens die missie helemaal opnieuw te moeten spelen. Nog een negatief punt dat mij persoonlijk opviel is het gebrek aan breedbeeld ondersteuning, maar dat is volgens mij te wijten aan het cross-platform karakter van het spel.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Star Wars: Battlefront II
geplaatst in: LucasArts, PS2, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply