gaming sinds 1997

Star Wars: Lethal Alliance

Dit is de eerste exclusieve Star Wars-game voor de handheldmarkt en tot groot ongenoegen van veel fans zal de lightsaber deze keer geen onderdeel uitmaken van je arsenaal wapens. Je zal moeten terugvallen op je acrobatische talenten, je blaster en een klein robotje dat boldly goes where no woman can go. Vooin in luchtschachten dus.

Je speelt dus afwisselend met de huurlinge Rianna en het robotje Zeeo om de plannen van de Death Star te stelen. Dat is iets wat ik al dacht gedaan te hebben met Kyle Katarn (uit de Jedi Knight-reeks -red.), maar kom, er zullen wel veel blueprints zijn en de verhaallijn wordt door de ontwikkelaars zelf ook al snel naar de achtergrond gedrukt om een plotlijn van een wraaktocht te ontwikkelen. Kyle Katarn maakt trouwens een acte de présence in het spel, net als een hoop andere helden en schurken waaronder -jawel– Darth Vader himself. Veel beroemde gezichten dus, maar het is afwachten of dat ons een goede game oplevert.

Grafisch stelt Star Wars: Lethal Alliance alvast niet teleur; het weet de Star Wars-sfeer goed over te brengen en zowel de levels als de NPC’s ogen scherp en kleurrijk, en zelfs in de grotere en meer open levels ziet het er allemaal nog zeer behoorlijk uit. Er is heel wat eyecandy en het hele Star Wars-universum lééft echt op je PSP. Hierdoor heb je –meer dan in andere games– het gevoel dat je je beweegt in een ‘echte’ wereld. Ook het geluid draagt daar toe bij; De wapens, de personages, de omgeving en ook de muziek; ze klinken allemaal zeer leuk en voor de verandering zijn ook de voice-actors van een hogere kwaliteit dan we van PSP-games, of games in het algemeen, gewend zijn.

En toch. Toch voel je je na een tijdje wat verveeld tijdens het spelen van deze game, simpelweg omdat Star Wars: Lethal Alliance niet uitdagend genoeg is. De moeilijkheidsfactor ligt enorm laag, zelfs ondanks de controls die je meer dan eens de dood injagen. Wat wel een beetje zonde is, want deze titel had net dat ietsje meer kunnen zijn dankzij het leuke duo dat Rianna en Zeeo vormen.

Terwijl Rianna’s taak er vooral uit bestaat om kamer na kamer te zuiveren van vijanden terwijl ze de ene acrobatische toer na de andere volbrengt, moet je met Zeeo door duistere lucht- of liftschachten zweven om hier en daar een knop over te halen of simpelweg om een klein verkenningstochtje te maken. Dat klinkt leuk en dat zou het ook geweest zijn, mochten de controls dus niet zo afstraffend waren en het targeting-systeem niet half geautomatiseerd was.

Simpelweg je blaster uithalen en de triggerknop indrukken en het spel doet de rest. De vijanden worden automatisch gekozen (dikwijls is het echter niet degene die jij dacht neer te schieten) en in je wapenarsenaal zelf moet je ook al niet veel afwisseling verwachten: je hebt een standaard blaster, zwaardere wapens, de onvermijdelijke sniper rifle en (wel een leuke verrassing) Zeeo, die je als een soort zwevende bowlingbal kunt gebruiken om de vijanden omver te kegelen. Maar het spelen met Rianna wordt desondanks al snel een repetitieve aaneenschakeling van schieten, springen, in een afgrond vallen door de gevoelige controls en opnieuw beginnen, waardoor zelfs de leuke gameplay-elementen met Zeeo het spel maar net boven de middelmaat uittillen.

Een beetje een dubbel gevoel, dat is wat er me bijblijft na het spelen van Star Wars: Deadly Alliance. Hoewel het spel er technisch erg goed uitziet en ook de gameplay weldoordacht is, is Deadly Alliance gewoon niet uitdagend genoeg om zelfs de casual gamer lang te kunnen boeien. Ook de nogal gevoelige en moeilijk aan te passen controls en de bedroevend oninteressante ad hoc-multiplayer dragen zeker niet bij tot de replay value van het spel.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Star Wars: Lethal Alliance
geplaatst in: PSP, Reviews, Ubisoft
tags: ,


Leave a Reply