gaming sinds 1997

Star Wars: Republic Commando

De woorden “Star Wars” doen me nog steeds denken aan de duistere Darth Vader, met lasergeluiden begeleide ruimtegevechten en de overbekende Force waarvan ik de “mind control” al jaren tracht toe te passen op knappe blondjes. Evenzeer tot mislukken gedoemd als die zoektocht naar mijn midichloriaantjes is de queeste naar één van deze elementen in Star Wars: Republic Commando. Dat dit echter geen obstakel vormt om een uitstekend game in elkaar te zetten bewijst LucasArts met hun nieuwste shooter.

Deze keer mag je immers aan het werk als een commando van de Republiek in het era voor deze helden onder het bevel van de Dark Side kwamen te staan. Kenners weten dus nu al dat het verhaal zich afspeelt tijdens de Clone Wars van de prequels. Wat je misschien ook al weet is dat 3 andere gekloonde en keihard afgetrainde soldaten van begin tot eind tot je dienst zullen staan om je door de non-stop actie van dit spel te begeleiden.

Je collega’s beschikken gelukkig over iets meer persoonlijkheid dan de gemiddelde droideka en hebben elk hun eigen karakter en specialiteiten. De ene is een krak in het snipen, de andere mag zich whizzkid noemen en kan elk elektronisch obstakel de baas en de derde zal zich vooral onledig houden met het plaatsen van explosieven, die je daarna zelf met een eenvoudige druk op de knop tot ontploffing kan brengen.

Eenvoud is ook het correcte woord om de manier te omschrijven waarop je die stoer uitziende wapenbroeders kan aansturen. De interface is werkelijk een pareltje van design want met één knop kan je hen toewijzen aan bepaalde posities, om ze dan vandaar te doen snipen en health stations of explosieven te doen plaatsen. Even makkelijk is het laten uitvoeren van bepaalde manoeuvres, hun vuurkracht te laten concentreren op één tegenstander en het doen opvolgen van meer algemene richtlijnen (verdedig, val aan, blijf samen). Bovendien zijn ze begiftigd met een A.I. van een niveau dat we nog maar zelden mochten ervaren bij virtuele teamgenoten: ze bewegen intelligent, dekken je waar nodig, geven de positie van de vijand aan en doen vooral geen stomme dingen. Het voelt gewoon realistisch aan en je zal quasi nooit gefrustreerd raken door eventueel onlogisch gedrag. De daaruit resulterende manier om kamers binnen te vallen, posities te verdedigen, gesloten deuren te hacken of muren op te blazen komt dan ook erg realistisch over en geeft veel voldoening.

De uitwerking van dit tactische gedeelte zit met andere woorden helemaal snor. Jammer genoeg hangt hier ook een groot nadeel aan vast: de levels zijn erg lineair opgebouwd en alle bevelen zijn afhankelijk van de mogelijkheden zoals die door de makers werden vastgezet. Zo werd bijvoorbeeld vooraf bepaald waar je iemand kan laten plaatsnemen om te snipen: een icoontje duidt mooi aan waar een actie mogelijk is. Hetzelfde geldt voor het plaatsen van explosieven, het openen van deuren, enzovoort. Dit zorgt ervoor dat er op een zeker moment toch een gevoel van beperktheid ontstaat en het spel wat repetitief begint aan te voelen.

Naast het tactische gedeelte moet je natuurlijk ook zelf deelnemen aan de gevechten. Om het kort en duidelijk te stellen: dit voelt in grote lijnen hetzelfde aan als Halo. Republic Commando heeft dezelfde manier om wapens en granaten te gebruiken, dezelfde combinatie van automatische herladende schilden en healthbars en voelt bovendien hetzelfde aan. Dit is zeker geen minpunt, want alles is tot in de puntjes afgewerkt en voelt erg natuurlijk aan.

Je HUD wordt prachtig weergegeven op het vizier van je helm, waardoor je makkelijk alle informatie kan aflezen (ammo, waypoints, status van teammates). Het wapenarsenaal is al bij al weinig vernieuwend of indrukwekkend. Je hebt onder andere een pistool met ongelimiteerde ammo en een blaster waarop je bijna altijd een beroep zult doen. Die laatste kan je later in het spel eveneens gebruiken als snipergeweer en rocketlauncher. Ook de melee-attack (waarmee je efficiënt én lekker vettig iemand buiten westen kan slaan) is terug aanwezig en je zal ook enkele, meer exotische, wapens kunnen lenen van gedode tegenstanders. We hadden graag wat spectaculairdere hardware te pakken gekregen, maar wellicht had dat enigszins gevloekt met de ‘realistische’ setting.

Zoals reeds aangegeven kan je je gezondheid terug op een veilig peil brengen door gebruik te maken van Bacta Stations die her en der (zeg gerust overal) verspreid liggen over de mappen. Mocht je dan toch al eens het loodje leggen, dan kan je jouw ondergeschikten bevelen om je terug tot leven te wekken, verder te doen met de missie of te herstarten vanaf het laatste checkpoint. Als ze daartoe de kans hebben, zullen ze overigens diezelfde defibrillator gebruiken om andere gevallen squadleden terug tot het rijk der levenden te roepen.

Samen met de duidelijke interface, de vele overeenkomsten met Halo, de alomtegenwoordige tips en aanwijzingen en de makkelijk te volgen waypoints zorgt dit alles ervoor dat je de besturing en de manier van spelen direct onder de knie zal hebben. Sommige minder optimistisch ingestelde zielen zouden dit misschien interpreteren als ‘te makkelijk’ en misschien hebben ze ten dele gelijk. Vooral wat betreft het tactische gedeelte is er weinig denkwerk nodig en wil het game bovenal de funfactor garanderen. Iets waar ze dan overigens wel met verve in slagen!

De uitdaging zal vooral moeten worden gezocht bij de de soms beperkte voorraad ammo en de vele tegenstanders, die je met je hele team moet aanpakken om ze neer te krijgen. Ook de grotere gevechten, waarbij je tegenover een overmacht komt te staan en moet rekenen op de steun van je team, zijn uitdagend en zorgen zonder twijfel voor de beste en meest memorabele passages van het spel.

Nu we toch bezig zijn met de mierenneuker uit te hangen kan ik evengoed enkele andere minpuntjes aanhalen. De singleplayer campagne duurt niet lang genoeg, iets van een tien uur, maar dat is heden niet echt meer een uitzondering. Door de rechtlijnigheid van de gameplay is er ook van herspeelbaarheid weinig sprake en de unlockable extra’s (ik haat onderhand die spullen) zijn niet van die aard dat ik nog eens tien uur van mijn leven ga investeren in iets dat al heel wat herhaling bevatte.

De multiplayeropties (split screen en Xbox Live) zijn ook niet om opgewonden over naar huis te schrijven. Deathmatch, Team Deathmatch, Assault en Capture the Flag zijn aanwezig voor 16 spelers, maar er is niks dat we nog niet beter gezien hebben in pakweg Halo 2 of Star Wars: Battlefront. Vreemd genoeg is er ook geen co-op voorzien en dat is ongelooflijk jammer en eigenlijk onbegrijpelijk. Dit spel is gewoon ideaal om met zijn vier (of desnoods met 2 of 3) te doorlopen. De MP-mogelijkheden die wel aanwezig zijn maken duidelijk dat de gameplay ietwat tekortschiet: de actie wordt al snel standaard en ietwat saai. Wanneer je niet kan genieten van de fantastische Star Wars sfeer, die overvloedig aanwezig is in het off-line gedeelte, valt het game dus een beetje door de mand.

Die ongeëvenaarde sfeer wordt vooral op je scherm getoverd dankzij drie zaken. Ten eerste zijn de graphics erg goed. De drie werelden (Geonosis, een schip en Kashyyyk) die je bezoekt zijn prachtig in elkaar gestoken met mooie settings, geslaagde effecten en veel afwisseling. Ook de modellen van de commando’s en de tegenstanders mogen er wezen, net als hun animaties die levensecht overkomen. Liefdevolle details zoals de ruitenwissertjes die de smurrie en het bloed van je vizier vegen nadat je een tegenstander tot aardappelsla hebt gereduceerd en ruis als er bepaalde vijanden in de buurt zijn, zorgen ervoor het geheel een erg degelijke indruk maakt.

Een tweede element is het uitstekende geluid, met stukken muziek uit de prequels en enkele minder bekende deuntjes. De bijhorende geluidseffecten lijken ook zo uit de films te komen en zuigen je dan ook onmiddellijk in de hectische actie.

Het laatste, maar zeker niet het minst belangrijke element, is het stemmenwerk van je squad. Dit is een pareltje en zonder overdrijven is het van het beste dat ik ooit hoorde op de Xbox. Bovendien zijn de commentaren vaak erg grappig en zorgen ze ervoor dat je het gevoel krijgt dat je met drie verschillende karakters op pad bent.

Star Wars: Republic Commando is een uitstekend afgewerkt game, met graphics die mogen gezien worden en geluid dat ver boven de middelmaat uitsteekt. Jammer genoeg is ondanks de werkelijk schitterende interface, het gebruiksgemak en de sterke A.I. de gameplay net niet voldoende uitgewerkt en uitdagend genoeg om van het geheel een topper te maken. Een dikke aanrader voor wie houdt van tactische FPS-games en het Star Wars-universum, maar geen klassieker in het genre. Laat dat je echter niet tegenhouden om te genieten van de dikke tien uur actie! Ondertussen kijk ik alvast verlangend uit naar een sequel.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Star Wars: Republic Commando
geplaatst in: LucasArts, Reviews, Xbox
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>