gaming sinds 1997

SWAT 4

Ik was amper bekomen van mijn levensgevaarlijke missies in Azië toen ik van onze hoofdredacteur opdracht kreeg me zo snel mogelijk in mijn Special Weapons And Tactics-outfit te wurmen en me te ontfermen over deze nieuwe telg in de SWAT-reeks van Sierra.

Ik herinnerde me nog vaag de matige reviews die zijn voorganger moest slikken en bereidde me al voor op het ergste. In de trainingsruimte word je klaargestoomd voor het echte werk. Je instructeur geeft je een korte wapentraining en daarna leer je om te gaan met het gebruiksvriendelijke ordermenu.

Het ordermenu zal je door en door moeten kennen, wil je de missies die je in careermode voorgeschoteld krijgt succesvol kunnen afronden. Aan het begin van elke missie zal je jezelf en je vier teammates kunnen uitrusten met een ruime keuze aan wapens en gadgets. Je beslist zelf of je gaat voor een niet-dodelijke aanpak of liever het zekere voor het onzekere neemt. Maak je echter onrechtmatig gebruik van geweld, zal je punten verliezen, punten die je nodig hebt om te kunnen vorderen doorheen de campagne.

De indrukwekkende ragdoll-physics en realistische bewegingen van de NPC’s zorgen ervoor dat SWAT 4 op grafisch vlak zeker niet moet onderdoen voor de grote jongens. Het ontbreken van cutscenes kan de dag van vandaag aangehaald worden als een minpunt, maar Sierra creëerde een zo realistische sfeer, dat het geen gemis is. Ook het occasionele clippingprobleempje, zoals wapens van een neergeschoten terrorist die wel eens in een muur durven verdwijnen, is geen groot struikelpunt.

Van de graphics over naar het geluid. Ook hier hebben de jongens van Sierra degelijk werk geleverd. De meer dan twintig wapens klinken stuk voor stuk realistisch en ook de geluidseffecten klinken zeer goed. Zo wordt elke missie bijvoorbeeld ingeleid door een heuse 911-emergency call. Toch zijn er ook enkele minpuntjes bij het geluid. In sommige levels waande ik me in een pornofilm, omwille van het vervelende, repetitieve gekreun van de slachtoffers. Ook de catch (let op de woordspeling) phrases van de terroristen beginnen na een tijdje bekend in de oren te klinken.

Ik had het in het begin reeds over het ordermenu. Dit menu stelt je in staat om met een simpele klik op de rechtermuisknop en een draai aan je scrollwheel orders te geven aan je team. Met een druk op de tab-toets kan je kiezen of je orders gericht zijn aan het blauwe, rode of gouden (rood+blauw) team. Als je de teams opsplitst zal het zeker handig zijn het venstertje in de rechterbovenhoek van je scherm tevoorschijn te toveren. In dit kadertje krijg je een livefeed van elke teammember, zodat je de situatie als het ware door zijn ogen bekijkt. Het hele squadsysteem vergt een beetje oefening en kan, zeker wanneer je de eerste keer het spel speelt, zeer verwarrend overkomen. Daarom raad ik ook aan om te wachten met het opsplitsen van je team tot je toch al enkele uurtjes ervaring hebt met het systeem.

Wat me, vooral in het begin van het spel, een beetje stoorde was het feit dat je tijdens de missies niet kan saven. Stel je voor dat je gedurende veertig minuten zorgvuldig elke kamer van een huis van ongedierte hebt ontdaan en dat je dan in de laatste kamer door een schietgrage gek met een Kalashnikov totaal aan flarden geschoten wordt. Een savefunctie zou echter afbraak doen aan het realisme en naarmate je vordert in het spel leer je ook meer zorgvuldig te werk te gaan.

Sierra heeft er ook rekening mee gehouden dat je meermaals een level opnieuw zal moeten spelen. Om je steeds op het tipje van je stoel te laten balanceren, heeft men ervoor gezorgd dat alle gijzelaars en gijzelnemers op een willekeurige locatie spawnen en je zo dus altijd weer voor een verrassing komt te staan.

Over naar het multiplayergedeelte dan. Dacht je dat de singleplayercampagne al ongelooflijk leuk klonk, dan zal de co-op mode je zeker kunnen bekoren. In co-op krijg je de kans om de singleplayermissies nog eens lichtjes over te doen met maximaal vier vrienden. Deze multiplayerervaring is ongelooflijk verslavend en stimuleert teamplay op een manier die ik nog nooit eerder gezien heb in een videogame.

Wat wel een minpunt is aan deze mode is dat je op het einde van elke level wel altijd op zoek kan gaan naar een wapen dat je niet veilig gesteld hebt of een terrorist die je niet gerapporteerd hebt aan het HQ. Vooraleer je die dingen vindt, zal de missie niet kunnen worden beëindigd.

Naast co-op bevat SWAT4 ook nog de standaard deathmatch mode en een variant op CTF, waarbij het SWAT-team drie bommen onschadelijk moet maken en de terroristen dit moeten voorkomen.

Sierra’s SWAT4 wist me van begin tot einde te boeien en nu nog beleef ik vaak enkele (ont)spannende uurtjes tijdens intense co-opsessies. Prima graphics, mooi geluid en uitstekende gameplay maken van deze vierde telg in de SWAT-reeks ook meteen de beste. Zeker de moeite en de zuurverdiende centjes waard!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: SWAT 4
geplaatst in: PC, Reviews
tags: , , ,


Leave a Reply