gaming sinds 1997

Syberia II

Begin mei 2002 begon mijn carrière als bescheiden werknemer op deze nederige site en terwijl de achterkant van mijn oren nog groen uitsloeg, kreeg ik al de taak op mij om de kersverse adventure game Syberia eens grondig te testen. Vol goede moed begon ik aan deze titel, onwetend dat ik welgeteld twee weken later een lofzang ter waarde van 91% over het spel ging neerschrijven. Dit had niets te maken met mijn groenheid, wel met alle verbluffende kwaliteiten waar Syberia rijk aan was. Dankzij niets dan positieve reacties uit de pers had ontwikkelaar Microïds zo goed als geen andere keus dan met een vervolg op de markt te komen. Kan Syberia II de naam hoog houden ?

Nieuwbakken spelers die Syberia nog niet gespeeld hebben, kunnen, voor ze van start gaan, een korte round-up van het verhaal bekijken. Op het einde zagen we hoe Kate Walker haar loopbaan als advocate de rug toekeerde en Hans Voralberg vervoegde in zijn trein, op zoek naar ongekende oorden. In het kleine stadje Romansbourg gaat het avontuur verder en moet Kate onder meer zorgen dat de stilgevallen trein voort kan rijden, dat ze kolen verzamelt voor de lange koude reis en dat Hans, die met zijn gezondheid sukkelt, terug aan de beterhand komt. De reis zal Kate later verdervoeren doorheen een uitgestrekt besneeuwd winterlandschap, een verborgen dorp van een eeuwenoude stam en beyond!

Vrij veel afwisseling dus, al had ik, vooral naar het einde toe, heimwee naar de gezellige Franse, Duitse of Russische dorpjes uit de eerste Syberia. Alles is duidelijk veel groter uitgewerkt, maar mist bij momenten de gedetailleerde afwerking die van elke stopplaats uit het origineel tot een onvergetelijk oord maakte. De locaties en gebeurtenissen uit Syberia ademden een aangename, excentrieke sfeer uit, maar helaas is men het naar mijn mening in Syberia II wat te ver gaan zoeken. Naar het einde toe komt het geheel daardoor helaas onrealistisch over, waardoor de inleving in het verhaal voor mij vrij moeilijk was en ik er mij zelfs aan stoorde.

Ontwerper van alle locaties en tevens schrijver van het verhaal is nog steeds de Belg Benoît Sokal, die het opnieuw niet aan originaliteit ontbreekt. Eerder liet hij al uitschijnen dat dit tweede deel meteen het laatste uit de Syberia reeks is, al voegde hij hier meteen mysterieus aan toe dat dit niet noodzakelijk het einde van Kate Walkers avonturen betekent. Naast deze lieftallige dame en Hans is ook de rondwandelende automaton Oscar opnieuw van de partij en in Romansbourg wordt het drietal al vlug vergezeld door Youki, een soort kruising tussen een hond en een zeehond, tevens een van de schattigste wezens die ik ooit heb gezien. Spijtig genoeg zijn virtuele dieren nog steeds onaaibaar …

Het oplossen van diverse puzzels vormt nog steeds je voornaamste bekommernis in Syberia II, het is dan ook een pure point-and-click adventure. Hoewel ik de uitwerking van de raadsels in het eerste deel nog bejubelde, is het niveau van deze twee jaar later duidelijk flink gedaald. Als je achteraf bij de oplossing stilstaat, lijken de puzzels nog steeds erg logisch en vooraf is het meestal wel duidelijk wat precies van je verwacht wordt, maar toch bevat het spel een 10-tal momenten waarbij ik een hele poos met mijn handen in het haar zat en geen kant uit wist. In de meeste gevallen had ik dan gewoon een aanwijzing of een voorwerp voorbij gelopen, maar voor één keer was dit niet aan mijn eigen lompheid te wijten, maar wel aan de zwakke uitwerking van de puzzels.

Laat mij dit even met een praktisch voorbeeld verduidelijken: Op een gegeven moment kreeg ik een sleutel in handen en was het, gezien de loop van het verhaal, voor de hand liggend om met deze in de locomotief de trein op te starten. Nadat ik deze echter onderzocht had, vond ik nergens een plaats om de sleutel in te stoppen, dus liep ik dan maar het hele naburige dorp rond en probeerde talloze andere acties, zonder resultaat. Toen ik het net bijna had opgegeven, doorzocht ik een laatste keer het bedieningspaneel van de locomotief … en vond een minuscuul gaatje waar mijn muiscursor een fractie van een seconde een actie aanduidde toen ik deze er overheen bewoog. Moest dit gaatje echt 1 mm groot afgebeeld worden? Het had me namelijk een half uur nutteloos rondlopen kunnen besparen.

En alsof dat nog niet erg genoeg is, zijn sommige puzzels dan ook nog eens ongelooflijk ver gezocht. Mensen die het spel al doorlopen hebben, zullen dit wel kunnen beamen als ik het voorbeeld aanhaal van de puzzel, waarbij je een soort muis moet dwingen om bessen, die in zijn hol verstopt liggen, naar buiten te halen. Nadat ik eindelijk doorhad wat van mij verwacht werd, was ik nog eens een half uur zoet met de verschillende mogelijkheden uit te testen, pure trial and error! Achteraf lijkt alles dan wel logisch, maar ik denk dat het merendeel van de mensen de oplossing van een dergelijke puzzel nooit zelf vooraf had kunnen zeggen. En zo zijn er nog een paar momenten die het spelgenot de kop in drukken, terwijl dit in de eerste Syberia niet voorkwam: Indien een puzzel daar wat meer tijd in beslag nam, kwam het doordat de speler zelf op het verkeerde spoor zat en even verder moest denken dan zijn neus lang was …

Maar niet alles is bergaf gegaan de laatste 2 jaar. De graphics bijvoorbeeld zijn opnieuw uitmuntend en alles oogt nu nog mooier dankzij toevoeging van verbeterde licht-shaduw effecten, personages die nu voetsporen achterlaten in de sneeuw, enz. Een ware lust voor het oog ! Uit cinematografisch opzicht heeft Microïds ook geopteerd om meer variatie in de vaste camerastandpunten te brengen, wat we alleen maar kunnen toejuichen natuurlijk. De cinematic filmpjes zijn ook opnieuw van heel hoge kwaliteit en nog veel talrijker aanwezig dan tevoren !
De geluidseffecten zijn steeds verzorgd, hoewel ik de muziek in dit deel dan weer als minder sfeervol ervaarde. Het standaard deuntje van de oorspronkelijke soundtrack is gelukkig behouden, maar de nieuwe muziekjes klinken minder uitgelaten waardoor het geheel helaas toch moet inboeten aan sfeer.

De interface tenslotte is ongewijzigd gebleven. Als aanwijzer doet een gouden ring dienst en de speler treedt op als Lord of the Rings en moet zo Frodo … ik bedoel Kate door het spel leiden. Bij een te gebruiken of op te rapen voorwerp verandert de cursor van vorm, zoals in quasi elke zichzelf respecterende adventure game zeker? Heel gebruiksvriendelijk allemaal.

Samengevat is Syberia II zeker geen slecht puzzelavontuur, al zijn het enkel de fans van de eerste Syberia die deze game in huis moeten halen, de rest laat hem beter liggen. Mensen die de eerste game niet leuk vonden, zullen deze immers ook niet appreciëren en zij die het origineel niet gespeeld hebben, doen een betere koop aan de eerste game, die zich ondanks zijn leeftijd van 2 jaar vandaag nog absoluut kan meten met de huidige concurrentie. Wil je weten hoe het hele winterse avontuur afloopt, dan moet je dit spel kopen. Plezier verzekerd, al biedt het wegens soms vergezochte of niet goed uitgewerkte puzzels niet dezelfde, quasi ongeëvenaarde puzzelervaring die we in Syberia ontdekten. En wie tenslotte nog steeds met de eeuwige vraag “Komen er pinguïns in Syberia II voor ?” worstelt, kan ik geruststellen. Jazeker ! :-)

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Syberia II
geplaatst in: PC, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>