gaming sinds 1997

The Elder Scrolls IV: Oblivion

Morrowind was één van die weinige games die beloftes van grote werelden en open gameplay ook daadwerkelijk kon inlossen, ook al was het dan bezaaid met bugs. Met Oblivion gaan de makers verder en creëerden ze een spel dat de ideale combinatie vormt tussen groot en klein, tussen immens en gedetailleerd. Het bevat honderden huizen en indrukwekkende vergezichten, maar wel vergezichten gevuld tot het laatste kamertje en de kleinste grot.

Het eerste wat opviel toen we de beelden zagen van Oblivion waren de buitenlocaties. In het uiteindelijke spel blijven die natuurlijk even indrukwekkend, ook al heb je meer last van framedrops dan je zou wensen. Dat is dan ook meteen één van de grootste minpunten aan het game en onmiddellijk ook een reden om de pc-versie aan te schaffen als je een goed systeem staan hebt. Het blijft echter erg romantisch om de zon te zien ondergaan of de zonnestralen door het bladerdak te zien priemen. ‘Mooi’ is het woord dat hierbij past…

Eens je de deur van een kerker achter je sluit of de kille ruimte van een grot binnenstapt komt de engine nog meer tot zijn recht. De prachtige lichteffecten, de scherpe textures en de gedetailleerde objecten zijn ongezien in het RPG-genre. Tel daarbij de first-person view en je hebt een game dat je werkelijk in zijn wereld opneemt en meesleept.

Ook de rest van de wereld helpt mee om dat doel te verwezenlijken. De physics-engine is helemaal af, het geluid is ook indrukwekkend gezien de uitgestrektheid van alles, ook al hadden de makers geen budget genoeg om iedereen van unieke stemmen te voorzien, en zijn de vijanden even afwisselend als interessant. Het enige dat je (meer dan eens) uit die droomwereld zal halen zijn de bugs die soms kunnen leiden tot vastlopen en het niet kunnen afwerken van missies. Soms kom je ook gewoon enkele freakende vijanden tegen. Bewaar je spel dus maar vaak, iets dat gezien de best aanzienlijke laadtijden minder leuk is dan je zou willen.

Het spel zal je dus visueel en auditief zonder twijfel verbazen, maar dat wil natuurlijk nog altijd niet zeggen dat de gameplay daarmee ook goed zit. Belangrijk zijn de missies en de verhaalstructuur. Beiden zijn alleszins een stuk beter dan bij de voorganger, onder andere dankzij de handige logs en bijhorende aanwijzingen. Er is niet alleen een indrukwekkend aantal quests, de meeste zijn bovendien erg mooi uitgewerkt en het geheel biedt voldoende afwisseling. Er zijn meer dan genoeg memorabele avonturen af te werken om je personage te versterken. Het verhaal wordt mooi geïntegreerd in dit alles, dus neem vooral ruimschoots de tijd om alles te lezen, te ontdekken en verder te kijken dan je neus lang is. Het leukste eraan is nog dat je zelf kan kiezen hoe, wanneer en of je alles aanpakt: vrijheid dus!

De interface is ontworpen om je vooral niet te hinderen en dus zo ongemerkt mogelijk te ondersteunen en te helpen bij je avonturen. Alle nodige informatie word je mooi en eenvoudig voorgeschoteld, al blijft het hier natuurlijk wel een sterk uitgewerkte RPG waarbij je heel wat menu’s zal moeten door navigeren en zaken zal moeten aanklikken, niet in het minst om je avatar uit te bouwen en armour en wapens te kopen en je ermee uit te rusten. Ook op dat vlak stelt het game niet teleur en fetisjisten van dit soort spulletjes zullen meer keuze hebben dan hun lief is. Ook de controls zitten best goed -ik verkies weliswaar nog altijd een muis- en vooral het vechten voelt een stuk intuïtiever en realistischer aan. Zo kan je nu ook blokken en weet je beter wanneer je iemand raakt en wanneer niet.

Om het hele spel in detail te bespreken is er geen plaats genoeg in deze review. Of eigenlijk wel, maar ik heb geen twee dagen vrije tijd! Wat ik je wel wil meegeven is dat dit spel zo groot en zo uitgebreid is, dat je zoveel mogelijkheden en opties hebt dat je er makkelijk een 200-tal uren mee bezig kan zijn. Bovendien kan je door te wisselen van klasse nog zoveel nieuwe avonturen beleven en zaken herspelen op een andere manier, zodat dit spel je eigenlijk voor een half jaar kan zoet houden. Koop dit dan ook niet als je van plan bent nu en dan een halfuurtje te gamen. Voor dit stevig stukje gameplezier moet je tijd maken, niet enkel omdat het zo groot en lang is, maar vooral ook omdat het spel verdient dat je je tijd neemt om op alle details te letten en elk stukje en beetje te degusteren.

Bovendien is het gewoon een topspel, een mijlpaal uit de nog jonge geschiedenis van de Xbox 360 en zonder twijfel een even grote prestatie voor pc-gamers. Met Oblivion zijn we weer een stapje dichter bij de ultieme RPG, maar helemaal zijn we er nog niet!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Elder Scrolls IV: Oblivion
geplaatst in: Bethesda, Reviews, X360
tags: ,


Leave a Reply