gaming sinds 1997

The Getaway: Black Monday

“Godverdomme, wat hebben die gasten van Team Soho een knoeiwerk afgeleverd”, dat was mijn indruk van The Getaway: Black Monday na 10 minuten spelen. Ik hoopte op beterschap, maar dat kwam er jammer genoeg niet. Ik ben nochtans een grote fan van het origineel, maar wat met BM is gepresteerd is gewoon onvergeeflijk.

De titel had nochtans enorm veel potentieel. Het is een van de enige cinematische story-driven games (op The Getaway en Metal Gear Solid 2 na dan), met enkele prima vondsten. Zo zijn er geen levensbalkjes, ammotellers, crosshairs of mini-maps te bespeuren. Je gezondheid kan je nagaan door te kijken naar het aantal bloedvlekken van je personage, je character roept wanneer hij/zij te weinig munitie heeft en je doel kan je vinden op de kaart van Londen, of door het roemruchte “knipperlichtsysteem”. Wanneer je met je auto door Londen rijdt, zullen je knipperlichten aangeven waar je moet inslaan. Ook de door elkaar lopende verhaallijnen en de bijna perfecte nabootsing van de Engelse hoofdstad zijn troeven om het ultieme realisme na te streven.

Waar liep het dan fout? Wel, vooral op gebied van gameplay. De camera uit TG werd al veelvuldig bekritiseerd, maar die van BM is slechter dan bier met een temperatuur van 45° C. Hij blijft meestal achter het hoofdpersonage hangen (Mitchell, Eddie of Sam) en is slechts minimaal bij te sturen. In de uitgestrekte buitenlevels zorgt dit voor weinig problemen, maar eens je een gebouw binnengaat, zit je in de puree. De camera kiest steevast de meest onoverzichtelijke hoeken, waardoor je vele malen een kamer vol vijanden binnengaat, zonder te zien waar ze staan. Die gasten voorzien je maar al te graag van extra ventilatie, waardoor je stante pede terug naar het vorige checkpoint gezwierd wordt.

Ook de ellendige controls zijn een bron van frustratie. De gekozen knoppen zijn onlogisch van begin tot eind. Dit is het eerste game waar ik echt heb moeten zoeken om te weten wat elke knop doet. Het totale gebrek aan een tutorial of hintscreens maakt het er niet beter op. Soms wilde ik echt mijn mooie, transparant rode, controller tegen de muur kwakken. Dat heb ik maar niet gedaan, maar you get my point…

Je personage waggelt ook alle kanten uit (van motion capturing hebben bij Team Soho ook nog niet gehoord, dunkt me) en het is moeilijk om je personage een welbepaalde richting uit te sturen, zonder dat hij/zij tegen een muur loopt of met de camera in de knoop raakt. De besturing van de officiële wagens (een pluspunt, kijk nou zeg!) is ook rampzalig slecht. De wagens reageren niet op kleine stuurcorrecties en als je wat harder op de stick duwt slippen en glijden ze als over een ijsbaan. Hevige NHL 2005 fans daar in Soho!

Maar Zwan toch, er moet toch iets positiefs zijn aan de game? Tuurlijk, de graphics zien er an sich best behoorlijk uit, maar ook hier heeft Team Soho uit gemakzucht de afwerking verwaarloosd. De framerate in de buitenlevels (dus tijdens het cruisen door Londen) is over het algemeen angstvallig laag (in gebouwen valt het best mee) en grafische bugs komen geregeld voor. Jammer genoeg blijft het niet bij grafische glitches, want het spel zelf is tijdens mijn reviewsessies 2 maal volledig vastgelopen! Totaal onaanvaardbaar!

Gelukkig valt er weinig of niks aan te merken op het geluid. De voiceacting is prima verzorgd en het geluid in het algemeen is ook goed. De vele prima gecaste stemmen komen de realistische setting ten goede, want ze vuilbekken er op los. Als Black Monday ergens een prijs wint, zal het dus zijn voor het grootste aantal keer “shit”, “fuck” en “bitch” in een videogame…

The Getaway: Black Monday had erg goed kunnen geweest zijn, maar in realiteit is het spel op een fiasco uitgedraaid. Al het potentieel (realisme, goed verhaal, volledig nagebouwde stad) werd jammer genoeg volledig de nek omgewrongen door de barslechte controls en de walgelijke camera, die het spelplezier enorm verzieken. Om het met het taalgebruik uit de game te zeggen: dit is klote…

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Getaway: Black Monday, The
geplaatst in: PS2, Reviews, Sony Entertainment
tags: ,


Leave a Reply