gaming sinds 1997

The Sims 2

De eerste Sims voor de PC is al eeuwenoud en ook de tweede ligt al een tijdje in de winkelrekken. Maar zoals het zich een echte port betaamt, is The Sims 2 voor de consoles nu pas een feit. Je zal mij geen traantje zien laten om deze vertraging, omdat ik nu eenmaal niet zo SIMpathiek ben. Na mijn eerste speelminuten moesten mijn mannelijke hormonen toch overuren draaien om te voorkomen dat een vochtige substantie uit mijn ogen vloeide. Waren het tranen van vreugde of verdriet? Dat is de vraag die ik in onderstaand literair werk beantwoord.

Het begint al bij het instellen van de taal. Bij het zien van de Nederlandse taaloptie kreeg ik het al benauwd. Spellen die je deze keuze voorschotelen zijn, afgaand op mijn ervaring, meestal niet erg denderend. Dat komt niet alleen door de vaak voorkomende turbotaal die nog irritanter is dan die uit het enorm vervelende “Watskeburt” van “de Jeugd van Tegenwoordig”. De jeugd van tegenwoordig praat toch niet zoals “de Jeugd van Tegenwoordig”? Dat weet toch iedereen? Maar goed, ik stelde The Sims 2 dus in het Nederlands in; puur omwille van het feit dat ik me graag aan dingen erger. De gevolgen hiervan zijn echter niet zo groot. Zoals iedereen wellicht wel weet, spreken de Sims in een brabbeltaaltje waar niemand iets van begrijpt en hoe vaak je de taalinstelling ook verandert, ze blijven onverstaanbaar. Het gaat dus voornamelijk om de menu’s die in het Nederlands nu eenmaal vlotter leesbaar zijn voor een Nederlandstalige. De taalinstelling heeft met andere woorden geen verdere invloed op mijn beoordeling, laat dat duidelijk zijn.

Het eerste wat je te doen staat in The Sims 2 is het aanmaken van je personage. In plaats van je meteen de keuze vrij te laten, krijg je eerst een generator voorgeschoteld. Het idee dat ik van een generator heb, is dat hij op een volledig willekeurige manier iets genereert. Dat doet ‘ie ook, maar het komt erop neer dat hij enkel je ras en je huidskleur genereert. Na de generator krijg je tenslotte de kans om je personage volledig naar wens aan te passen, zoals we het gewend zijn: van je snit tot de stand van je oren, het kan allemaal gemodificeerd worden. Dat is allemaal leuk en aardig voor mensen die zichzelf graag in een spel zien spelen, maar een boerenzoon als ik heeft er stilletjes aan genoeg van. Zeker als je weet dat diezelfde boerenzoon eerst een halfuur met die generator heeft zitten knoeien, omdat hij ervan overtuigd was dat hij daarna niets meer kon aanpassen. Hij moest met andere woorden wachten tot de generator een gewenst personage op het scherm toverde. Groot was zijn frustratie en drang om de Xbox door het raam te gooien, toen bleek dat hij na de generator nog alles op zijn gemak kon aanpassen.

Ik greep al mijn geduld bijeen om toch met een degelijk personage te kunnen starten. Het lukte me aardig om een knappe gozer op mijn scherm te toveren, waren het niet dat het lijkt alsof hij mascara draagt. Fans van The Cure, of voor de jongere lezers Good Charlotte, zullen dit niet berouwen maar ik kom nog uit het tijdperk waarin make-up hetzelfde doel had als bier, namelijk vrouwen mooier doen lijken (Hier een korreltje zout graag, ach neem het hele vat maar!). Genoeg gezeur over vroeger. Ondertussen vroeg ik mezelf af: The Sims 2, wat moet ik ermee? Dat rijmt al een stuk beter dan mijn nieuwjaarsbrief. Gelukkig nieuwjaar trouwens allemaal, hebben jullie ook allemaal goede voornemens voor 2006? Ik ben er niet echt zo’n voorstander van. Dikke mensen maken er nuttig gebruik van om andere, dunnere medemensen te overtuigen dat ze met hun overgewicht toch problemen hebben, terwijl het ze in werkelijkheid geen moer kan schelen. Ik besloot dus ook één goed voornemen te noteren in mijn agenda -die ik nooit bekijk- en het luidde als volgt: “Mario, review geen titels meer waarvan je op voorhand weet dat je ze nauwelijks speelt, waardoor je nooit diep in kan gaan op bepaalde zaken en waarop aanhangers van de reeks zich tegen je zullen keren”. Dat is ten eerste een hele boterham, maar de met kerstmis gekregen Minister 2006-agenda laat dit nu eenmaal goed toe, en ten tweede is het “vaag taalgebruik” volgens Word, maar het is en blijft een waarheid als een koe.

The Sims 2 is voor velen misschien een feel good-spel, maar mij gaf het niet echt een goed gevoel. Mijn eerste speelminuten konden me niet van het idee ontdoen dat dit exact hetzelfde is als de eerste Sims. Toen ik tien minuten later de overgelopen wc had gerepareerd en tussen de soep en de patatten door mijn huisgenote had binnengedaan, kreeg ik ineens een beter gevoel. Niet veel later had ik echter al een ring rond mijn vinger en was de liefde en het beter gevoel verdwenen. Weet je waar ik me zo aan erger in The Sims? Niet het feit dat je sneller kan trouwen dan je een drol kan draaien, maar wel die constante prestatiedruk die boven je hoofd hangt. Je personage moet gelukkig blijven en de ettelijke metertjes helpen je daarbij. In mijn geval werken ze echter averechts. De metertjes zijn dan nog eens onderverdeeld in basisbehoeften en speciale behoeften die per personage kunnen verschillen. Zo was mijn personage een creatief iemand die zijn creativiteit op zoveel mogelijk manieren moet uiten. Door aan bepaalde behoeften te voldoen, krijg je tevens geld en punten. Dat geld heb je nodig om voedsel en de hele reutemeteut te kopen. Man, ik begin mezelf te vervelen door het schrijven van deze review. Dat kan toch niet gezond zijn he?

Daarom kom ik graag nog eens terug op die goede voornemens. Ik zal er nog eentje in mijn veel te grote agenda schrijven. “Ik ga in 2006 minder rond de pot draaien in mijn reviews.” Het heeft immers een laxerend, negatief effect op de lezer die niet van rond-de-pot-daaierij houdt. Daardoor haakt hij of zij misschien af en krijg ik negatief commentaar, waardoor ik weer in een neerwaartse spiraal terecht kom. Dit heeft dan weer zijn invloed op mijn gemoedstoestand die er op zijn beurt voor zorgt dat ik al dan niet inspiratie heb om een review te schrijven. Om het even kort te houden: “Mario, stop met zagen en get to the point.”

Helaas heb ik in deze review geen point. Mensen die kicken op BV’s en als gevolg ook houden van The Sims Awards zullen dit spel graag spelen. Alle anderen zien The Sims als een melkkoe. Ik neem die laatste woorden niet graag in de mond, omdat er al zoveel rond geleuterd is, maar de werkelijkheid liegt er niet om. The Sims 2 behoort moeiteloos tot het groepje commerciële titels, waarvoor echter wel een doelgroep is. Behoor je daartoe, dan kan je zorgeloos The Sims 2 aanschaffen. Ben je iemand zoals ik, die te veel van koeien houdt om ze uit te melken, dan laat je dit best links liggen. Oh ja, en wat betreft die tranen; maak zelf maar uit of ze van vreugde of verdriet waren

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Sims 2, The
geplaatst in: Electronic Arts, Reviews, Xbox
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>