gaming sinds 1997

The Suffering

Hier zit ik dan. Opgesloten voor een moord, waarvan ik zelfs niet meer weet of ik hem wel degelijk heb gepleegd. Ik zag mijn vrouw en kinderen graag… Het kan toch niet dat… Nee, ik kan en wil het niet geloven! Ik moet uit deze cel ontsna… Wat?!? Wat was dat geluid?

Zo begint The Suffering, Midway’s nieuwste horror shooter. Jij bent Torque en je bevindt je op de verkeerde plaats, op het verkeerde moment. Net wanneer de hel losbarst en allerlei moordlustige wezens de andere gevangen beginnen uit te roeien, zie jij je kans schoon om te ontsnappen. Een lange en gevaarlijke tocht is begonnen.

Eens je enkele minuten aan het spelen bent, zal je merken dat het leveldesign erg goed ineen steekt. Als je denkt dat je enkel eentonige, grijze gangen, bezaaid met lijken en monsters zult tegenkomen, ben je zwaar mis. Er is veel variatie gestopt in de omgevingen en alles is met oog voor detail uitgevoerd. Zo zul je onder meer de dodencellen, de executiekamers en de recreatievertrekken onderzoeken. Allen baden in een duistere, morbide sfeer, wat voor een spel als dit uiteraard vereist is.

Maar niet enkel de levels zijn goed ontworpen, ook de monsters zijn ware kunststukjes. Wanneer je ze voor de eerste maal gadeslaat, vraag je je af hoe ziekelijk het brein van de designer, Stan Winston, wel niet is. Je komt ze in allerlei maten en vormen tegen. Van steltenlopende gedrochten met messen als ledenmaten, ondergronds levende mummies, gewapend met kettingen, tot hondachtige freaks met een manische obsessie voor injectienaalden. Jammer genoeg zijn er maar zo’n 10 verschillende vijanden, want dat zorgt ervoor dat je bijna constant op dezelfde wezens zit te knallen. Ik had graag geweten wat voor andere levensvormen Stan Winston nog kon uitvinden.

Uiteraard heb je om monsters te bestrijden een uitgebreid arsenaal nodig en ook dat is aanwezig in The Suffering. Van ordinaire revolvers, tommyguns, shotguns, dynamietstaven tot zelfs een allesverschroeiende vlammenwerper. Wanneer je al genoeg creeps naar een andere wereld geholpen hebt, kan Torque zichzelf transformeren in een ultragewelddadig beest, die zonder enige moeite 10 vijanden tot een bloederig hoopje ingewanden reduceert. Kom maar op beestjes! Muhaha!

Zoals gezegd is dit een enorm bloederig spel. Er wordt zelfs zodanig veel bloed vergoten dat het er soms wel over is. Verder worden de meest expliciete taferelen, zoals onthoofdingen, vergassingen en folteringen niet geschuwd. Wanneer je bijvoorbeeld net een kamer gezuiverd hebt van gespuis, zal je zien dat je wapens en kleren volledig onder het bloed zitten, iets wat je heel goed kan zien in de verder overbodige first-person mode.

Ook het geluid draagt bij tot het griezelige sfeertje. De ambient music past zich automatisch aan het spelverloop en zorgt ervoor dat je constant op het puntje van je stoel zit. Ook de geluidseffecten zijn prima. De weerzinwekkende geluiden als je voor de zoveelste keer een arm of een hoofd van een monster knalt zijn net als de wapeneffecten erg indrukwekkend. Ook de stemacteurs verdienen een pluim. Ze blazen de cipiers, medegevangen en andere Engels sprekende karakters (je vrouw, krankzinnigen,…) echt wel leven in, zonder belachelijk te gaan klinken. De angst klinkt echt en dat hebben we in andere games wel eens anders gezien…

Met The Suffering levert Midway een prima spel af. De game bevat weinig minpunten en is goed afgewerkt. Vooral het indrukwekkende leveldesign en de afschrikwekkende monsters blijven bij. Combineer dat met prima geluid en muziek en je krijgt een game die zeker zijn plaats verdient in menig gamesverzameling

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Suffering, The
geplaatst in: PS2, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>