gaming sinds 1997

The Urbz: Sims in the city

Toen ik over The Urbz: Sims in the City hoorde dacht ik dat we met een nieuwe Maxis-melkkoe te maken hadden. Toen ik het doosje in handen kreeg en “deel van The Sims familie” zag staan wist ik al bijna zeker dat ik aan een vlugge spin-off ging beginnen. Waarschijnlijk daarom ben ik zo aangenaam verrast, deze zogenaamde ‘urban subculture’-simulatie is helemaal niet slecht, integendeel zelfs!

Om te beginnen: veel simulatie-elementen uit het origineel zijn gesneuveld. Deze Urbz is meer een game geworden. Zo kan je slechts in beperkte mate je huis inrichten -laat staan er veel wonen-, zijn er slechts vijf basisbehoeften die enorm makkelijk te onderhouden zijn, heb je geen vaste carrière meer en een gezin stichten zit er al helemaal niet in. Neen, nu draait alles rond het bijwinnen van ‘rep’ of reputatie. Hoe meer rep, hoe meer vrienden, hoe meer mogelijkheden, hoe meer buurten om naartoe te gaan. Kortom, je ‘unlockt’ nieuwe levels, wat niet mogelijk was in The Sims.

Rep bijwinnen is relatief makkelijk. Het is gewoon de bedoeling om met alles en iedereen aan te pappen. Je hebt daarvoor een volledige waslijst aan sociale interacties tot je beschikking. Niet iedereen heeft dezelfde interesses, maar je kan aan de hand van kleurcodes zien welke actie welk effect zal hebben. Zo mag je op een groene actie zeker een positieve reactie verwachten, bij een gele is het ietwat een gok en een rode moet je zeker niet gebruiken. Klein minpunt aan dit systeem is dat er maar weinig groene acties overblijven en dat je dus soms tot het irritante toe dezelfde ‘sociaal’-animatie terug moet bekijken. Nadat je je personage zes maal na elkaar hebt zien breakdancen is het nieuwe er snel af. Gelukkig win je af en toe een nieuwe move bij, of nog beter, een ‘sociobooster’. Dit is een effectievere vorm van sociale interactie en wordt vooral gebruikt bij missies.

Er zijn negen verschillende gebieden in The Urbz, elk met hun eigen stijl en populatie. Omdat al die gasten een verschillende stijl hebben, moet je ook andere sociale moves gebruiken. En -zeker niet onbelangrijk- je moet je aanpassen. Zo kan je beginnen in een Hells Angels-achtig gebied waardoor je je volledig zwart moet kleden, maar het volgend gebied kan dan weer een door skaters gedomineerde omgeving zijn. Er is redelijk veel aan jezelf te veranderen: haarstijl, hoedje, topje, broek, schoenen, tatoeages en zelfs piercings. Per categorie zijn er ongeveer drie keuzes per stijl, wat weinig is. Ook moet je telkens je kledingstijl aanpassen als je van gebied verandert. Aangezien de laadtijden soms tot twintig seconden duren kan dit een serieus karwei zijn. Gelukkig kan je kiezen hoe lang je in een gebied verblijft.

Alhoewel er geen vaste carrières zijn, heb je er wel tijdelijke. In elk gebied vind je wel een nieuwe job. Of het nu vuurwerk maken, of fretten verpakken is, het principe blijft hetzelfde; een knoppencombinatie zo snel mogelijk indrukken. Elke carrière bestaat in drie levels. Om een volgend level vrij te spelen zal je je vaardigheden moeten verbeteren. Dit gebeurt door vreemde toestellen te kopen en in je appartement neer te ploffen. Ze gebruiken is ook een uitgebreide opdracht: non-stop op X rammen. Over de complexiteit van de minigames valt niet te discussiëren; ze zijn duidelijk voor een andere doelgroep ontwikkeld.

Tijd om het grootste minpunt te bespreken: de missies. Elk gebied bevat namelijk exact dezelfde missies, met telkens een andere naam. De basisroutine is als volgt: je praat wat met de lokale inwoners. Daarbij maak je wat vrienden en leer je enkele nieuwe moves bij. Als je rep hoog genoeg is mag je binnen in de nachtclub, waarin je een nieuwe sociobooster krijgt. Daarmee kan je een ‘stouterik’ wegjagen uit het gebied en nog wat populairder worden. Ondertussen verdien je wat geld bij met je carrière. Simpel concept, maar door middel van die nieuwe moves en nieuwe omgevingen zal je je nooit echt vervelen. Toch had ik graag wat meer variatie gezien in de opdrachten.

Deze Urbz draait op dezelfde engine als de consoleversies van The Sims, maar ziet er veel meer cartoony uit. Alle personages hebben een uniek uiterlijk, waardoor het altijd leuk is om een nieuw gebied te verkennen. Als er veel Urbz over je scherm lopen dryft de framerate wel eens droppen, maar echt storen gaat dit niet. Elke cultuur ziet eruit als één groot cliché, wat uiteraard een komisch effect heeft.

Iedereen die The Sims al gespeeld heeft -wat zeer waarschijnlijk is- zal het sim-taaltje al gewoon zijn. Het gebrabbel is onverstaanbaar dus veel kan je er niet over zeggen. Zoals je mag verwachten, elke cultuur heeft zijn eigen muziekstijl. Stijlen zoals lounge en techno zijn redelijk uitgebreid dus die zal je nooit echt beu zijn. Maar er is ook slechte muziek. Zo is al het vocale naar sim-taal omgezet. Je kan het niet geloven tot je het zelf hoort, maar de Black Eyed Peas of gewoon één of ander Rock nummer in ‘simmish’ horen is enorm irritant. Als je die verprutste versie van Shut Up voor de zoveelste keer hoort, zal je snel naar de Mute knop grijpen.

The Urbz: Sims in the City doet veel moeite om zich te onderscheiden van zijn grote broertje en slaagt daar ook voor een groot deel in. Het verfrissend concept en de clichés zullen je zeker enkele uren bezighouden. Spijtig genoeg zijn sommige minpunten zo groot dat ze de herspeelbaarheid sterk verminderen. De repetitiviteit van de missies, lange laadtijden en soms irritante muziek zorgen ervoor dat je niet snel opnieuw zal beginnen. Maar iedereen die op zoek is naar een middagje hersenloze fun, zal de aanschaf niet beklagen. Hou wel de doelgroep wat in gedachten.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Urbz: Sims in the city, The
geplaatst in: Electronic Arts, PS2, Reviews
tags: ,


Leave a Reply