gaming sinds 1997

Timeshift

Wie heeft er nooit spijt gehad van een bepaalde handeling of woordenwisseling? Wou je soms liever niet even de tijd terugspoelen en je fout rechtzetten? Spijtig genoeg gaat dit niet in de realiteit, maar wel in Timeshift, de nieuwe game van Saber Interactive. De grote vraag is natuurlijk of invloed hebben op de tijd een complete vernieuwing is of simpelweg een extraatje. Laten we dat eens snel gaan uitzoeken!

Timeshift heeft nogal een ruwe weg afgelegd. Origineel gepland als een Xbox-game, kwam het vrij snel in de problemen doordat de toenmalige uitgever moest bezuinigen. Saber Interactive had gelukkig de interesse van Vivendi Games gewekt en onder hen heeft het spel een complete make-over gekregen. Nu de game uitkomt voor pc en next-gen consoles, probeert het de harten van de vele FPS-fans te veroveren. Het verhaal -als we daar al van kunnen spreken- draait rond een wetenschapper, genaamd Krone, die één van de twee tijdpakken, het ‘alpha suit’, gebruikt om heerser over de wereld te worden. Bij zijn vertrek naar het verleden is hij zo vriendelijk geweest om een bom in het complex achter te laten en net voor je in vlammen opgaat, ontsnap je in het tweede pak, het ‘beta suit’.

Je komt terecht in de 1939, maar in tegenstelling tot de geschiedenis die wij kennen, is er hier een totalitair regime aan de macht met futuristische wapens zoals een reusachtige robotspin of soldaten met jetpacks. Aan de speler om alles terug in orde te brengen en dr. Krone, de wetenschapper, te executeren. Spijtig genoeg moet je je als speler niets aantrekken van de hele verhaallijn, want de ontwikkelaar gaat nooit dieper in op de personages en de gebeurtenissen die zich vooraf hebben afgespeeld. Dat is toch wel een gemiste kans met een creatief idee als tijdreizen.

Zoals de titel zelf al zegt, beschik je over krachten die de tijd kunnen beïnvloeden. Je kan de tijd terugspoelen, vooruit spoelen of pauzeren. De eerste kracht, terugspoelen, zal vooral gebruikt worden bij de kleine puzzels die her en der in het spel te vinden zijn. Een simpel voorbeeld is een kraan met een container die je naar je laat komen en die je, eens je er opstaat, terug laat gaan naar zijn originele positie. Een ander handig voorbeeld is wanneer iemand een granaat gooit die door puur toeval op je lichaam kan plakken. Je spoelt de tijd terug en schakelt de tegenstander uit eer hij zijn granaat kan gooien.

Vooruit spoelen kun je het best vergelijken met de slow-motion uit andere games, zoals The Matrix en Max Payne. Zo kun je bijvoorbeeld vijf vijanden snel uitschakelen eer ze zich kunnen draaien en terugvuren. Als laatste vaardigheid kan je de tijd pauzeren. Ten gevolge ervan kun je wegrennen van een ontploffing of simpelweg de wapens stelen van de vijand. Niets is grappiger dan een vijand verbaasd achter zijn wapen te zien zoeken. De drie krachten kun je wel niet onbeperkt gebruiken. Aan elke kracht is een bepaalde tijdsduur gebonden; bovendien kan je maar half zolang pauzeren, omdat die vaardigheid ook zo krachtig is.

Je hebt bovendien ook nog een artificiële intelligentie of simpelweg AI, genaamd S.S.A.M. (Strategic System for Adaptable Metacognition) in betapak zitten. De AI geeft regelmatig informatie over de omgeving en waarschuwt je als er iets ergs staat te gebeuren, zoals een robot die verscheidene raketten op je afvuurt of een gangpad dat elk moment kan instorten. Een andere functie van deze “partner” is je de gepaste kracht aanraden voor elke situatie. Saber Interactive had dat echter beter niet gedaan, want wat heb je nog aan kleine puzzels als je direct wordt verteld welke kracht je moet gebruiken?

Grafisch moet het spel toch onderdoen voor de laatste nieuwe games in zijn genre, zoals daar zijn Halo 3 en Call of Duty 4. Ook vroeg ik me af of al die verzetsleden steroïden hebben staan slikken, want elke ‘occupant’ ziet eruit alsof hij elk moment een hartaanval kan krijgen door een overdosis. Terwijl in het algemeen de graphics wat tegenvallen, zitten er toch enkele prachtige taferelen in het spel, zoals een zeer mooi weergegeven storm met prachtige regen en een complete vallei waar je met het verzet een basis moet bestormen. Op het vlak van geluid is alles vrij degelijk afgewerkt: de effecten van de wapens zijn in orde, de stemmen van de vijanden en verzetsleden zijn ook allemaal verzorgd en als je in een zwaar gevecht terechtkomt, begint er muziek van een zwaarder kaliber af te spelen.

De grootste vernieuwing zit hem in de multiplayer. De grote vraag was toch wel hoe men de tijdskrachten perfect zou kunnen integreren in een multiplayer en Saber Interactive heeft daar een gepaste oplossing voor gevonden. In plaats van de hele wereld te bevriezen of te vertragen tijdens een gevecht, verzamel je energie voor speciale granaten. Naargelang de hoeveelheid energie, kan je bepaalde krachten met behulp van die granaten gebruiken. Zo creëer je een beperkte zone waar alles onder invloed is van de kracht die je gebruikt hebt. Niets is toffer dan een speler te bevriezen en enkele raketten op hem af te vuren. Wanneer de tijdsgranaat is uitgewerkt, vliegen de raketten op hun hulpeloos slachtoffer af. Dat, gecombineerd met de verschillende multiplayer modes die we kennen uit andere soortgelijke games, zorgt voor enkele memorabele ervaringen.

Timeshift zou een prachtige game geweest zijn, mocht het een half jaar tot een jaar eerder zijn uitgekomen. Spijtig genoeg moet het nu het onderspit delven tegen toppers als Halo 3 en Call of Duty 4 op Xbox 360 en Crysis op pc. Toch is het zeker geen slechte game en wie eens iets anders wilt spelen op multiplayer gebied raad ik dit spel dan ook direct aan.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Timeshift
geplaatst in: Reviews, X360
tags: , , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>