gaming sinds 1997

TimeSplitters 2

Na een lange periode van wachten, was eind vorige maand het moment eindelijk aangebroken : Timesplitters 2 lag in de winkels ! En dat zullen consolegamers geweten hebben, het gaat namelijk om een briljante FPS die heel wat in zijn mars heeft. De oorspronkelijke Timesplitters mocht zich dan enkel concentreren op multiplayervlak, deze nieuwe episode geeft er op elk gebied een lap op. Free Radical bestaat hoofdzakelijk uit programmeurs die ooit bij de firma Rare meewerkten aan de knaller Goldeneye voor de Nintendo 64 en men heeft duidelijk naar de kritieken geluisterd. Timesplitters 2 is bijna de ultieme consoleshooter geworden! Waarom precies? Wel…

Om te beginnen is de single player flink onder handen genomen. Er is een story mode, challenge en arcade. Challenge bestaat uit een heleboel afwisselende minigames, waarbij je tegen de tijd alle vensters moet stukschieten, alle bananen zoeken, enz. Super Monkey Ball meets Red Faction dus . Arcade is dan weer andere koek en valt nog het best te vergelijken met de single player van Quake III of Unreal Tournament. In uiteenlopende arena’s moet je verschillende leagues voltooien zoals deathmatch, virus, vampire, assault,… Ontelbare spelmodes zijn er, maar de basis blijft schieten en knallen.

Anders is het gesteld in de story mode. Het verhaal loopt niet over van de spitsvondige plotwendingen, maar is best wel te genieten. We schrijven 2401. Een groep buitenaardse wezens, gekend als de “Timesplitters” koesteren snode plannen om de mensheid uit te roeien. Op een geheime ruimtebasis hebben ze 10 tijdskristallen verzameld om opnieuw door de tijd te reizen en de geschiedenis te wijzigen. Dit kan uiteraard niet door de beugel en 2 soldaten (de regering is in de toekomst blijkbaar minder impulsief geworden…) vallen de basis aan. Ze komen helaas te laat en zien nog net hoe 9 mutanten met een kristal ontsnappen in de machine. Geen tijd te verliezen dus en 1 soldaat reist ze achterna terwijl zijn vrouwelijke collega de wacht houdt. Zo mag je keet gaan schoppen in Siberië, Chicago, de Notre Dame, Planet X, een robotfabriek, enz, telkens in een andere periode van de geschiedenis. De story mode bevat 10 levels (een laatste in het ruimtestation zelf) en je personage wordt steeds getransformeerd in een andere huid om niet uit de toon te vallen. Je mag zelfs als een klunzige James Bond de wereld redden door een atoomontploffing te dwarsbomen en vervolgens het hazenpad richting toekomst te kiezen.

Ongelooflijk veel afwisseling dus, maar de story mode is op het gemakkelijkste niveau bijzonder kort. Free Radical heeft namelijk op briljante wijze gezorgd dat je slechts de helft van het spel ziet op easy. Bij het spelen ben je je hier niet van bewust, maar speel je het spel op normal, dan zullen enkele deuren wel opengaan, zul je meer objectieven moeten voltooien en krijg je plots een quasi volledig nieuw level voorgeschoteld. Een min-punt is wel dat je niet op normal of op hard kan beginnen, waardoor je elk level uit de easy-reeks 3 keer uitgespeeld zal hebben. Wil je dus alles uit het spel persen, dan zul je op het hoogste niveau aan de slag moeten, maar dit is wegens de moeilijkheidsgraad enkel voor de die-hard fans weggelegd. Naast de uitgebreide single player schotelt Timesplitters 2 ons ook een nog sterkere multiplayer voor. Je kunt de story mode met zijn vieren uitspelen of een potje fraggen met maximum 8 spelers. Dankzij de vele maps en modes zul je ongetwijfeld menig uur met vrienden doorbrengen, zowel samenwerkend als elkaar fraggend.

Het wapenarsenaal is ook gigantisch en heeft voor elk wat wils. De befaamde AK-47, shotgun, pistool, sniper rifle zijn allen in hedendaagse, achterhaalde of toekomstige versies beschikbaar. Daarnaast heb je de keuze uit heel wat diverse laserwapens en rocket launchers. En met meer dan 25 verschillende schietstokken kom je al heel ver. Je kunt trouwens ook vaak 2 wapens tegelijk gebruiken. Persoonlijk vind ik het fantastisch om met 2 Thompsons of AK-47’s van jetje te geven. In de story mode kun je ook rekenen op je trouwe temporal uplink, een apparaatje dat vijanden, camera’s en voorwerpen bespeurt. Dit laat je toe om even de actie in te ruilen voor wat stealth, waardoor iedereen aan zijn trekken komt.

De beelden van Timesplitters 2 wijken dan weer af van de standaard shooters. Alles heeft een cartoonachtige look, maar het spel is allesbehalve cell-shaded. De textures zijn mooi gemaakt, maar vooral de modellen en effecten zijn verbluffend. De personages bewegen realistisch, de lipsynchronisatie laat het nooit afweten en vuur en rook worden prachtig weergegeven. Timesplitters 2 is niet enkel de beste, maar ook nog eens de mooiste FPS op de Playstation 2!
Voor de Xbox-versie daarentegen is er geen enkele verbetering aangebracht, hierdoor lijkt het nieuwe spel al gedateerd. Het haalt nooit het niveau van spelen als Halo, laat staan Splinter Cell.

Heb je echter genoeg van de standaard maps uit het spel of ben je gewoon een erg creatieve geest, dan kun je de mapmaker gebruiken om zelf arena’s in elkaar te knutselen. Op 10 minuutjes kun je al een uitgebreide locatie ontwerpen, maar wie wil kan rustig uren aan een map werken om elk detail in orde te brengen. Zelfs de kleur, stijl en de inval van elke lamp kun je aanpassen, maar beginners hoeven zich daar gelukkig niet om te bekommeren.

De leveldesign (en vooral die in de story mode) is simpelweg verbluffend. De missie in Siberië bijvoorbeeld heeft een erg overzichtelijke en quasi perfecte opbouw. Het verloop van deze level doet trouwens sterk denken aan Half-life, wat heel wat wil zeggen. Slechts enkele locaties vallen wat uit de toon, zoals Planet X, maar zeker niet in die mate om erover te zeuren. Het spel bevat trouwens enkele sublieme vondsten, die je nog lang zullen heugen. Zo mag je in de Notre Dame zij aan zij met Quasimodo een aanval van zombies afhouden of in het Wilde Westen een spoor van buskruit uitstrooien en met een schot op een lamp de kettingreactie starten. Jammer genoeg is het savesysteem minder spitsvondig en moet je een missie volledig uitspelen alvorens je vorderingen opgeslaan worden. Er is welgeteld 1 checkpoint per level, maar die kun je niet bewaren. Wanneer je aan een missie begint, zorg je er dus maar beter voor dat je wat vrije tijd voor de boeg hebt, want in de storymode moet je telkens van meet af aan beginnen.

Dat spelers vaak een negatief standpunt tegenover consoleshooters innemen is te wijten aan de controle. Een muis en toetsenbord zijn uiteraard erg handig, maar eens je de controls van Timesplitters 2 te pakken hebt, zal het zeuren ophouden. Op je scherm is geen crosshair te bespeuren, maar met de L2-knop tover je deze tevoorschijn. Dan kun je dit richtkruis over het scherm bewegen en erg precies mikken. Sommigen zullen de standaard crosshair misschien missen, maar na jarenlange FPS training weet je het midden van een scherm sowieso vlug aan te duiden. De controls zijn kortom erg intuïtief en heel handig.
Xbox-versie: Op de Xbox kan je wel continu een crosshair op het scherm toveren (rechter-stick een keer indrukken) maar wanneer je je crossair een beetje corrigeert zorgt dit niet voor een nieuw standpunt, dan staat je crosshair gewoon niet meer in het midden van je scherm, als je stopt met richten zal het dan terug naar het midden gaan, dit is wel even wennen.

Een factor die de laatste jaren alsmaar bepalender wordt voor het succes van een spel is het geluid. Hier heeft Free Radical eveneens kosten noch moeite gespaard en elke locatie heeft zijn eigen sfeermuziek meegekregen. Levels doorheen de geschiedenis luisteren naar rustige achtergronddeuntjes, terwijl men in de toekomst opteert voor hippe technobeats. Een uitstekende keuze en de geluidseffecten van de wapens en vijanden vallen ook in goede aarde. De sound is dan ook een onmisbare toevoeging bij de typische sfeer die het spel uitademt.

Timesplitters 2 is volgens mij een van de beste consoleshooters van de afgelopen jaren. Het cartoonachtige uitzicht geeft het spel een aparte sfeer mee die veel spelers zal weten te bekoren. De game biedt een enorme dosis afwisseling, zowel op single- als multiplayervlak en is bijgevolg een aanrader, zoniet een must voor elke bezitter van een next-gen console. Enkel Red Faction 2 en Halo 2 lijken mij in staat om dit pareltje van Free Radical de komende tijd te vergezellen op de troon van de console FPS. Timesplitters 2 mag dan ook rekenen op een verdiende BGN monsterscore!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: TimeSplitters 2
geplaatst in: Eidos, PS2, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply