gaming sinds 1997

TimeSplitters: Future Perfect

TimeSplitters: Future Perfect is zonder twijfel een game dat met argusogen werd gevolgd door de redactie. De ontwikkeling was immers in handen van Free Radical Design, de mensen die verantwoordelijk zijn voor de topper GoldenEye. Ze sloegen deze keer de handen in elkaar met EA om de derde aflevering in deze reeks klaar te stomen. Of het een afknapper werd of een groot succes vertel ik jullie hieronder.

TimeSplitters is een FPS en wel eentje uit de oude doos. Je mag constant aan de trekker rukken want het aantal vijanden dat je voor de voeten krijgt is aanzienlijk! Erg snugger zijn ze echter niet; je hoeft je dus niet te verwachten aan omtrekkende bewegingen of teams die dekking zoeken. Het spel heeft dan ook niet de ambitie om een nieuwe Halo of Half-Life te zijn. Wat wel centraal staat is fun en afwisseling in de gameplay. maar laten we eerst nog even een blik werpen op het leveldesign.

Voor het grootste deel van de tijd zijn de 13 levels erg lineair en ook kort. Op zich stoorde me dit niet omdat de lineariteit perfect in het concept past en je er op geen enkel moment echt nadeel van ondervindt. Wat me wel immens stoort is dat je een level niet kan saven voor je het helemaal hebt uitgespeeld! De savepoints onderweg worden immers niet bijgehouden als je je console uitschakelt. Voor mensen zoals mij, die soms maar een half uurtje per keer kunnen gamen, is dit erg frustrerend omdat je de volgende keer gewoon weer van voorafaan moet beginnen.

Het verhaal is bijzaak maar de gebeurtenissen tijdens het spelen zijn wel erg grappig. Dankzij het tijdreizen kom je immers in allerlei situaties terecht, zowel in het verleden (bv. WO2) als in de verre toekomst. Als Cortez moet je natuurlijk de wereld redden, de TimeSplitters in de pan hakken en een gekke professor achtervolgen. Dit alles wordt echter met heel veel humor gepresenteerd, je krijgt een ton amusante nevenpersonages die je ook vergezellen tijdens de missies en natuurlijk de nodige grapjes en situaties omtrent het reizen door de tijd en alles wat daarbij hoort. Zo zal je jezelf vaak moeten helpen om bepaalde situaties te kunnen overleven en zal je omgekeerd ook vaak je toekomstige zelf zien opduiken om je een tip of een wapen door te spelen.

Enkele voorbeelden van de personages: Harry Tipper, een geschifte hippie; Kapitein Ash, een typische Engelsman en een babe met ‘Slut’ op haar t-shirt. Samen met deze dien je de opdrachten te vervullen, die variëren van een meer stealthy opdracht in de toekomst, het verkennen van een spookhuis vol van zombies, een level op een razende trein tot het veroveren van een eiland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Aan afwisseling en fun dus geen gebrek; zeker als je weet dat het spel tjokvol zit met verwijzingen naar films en games. Deze zullen regelmatig voor een glimlach op je gezicht zorgen.

Wat betreft het schieten zelf: je hebt logischerwijs een immens arsenaal aan wapens (in elk tijdperk krijg je andere) die voldoende verschillend zijn om je niet langer dan een paar minuten aan 1 wapen te binden. Ammo is er genoeg, health in de meeste gevallen ook. Je kan ook altijd gebruik maken van je Temporal Uplink, maar meer dan wat objecten optillen en weggooien en het bekijken van een kaart kan je er niet mee doen. De implementatie ervan laat bovendien heel wat te wensen over omdat quasi geen enkele missie hier echt gebruik van maakt. Dat is een gemiste kans om nog wat meer fun in de mappen te stoppen.

De zijstapjes naast het klassieke knallen, zoals het oplossen van een puzzel onder tijdsdruk om een bom te ontmantelen, kunnen frustrerend zijn en die mochten voor mijn part gerust weggelaten zijn. Cortez kan niet springen en beweegt alsof ie op rolletjes staat, maar al snel vergeet je dit en geniet je van de snelle en ongecompliceerde vuurgevechten. Vaak krijg je, zoals gezegd, hulp van een vriend of jezelf en hoewel die compagnons meestal wat voor of achter je lopen zijn deze intermezzo’s fun en fris.

De graphics zijn best in orde en de 150 spelersmodellen zijn mooi gedetailleerd. Vooral de afwisseling in alles, de kleurrijke omgevingen en het over-the-top design konden me zeker verleiden, ook al hebben we al veel beter gezien in andere games. Techniek alleen is duidelijk niet altijd heiligmakend in graphicsland. Ook qua geluid kunnen we niet klagen en vooral de voice-acting is geslaagd. Ik kan me inbeelden dat sommige mensen het minder goed zullen vinden, maar de gekke stemmetjes passen perfect bij het geheel en geven het spel die zorgeloze en amusante sfeer. Ook de muziek en de effecten zijn goed afgewerkt en passen helemaal bij wat de makers voor ogen hadden.

Als je de relatief korte singleplayercampagne hebt uitgespeeld is het plezier allesbehalve afgelopen! Er zijn een immens aantal mini-games die je nog uren zullen entertainen. Een voorbeeldje: vernietig al het glas in een map of probeer eens wat ‘cat driving’. Het grootste deel van het game, naast de SP, is natuurlijk het multiplayer-gedeelte.

Zoals bij elk TimeSplitters game is dit stuk heel erg goed en diep uitgewerkt en kan je kiezen uit een boel modi (zoals Vampire waarbij je mensen moet afknallen om zelf in leven te blijven) waarvan er natuurlijk een groot deel variaties zijn op de klassieke deathmatch. Bots zijn voorzien en zijn meestal voldoende sterk om je toch een uitdaging te bieden. Bovendien kan je er zelf ‘ontwerpen’ en aanpassen aan je eigen skills. Het blijven echter bots en echte tegenstanders zullen je een voor een veel grotere uitdaging plaatsen, zeker in de modes waar er objectieven of teamwerk te doen zijn. Je kan niet enkel aan het werk in splitscreen maar er kan ook online gespeeld worden met maximaal 16 personen. Deze opties staan ook weer garant voor ongelooflijk veel fun, onder andere dankzij de grote verscheidenheid aan wapens en de mogelijkheid om op eenvoudige manier je eigen levels te maken en uit te wisselen.

Timesplitters: Future Perfect is al bij al een geslaagd game waar fun, plezier en afwisseling belangrijker zijn dan een uitdagende A.I., een meeslepende verhaallijn of innovatieve elementen. Andere shooters hebben dus heel wat meer diepgang te bieden, terwijl TS:FP uiteindelijk erg eenvoudig blijft qua gameplay. Dankzij de geslaagde multiplayer modes en de mini-games zal je echter lang na het afwerken van de campagne nog plezier beleven aan dit spel. Ben je op zoek naar de FPS-equivalent van een popcornfilm dan is dit het game dat je je moet aanschaffen! Maar ik ben er zeker van dat mensen die meer houden van Half-Life 2 ook heel wat fun zullen beleven aan deze complexloze en grappige shooter.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: TimeSplitters: Future Perfect
geplaatst in: Electronic Arts, PS2, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply