gaming sinds 1997

Tom Clancy’s Rainbow Six 3: Raven Shield

Wat een games die tactical shooters… dood door 1 schot en geen flauw benul hebben van waar of van wie het kwam, wapens die zo realistisch zijn dat je er amper mee kunt mikken, en je computergestuurde teamleden die eigenlijk spionnen zijn in opdracht van de tegenstander: ze irriteren je, blokkeren de doorgang, horen geen geweerschoten en het is een universele wet dat ze altijd met hun rug naar de vijand staan.

Zo heb ik lang gedacht over dergelijke games, ik heb het een aantal keer geprobeerd, maar het was echt mijn ding niet. Na enkele spelletjes was ik zo gefrustreerd door mijn teamleden dat ik de missie begon met een welgemikte kogel tussen de ogen van elke teammate zodat ik de missie op mijn eentje kon klaren.

Je kan de speler uit Quake halen, maar je kan Quake niet uit de speler halen.

Over de Rainbow Six series had ik reeds veel gehoord en gelezen, maar zelf had ik mij er nog nooit aan gewaagd. Raven Shield is dus mijn eerste kennismaking met deze serie en eigenlijk ook wel met het genre (deze keer schoot ik mijn teamleden niet in het begin neer)… en ik heb ervan genoten.

Met het idee “het moeten niet altijd zombies of buitenaardse wezens zijn”, gaan we ten strijde tegen ouderwetse menselijke terroristen. Een gijzelingsdrama oplossen, een bom ontmantelen of gewoon het percentage terroristen op deze aardbol wat verminderen; het hoort allemaal bij de job. Waar het zich afspeelt, is ook niet bijster origineel: een luchthaven uiteraard, een aantal loodsen, grote villa, enz…

De mogelijkheid om een volledig actieplan op te stellen, was volledig nieuw voor mij. In een plankamer moet je alle waypoints van je team(s) bepalen. Maximum zijn er 2 teams, ieder bestaande uit 4 leden en een team met enkel een sniper erin. De hele operatie plannen is niet echt simpel, waypoints plaatsen, aanduiden waar ze granaten moeten gooien, aanduiden waar ze moeten wachten op een “Go code” enz. Ik kreeg het licht op mijn heupen van al dat plannen, altijd kijken in het “3D window” dat een zicht geeft zoals het er ingame zal uitzien, of iedereen wel de goede kant uitkijkt, te kijken of ze niet te ver achter een hoek komen, enz.

Ik heb de meeste missies zonder plan gespeeld en met slechts 1 team, alhoewel ik 7 missies en 15 bodybags voor mijn teamleden later besefte dat er iets niet klopte. Er waren slechts 2 overlevenden van mijn gehele “assault” team, ik moest nu al in de “back up assault” pot grabbelen. Ik voelde natuurlijk al nattigheid toen ik 3 teamleden verloor op een missie om 2 gijzelaars te bevrijden. Om ten volle van het spel te genieten, zal er toch wel wat meer tactiek bij komen kijken en vooral de interactie tussen verschillende teams, maar iets zegt me dat liefhebbers van dit genre daar niet het minste probleem mee zullen hebben.

Een geluk dat de makers standaard plannen hebben meegeleverd, die zeker en vast voldoen. Er was echter 1 missie die ik ettelijke keren heb moeten herspelen. Mijn opdracht was het redden van 3 gijzelaars, maar 2 ervan zaten in een grote kamer met een aantal terroristen erbij. Elke keer ik die kamer binnenviel, schoot ik 1 terrorist neer terwijl de andere een gijzelaar neerschoot: “Mission Failed” !
Eigenlijk moet je hier dus een goede planning hebben, je eerste team staat onder jouw leiding en het tweede team zou een route moeten afleggen waarbij hij uiteindelijk voor een deur van die grote kamer komt, waar ze wachten op een “Go!” signaal om de deur te openen. Deze geef je uiteraard pas wanneer je zelf aan de andere deur van de kamer staat, dan krijg je 2 binnenvallende antiterreurteams die ieder een gijzelnemer neerschieten: “Mission Completed” !
Ik heb het toch lichtjes anders aangepakt en liet mijn 2 teamleden (eentje was naar goede gewoonte onderweg al gesneuveld) de ene deur openen terwijl ik de andere deur opendeed, en zo kan je ook twee terroristen tegelijk uitschakelen.

De graphics mogen er zeker zijn, de explosies en vooral het traangas effect is leuk gebracht, je gehele beeld verandert in een soort modern kunstwerk (je weet wel, een doek dat ze op de grond leggen en dan op goed geluk wat verf op gooien) en daarbovenop wordt het wereldrecord hoesten stevig gebroken. Waar zitten die gerechtsdeurwaarders als je ze nodig hebt voor zo’n Guiness vermelding. Het detail op de models is zeer scherp, het enige bizarre vond ik sommige houdingen van gesneuvelde terroristen. Het leek me een stevige strijd met de zwaartekracht die de lichamen uiteindelijk overtuigend wonnen. Maar het stoort niet, dus is het ook minder belangrijk.

De gameplay dan, het belangrijkste onderdeel van alle games. Geen klagen hier, heb zelden gevloekt op mijn teamleden en meermaals op de terroristen, zo hoort het dus ook. Als het echter de eerste keer is dat je dit genre speelt, zal je je toch wel moeten aanpassen denk ik. Net zoals ik heb gedaan, maar uiteindelijk blijf je het spel spelen en zal je ook diep meevoelen met de families van de ongeveer 15 vaders, mannen of zonen die gestorven zijn onder jouw bevel.

De multiplayer is niet echt mijn ding, ik raak gefrustreerd als ik met één kogel word neergehaald in het begin van een ronde, dan een hele tijd te moeten wachten om dan helemaal opgepept van de adrenaline die vuile sniper een lesje te gaan leren. Maar onderweg naar zijn positie word je uiteraard neergehaald door iemand die achter een paar |@# kraten verborgen zat.

Als je zoiets graag speelt, ga je echt plezier beleven aan Raven Shield. Maar ik ben een echte man, ik heb rocket launchers nodig om hoger te springen, enz.

Als je van tactische first person shooters houdt: koop dit spel! Er is altijd de demo om uit te proberen, zeker aan te raden voor de spelers die nieuw zijn in dit genre. Ik ben er vrij zeker van dat iedereen kan genieten van de single player, de multiplayer is dan weer iets anders, die was toch net iets té tactisch voor mij.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Tom Clancy’s Rainbow Six 3: Raven Shield
geplaatst in: PC, Reviews, Ubisoft
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>