gaming sinds 1997

Tom Clancy’s Splinter Cell: Pandora Tomorrow

Als zoon van een gepensioneerde Philips-arbeider heb ik iets met gloeilampen. Er kwam dan ook heel wat bilspleetzweet bij kijken toen ik Splinter Cell: Pandora Tomorrow voor de eerste keer speelde. Zou Sam nog steeds zo ongevoelig omgaan met lampen of heeft Ubisoft mijn gebeden gehoord? Het antwoord op deze onzinnige vraag en meer, vind je in deze uitgebreide review.

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen. Sam Fisher heeft nog steeds twee linkse pootjes waardoor het eenvoudige uitdraaien van een gloeilamp er voor hem niet in zit. Mijn haar ging dan ook recht omhoog staan toen bleek dat ik niet kon evolueren in het spel zonder daarbij een lampje stuk te schieten. Gelukkig blinkt Sam uit in andere gebieden. Zo is hij leniger dan een gemiddelde circusartiest en heeft hij gadgets tot zijn beschikking waar zelfs James Bond van zou blozen. Deze vernuftige snufjes moeten waarschijnlijk zijn mindere kwaliteiten (lampen uitdraaien) compenseren, maar daar maal ik niet om. Toch zal ik Ubisoft blijven mailen met de vraag of het in de volgende Splinter Cell niet mogelijk is om Sam wat technischer te maken. Desnoods geef je hem een knijptang waarmee hij een kabeltje kan doorknippen, het is toch ook zonde van al die prachtige spaarlampen.

Na het sneuvelen van de zoveelste gloeilamp, was ik gehard en kon ik me eindelijk kritisch op het spel richten. Het verhaal speelt zich in 2006 af en is wederom in de typische Tom Clancy stijl geschreven. De Amerikanen zijn betrokken bij een conflict in Oost-Timor. Alles lijkt koek en ei tot een zekere Suhadi Sadono op het toneel verschijnt. Deze Bin Laden wannabe helpt alle werknemers van de Amerikaanse ambassade in Oost-Timor naar het hiernamaals en dat pikt sneaky Sam niet. Fisher trekt erop uit, in de hoop wat meer te weten te komen over de plannen van sadistische Sadono. Als later blijkt dat deze rebel een wereldwijde verspreiding van het pokkenvirus op zijn to-do lijstje heeft staan, slaan bij Sam helemaal de stoppen door. En de toon voor een meeslepende game is meteen gezet.

Op de vorige Splinter Cell viel weinig aan te merken. De graphics waren van pure kwijlkwaliteit, de gameplay was subliem en het verhaal was zeer gepast. Wat mogen we dan in een vervolg verwachten? Meer en beter! De gameplay is verder verfijnd. Waar je de vorige keer nog een speciale camera moest bovenhalen om onder een deur te kijken, hoef je nu enkel te klikken. Dit systeem komt ook nog in andere spelsituaties voor, waar je in een simpel menu je acties kan kiezen. Deze vereenvoudigde interface zorgt voor een vlotter spelverloop en een grotere toegankelijkheid voor de minder bekwamen onder ons. Om dit argument enige kracht bij te zetten, wil ik best even vermelden dat zelfs mijn vriendin Pandora Tomorrow kan spelen. Dat zegt genoeg of niet?

Nu moet je niet denken dat het een plat, eenvoudig spel is geworden, integendeel. Pandora Tomorrow werkt namelijk met een nieuw alarmsysteem. Afhankelijk van de missie mag het alarm één tot drie keer afgaan. Na de eerste alarmfase zullen de bewakers kogelvrije vesten aantrekken, na alarmfase twee zullen ze een helm dragen en een derde alarm resulteert in “mission over”. De bewakers hebben kennelijk ook een bezoekje gebracht aan de oogarts. Zorg dus dat je je slachtoffers goed verbergt.

Door de soms wat overdreven AI van de tegenstanders en het feit dat je enkel bij bepaalde checkpoints kan saven, heeft ook Pandora Tomorrow te maken met trial-and-error gameplay. De meningen zijn hierover verdeeld en ik behoor tot diegenen die het toejuichen. Het kan zo nu en dan wel eens gaan irriteren, maar de voldoening die je krijgt als je een missie succesvol afrondt is heerlijk en overheerst de sporadische irritaties.

Ik had het eerder al over de lenigheid van Sam, die nu nog beter tot uiting komt door zijn nieuw aangeleerde bewegingen. De S.W.A.T-turn maakt het mogelijk om ongezien van de ene kant van een deuropening naar de andere te rollen. Verder is de split jump onder handen genomen. Zo kan je nu in split stand nog een extra sprong eruit wringen waardoor je hoger gelegen plaatsen kan bereiken. De stoerste maar meest nutteloze move is toch wel de “hanging duck”. Als Sam aan een buis hangt, kan hij zich met zijn benen vastklammen om zo, ondersteboven, vijanden neer te maaien. Jammer genoeg verliest deze patsermove zijn charme door het kleine bereik, wat een goed gemikt schot wel erg moeilijk maakt.

De gameplay is dus grotendeels hetzelfde gebleven en dat geldt ook voor de graphics. Het ziet er allemaal een tikkeltje strakker uit. Helaas zijn niet alle levels even indrukwekkend. Met name de binnenlocaties hebben veel minder klasse dan de prachtige buitenlocaties (vb: Jakarta). Toch blijft Pandora Tomorrow overwegend kwijlopwekkend. Alleen zal je zo nu en dan even tijd hebben om je lapje uit te wringen in plaats van verder te geilen.

De kleine aanpassingen aan de singleplayer die het toch nog de moeite waard maken, verbleken bij de grote vernieuwingen in de multiplayer. Ja, je leest het goed, Pandora Tomorrow heeft een heuse multiplayer die op zijn minst origineel te noemen is. Zowat alle vergelijkingen met first person shooters lopen mank. Je hebt wel twee teams: de mercenaries van Argus Corp. en de sluipende kerels van Shadownet. Als je voor Argus Corp. kiest, zie je de actie vanuit een first person standpunt, kies je voor Shadownet dan zie je gewoon je personage zoals in de singleplayer. En daar zit nou net de vernieuwing, aan de ene kant heb je de echte fraggers en aan de andere kant de sneaky ventjes die het liever wat tactischer aanpakken. Je begrijpt al dat dit voor heel wat interessante gameplay kan zorgen en het geeft Pandora Tomorrow tevens een grote meerwaarde.

Splinter Cell: Pandora Tomorrow is de meest complete stealthgame op de markt. De combinatie van prachtige graphics, verbeterde gameplay en een moddervette multiplayer maakt deze telg onmisbaar. Dus sluip naar de dichtsbijzijnde gameswinkel, neem de verkoper in een wurggreep en eis een gratis exemplaar. Of kies voor de meer conservatieve aanpak: spaar je centjes en koop de game!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Tom Clancy’s Splinter Cell: Pandora Tomorrow
geplaatst in: Reviews, Ubisoft, Xbox
tags: , ,


Leave a Reply