gaming sinds 1997

Tony Hawk’s Underground 2

En hij is er weer! Er is zelfs nog geen jaar verstreken sinds de vorige maar toch is er opnieuw een nieuwe Tony Hawk. Ik ga niet klagen, want mijn skate-avonturen destijds begonnen meestal met een krampachtig en hoopvol afstootje, om dan een meter verder in volle glorie met mijn tronie op straat te eindigen. Gelukkig is deze reeks jarenlang mijn toevluchtsoord geweest. Dat heeft als nadeel dat ik zowat elk aspect ervan uit mijn hoofd ken en het vorige deel me daardoor wat begon te vervelen. Wie weet, misschien heeft deze weer mijn interesse gewekt…

Eigenlijk was het enkel de vorige Underground die me niet zo beviel. Het vierde deeltje in de Pro Skater saga vindt namelijk wél nog altijd zijn weg terug naar mijn kubus. Underground was de game die experimenteerde met het aloude Tony Hawk-concept, maar het kon me totaal niet boeien. Goed, dit is een review van het vervolg, dus we beginnen er maar aan. Tony Hawk’s Underground 2 heeft totaal niets te maken met zijn voorganger en probeert weer een aantal nieuwe dingen uit. Om te beginnen, de Story Mode zit er wel nog in. Deze werd enorm gebaseerd op Jackass en Viva La Bam, dus verwacht maar elementen die zo uit die twee series konden komen. Het belangrijkste personage in het spel is -hoe kan het ook anders- Bam Margera en dat zegt al genoeg.

Je bent rustig aan het skaten, toevallig in de ‘hometown’ van het vorige deel, als je plotseling in een voorbijrijdend busje wordt geduwd. In een donker kamertje wordt je ingelicht over een ‘World Destruction Tour’ die Bam en Tony organiseren. Bedoeling is dat er twee teams gevormd worden, die elk om ter meest punten moeten verzamelen. Die punten kan je verdienen door verschillende opdachten uit te voeren. Per stad krijg je op voorhand je opdrachten te horen. Zo moet je ook op zoek gaan naar een Pro, Secret en een Guest personage. Van zodra je die gevonden hebt, krijg je nieuwe opdrachten van dat personage. Het Secret personage is het origineelst, want die heeft een voertuig tot zijn beschikking waarmee je ook enkele nieuwe moves kunt uitproberen. Bij het Pro personage moet je de ‘gewone’ dingen doen, zoals een combo uitvoeren, iets speciaal grinden, …

Het is niet meer de bedoeling de beste en beroemdste skater te worden. Dat is eigenlijk wel goed, want het concept is ondertussen redelijk afgezaagd geworden; moeten we nu echt in alles de beste zijn? THUG2 neemt zichzelf -eindelijk- totaal niet meer serieus. Na elk level krijg je wat Jackass-grapjes te zien (vooral rond Phil Margera pesten) en ook tussendoor kan je met wat freaky gasten praten. Elk level is net zoals vroeger weer wat te veranderen. Als je een tomaat gooit naar een stier zal hij ontsnappen, wat auto’s en ander stuff trashen en zelfs een toren omverlopen. Ook kan je in New Orleans iedereen in zombies veranderen, waarna je ze allemaal omver moet vlammen. Het is een leuke variatie op het normale skaten.

Nog leuker is de terugkeer van de oude speelwijze, Classic Mode gedoopt. Hierin krijg je per level twee minuten de tijd om zoveel mogelijk goals uit te spelen. Oude bekenden zoals SKATE, COMBO, en de high/pro/sick scores maken hun comeback. Deze mode bevat naast de Story Mode levels, ook nog enkele gouwe ouwe uit Pro Skater één, twee en drie. Classic is eigenlijk niet als belangrijkste mode bedoelt, maar toch vond ik deze véél leuker om te spelen dan Story. Het is nog eens de echte fun zoals vroeger.

Ongeveer elke truc die iets met skaten te maken had, zat er in de vorige delen al in, dus deze maal geen enkele nieuwe move. Wel is de Handplant vervangen door een Sticker Slap, wat ehh, het ook exact is. Een kleine afgeleide is de Graffiti Tag. Nu kan je overal in het level je eigen tag nalaten. Het heeft weinig nut, naast dat het nodig is voor enkele opdrachten. Trouwens, je naam op de nok van een kerk zien staan is altijd leuk.

Create-a-iets heeft nu ook zijn eigen mode gekregen. Logisch, want nu kan je al Skaters, Parks, Graphics, Goals èn Tricks maken. Net zoals voordien kan je op de PS2 -met behulp van de EyeToy- je eigen gezicht op je personage plakken. Ook is er weer een hoop kledij, kapsels en andere stuff in het spel gegooid om je er zo cool mogelijk te laten uitzien. Bij Goal, Trick en Park kan je aan de slag met veel meer functies en onderdelen. Het echte nieuwe is Create-A-Graphic, waarmee je je eigen Graffiti Tag in elkaar kunt knutselen. Volgens mij ís er gewoon niets meer dat kan aangepast worden. Misschien nog je eigen stem in het spel met de Singstar-micro?

Zoals ik al eerder vermeldde is THUG2 totaal niet meer ‘realistisch’ bedoeld. Dat zie je ook aan de graphics. De personages zien er cartoony uit en ook de omgevingen zijn kleurrijk en vrolijk. De bewegingen en lipsync van de NPC’s zijn een stuk natuurlijker geworden en op je bek gaan zag er nog nooit zo goed uit. Je kan zelfs een klein meesterwerkje van je graffiti tags maken. Veel meer moet ik niet zeggen: Tony Hawk is zowat perfect op grafisch vlak.

Tja, de soundtrack dan nog. Zowat iedereen zal wel één chanson vinden die leuk is. Ingedeeld in drie categorieën -grofweg Punk, Rap, Rock- krijgen we 53 liedjes te horen. Meer dan anders hoorde ik er veel die ik kende. Zo zijn er de Red Hot Chili Peppers, Metallica, Rancid, Jimmy Eat World, The Doors, Less Than Jake en -persoonlijke favoriet- Disturbed. Af en toe krijg je ook Frank Sinatra, de Ramones of Johny Cash te horen. Melige klassiekers die volledig in het spel passen. Als je die niet wil horen, kan je ze gewoon uitvinken. Makkelijk toch? De echte personages zijn ingesproken door hun vleselijke versies en degenen die verzonnen zijn krijgen een funny stem mee. Hier is alles weer in orde.

Tja, Tony Hawk zal elk jaar een sequel opleveren. En elk jaar opnieuw wordt de reeks net dat beetje geperfectioniseerd. Dit deel maakt in mijn ogen veel goed ten opzichte van zijn voorganger. Spijtig genoeg wordt het allemaal wat oud en afgezaagd. Ik ga eerlijk zijn, er is veel replay value, maar ik had na een tijdje gewoon geen zin meer om het te spelen. Oké, er zit een ander jasje rond, maar het speelt gewoon weer hetzelfde. Als je de laatste twee deeltjes hebt uitgespeeld, dan zal deze je waarschijnlijk niet meer interesseren. Aan de anderen: weet dat dit gewoon de beste skategame op de markt is. Punt.

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Tony Hawk’s Underground 2
geplaatst in: Activision, PS2, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply