gaming sinds 1997

True Crime 2: New York City

De eerste True Crime was een matig spel, maar verkocht lang niet slecht. Het spreekt voor zich dat dit succes alleen maar uitgebuit kon worden in een vervolg. True Crime: Streets of L.A was het schoolvoorbeeld van het quasi ongeoorloofd imiteren van een kassucces om zo ook bij de populaire jongens van de klas te horen. Het concept is praktisch volkomen gestolen van de GTA-serie en daar maalt bij Activision duidelijk niemand om. Het tweede deel heeft namelijk zoveel van GTA: San Andreas afgekeken dat het bijna beschamend wordt. Dat maakt het spel er echter niet slechter op. True Crime 2 is weldegelijk een verbetering tegenover het eerste deel.

Zoals je wellicht al gemerkt hebt, speelt dit tweede deel zich volledig in New York af. In de huid van een stereotiepe neger sta je voor een moeilijke keuze. Blijf je het rechte pad volgen of wijk je af en word je een criminele politieagent die zich van de wet geen reet aantrekt? Je merkt het al, je speelt niet zomaar een politieagent. Je woelige en criminele jeugd zorgt voor veel spanning bij het uitoefenen van je baan als ordehandhaver.

Luxoflux kiest jammer genoeg weer voor het opgraven van bejaarde clichés uit films en andere games. Het verhaal boeide me dan ook geen eendenreet, aangezien het eigenlijk een opeenvolging van voorspelbare gebeurtenissen blijkt. Als er dan al iets onverwachts gebeurt, maakt dat doorgaans weinig indruk. Daar kan ik uit concluderen dat het inlevingsvermogen van deze jongen er danig op achteruit gaat of dat de beleving van het verhaal in True Crime 2 belabberd is. Ik ga voor het tweede.

Een greep uit de ongelooflijk makke personages:
– De stoere neger met een attitude die verder reikt dan 50 Cent (Hoe fout kan je gaan? -red.).
– Een oude, bijna pensioengerechtigde, man die functioneert als mentor voor deze lefgozer. Als dat maar goed afloopt!
– Een sexy, maar strenge overste die telkens weer rondloopt in een veel te kort rokje. Nerds zonder praktijkgericht seksleven willen natuurlijk ook wel wat.
– Spanjaarden, Italianen en gangsters uit Zuid-Amerika kunnen natuurlijk niet ontbreken, dat spreekt voor zich.
-En dan heb je nog een deel gare personages die niet passen in het geheel. GTA had ook al van die personages die er eigenlijk voor de lol tussen zitten.

Maar genoeg gemekkerd over de krakkemikkige personages en de inkleding van het verhaal. De toevoeging van Spanjaarden, Italianen, Zuid-Amerikanen, Japanners en 50 Cent personages zorgt natuurlijk wel voor voldoende schietvoer. Deze scènes vormen niet alleen de samenhangende pap die de rest van de gameplay intact houdt, ze zijn nog eens ontzettend leuk. Met verschillende wapens en loshangende stokken kan je je tegenstanders op een ongezien simpele manier te lijf gaan. De schietpartijen zijn dan ook het enige punt waar True Crime 2 met twee vingers in de neus GTA voorbijschiet.

Naast het schietgedeelte kun je ook deze keer weer op stap met de wagen of brommer. Dat zorgt echter voor beduidend minder jolijt en vertier. Je auto rijdt als een gigantische spons, gedrenkt in bruine zeep en met een brommer rijden zorgt al helemaal voor kopzorgen. Vooral in heuvelachtige gebieden lijkt de aardse zwaartekracht omgeruild voor een ritje op de maan. Dat zou nog niet zo irritant zijn als het draaien van je voertuigen niet zo onnoemelijk slecht ging. Zeker in vergelijking met de simpele, maar doeltreffende besturing van GTA slaat dit nergens op. Hier is ze veel te stroef, veel te onnatuurlijk en vooral niet echt leuk.

Besef dan ook dat de straten in New York vaak veel voller zijn dan in andere spellen en je weet dat er jammer genoeg veel auto’s en mensen omkomen in het verkeer tijdens het spelen van True Crime. Dat zorgt er dan weer voor dat je een slechte politieagent wordt en dat wil je uiteraard niet als goede burger. De good cop / bad cop rating heeft ook deze keer weer effect op de verhaallijn; er zijn met andere woorden meerdere manieren om het einde te zien.

Eigenlijk is er niet meteen veel veranderd ten opzichte van de vorige True Crime. Toch heb ik het gevoel dat True Crime 2 net een beetje professioneler oogt dan zijn voorganger. New York ziet er zeker van dichtbij behoorlijk indrukwekkend uit. Je hebt echt het gevoel in een levendige en overigens vuile stad te leven. Het spel wordt jammer genoeg ook opnieuw geplaagd door ontzettend veel wazigheid in de verte, waardoor het zicht beperkt blijft. Afgezien van dit feit is het, zeker voor de PS2, een grafisch snoepje geworden.

Een speciale vermelding gaat uit naar de soundtrack in het spel. Die is werkelijk subliem en blijft stilstaan bij zowat alle populaire genres en alle periodes uit de muzikale geschiedenis. Uiteraard is een groot deel voorbehouden voor rap en hip-hop (Redman levert zelfs een exclusief openingsnummer voor het spel), maar ook alternatieve muziek en rock komen aan de beurt. Hier volgt een greep uit de één van de beste soundtracks ooit in een spel:

Redman – “True Crime”
Run D.M.C. – “Sucker MC’s”
Busta Rhymes – “Put Your Hands Where my Eyes Can See”
Bob Dylan – “Knockin’ On Heaven’s Door”
The Ramones – “Beat on The Brat”
Interpol – “Slow hands”
Wu-Tang Clan – “Protect Ya Neck”
Blondie – “Hangin by the Telephone”
Sonic Youth – “Kool Thing”
Iggy & The Stooges – “Search and Destroy”
The Velvet Underground – “I’m Waiting For the Man”
NaS – “N.Y. State Of Mind”
White Zombie – “Thunder Kiss 65″
De La Soul – “Thru Ya City”
LL Cool J – “I Can’t Live With Out My Radio”
Blue Oyster Cult – “Don’t Fear the Reaper”
Yeah Yeah Yeah’s – “Black Tongue”
The Bravery – “Honest Mistake”

Alleen jammer dat The Strokes, ook afkomstig uit New York niet aanwezig zijn, maar dat is dan weer een heel persoonlijke opmerking!

Het vervolg op True Crime: Street of L.A biedt zoals verwacht bijna geen vernieuwing, maar slaagt toch nog in zijn opzet. Wie op zoek is naar een vermakelijk spel zonder al te veel poeha zal met True Crime 2 niet van een kale reis thuiskomen. Verwacht echter niet de klasse van GTA. Bedenk ook dat 80 % van dit spel gebaseerd is op andere spellen en originaliteit dus ver zoek is. Soms heb je echter van die momenten dat je met twee shotguns op onschuldige mensen wilt schieten, en dan is originaliteit iets waar je je niet onmiddellijk meer druk om maakt. Ben je echter een meer gesofisticeerd persoon, zoals mezelf, dan kies je best voor GTA. Ben je op zoek naar een alternatief voor deze topper, dan kan True Crime wel de oplossing zijn.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: True Crime: New York City
geplaatst in: Activision, PS2, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply