gaming sinds 1997

Turning Point: Fall of Liberty

“Wat als?”-scenario’s kunnen erg intrigerend zijn, als de uitwerking goed zit tenminste! Games zijn echter meer dan een verhaal en dat is waar deze game een grote fout heeft gemaakt.

In Turning Point: Fall of Liberty ontdekken we wat er gebeurd zou kunnen zijn mocht Winston Churchill niet lang genoeg geleefd hebben om het Verenigd Koninkrijk door WOII te loodsen: niet alleen het Britse eiland wordt overspoeld, ook de Amerikanen ontsnappen niet aan een invasie door onze Duitse buren. Niet getreurd, want het Amerikaanse verzet laait op verschillende plaatsen hoog op en met hoofdpersoon Dan Carson in hun rangen kunnen zij het tij misschien wel keren.

Alhoewel dit een vrij interessant uitgangspunt is voor weer een WO2-FPS, is het uiteindelijke verhaal erg mager en zit het vol clichés. Iets over atoombommen en één enkele held om heel de wereld te redden doet het ons niet echt meer. Het hele spel is bovendien zeer kort en binnen een dag volledig uitspeelbaar, zelfs op de hogere moeilijkheidsgraden. In dit spel dwaal je ook vaak door verschillende en overvloedig veel gangen, die allemaal door dezelfde aannemer werden gezet. Bovendien gaat er zo nu en dan onherroepelijk een deur achter je dicht en dat is toch wel nefast voor de inleving.

Tof is wel dat er ook experimentele wapens toegevoegd zijn wat de nodige afwisseling biedt van de klassieke WO II-wapens. Het aanbod is echter veel te beperkt en ze zijn ook niet altijd even gemakkelijk te vinden. Het ziet ernaar uit dat de makers wilden dat je bepaalde wapens slechts op bepaalde (en schaarse) momenten kunt gebruiken. Flauw, als je het mij vraagt! Als het niet wil lukken met wapens, heeft Dan ook nog een aantal mêlee-verrassingen in petto. Hij kan een vijand uitschakelen en zijn wapen afpakken of hem gebruiken als levend schild. Vooral dat laatste is handig, want voor de rest is het nogal moeilijk om te schuilen en bovendien kan Carson blijkbaar niet liggen.

In een bepaald level kom je terecht in het Supreme Court House. Terwijl je aldaar de Duitse bezetter uitschakelt, kan je ook even het decor vernietigen. Ontploffende lampen en in scherven vallende vazen zijn zeer leuk allemaal, maar waarom is dit zowat het enige level waarin je dingen kan kapot schieten? De A.I. is ook al niet om over naar huis te schrijven. Af en toe zullen er wel enkele nazi’s zijn die je trachten te verschalken, maar veel vaker staan ze met hun rug naar je toe of lopen ze niks vermoedend in de dodelijk vuurlinie. Waarschijnlijk vinden ze de U.S. allesbehalve een aangename verblijfplaats.

Turning Point is weliswaar niet vergeven van de bugs, maar er zijn genoeg beestjes aanwezig die je op termijn het bloed van onder de nagels pesten. Qua graphics scoort Turning Point ook al niet zo hoog ondanks de originele cartoonachtige stijl. Deze lijkt bij momenten echter eerder gekozen te zijn uit ggemakzucht dan puur omwille van de unieke indruk. De muziek is dan weer wel helemaal in orde. Old-skool orkestdeuntjes stellen het ultieme frustratiepunt nog een beetje uit.

Eigenlijk had Turning Point met zijn unieke uitgangspunt en enkele leuke vondsten veel in zich om een groot spel te worden. Uit de preview bleek al dat het geen hoogvlieger zou worden, maar alle resterende hoopvolle verwachtingen werden met deze releaseversie de grond ingeboord. In deze tijden van uitstekende FPS-games is dit een voorbeeld van hoe het (niet meer) moet.

Onze Score:
4.0
gerelateerd spel: Turning Point: Fall of Liberty
geplaatst in: Codemasters, PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply