gaming sinds 1997

Two Worlds

Wat is er leuker dan de zomervakantie en oneindig veel vrije tijd hebben om te gamen? Ik kan me niet zoveel bedenken. Natuurlijk moeten wij, slaven van Fragland, ook nog artikels schrijven over die schijfjes in een dvd-doosje. Deze keer had ik er veel zin in, want ik kreeg een toppertje in mijn handen.

Op het schijfje stonden de woorden Two Worlds gedrukt. Ik waagde het om de cd in mijn pc te proppen en ik werd meegesleurd naar een ridderlijke tijd. Het verhaal gaat over de oorlogsgod, Aziraal, die een grote strijd verloor. Het is allemaal een beetje onduidelijk; blijkbaar heeft mijn personage ook nog een zus die hij in drie jaar niet meer gezien heeft. Het spel start als ik, op mijn stoere paard met mijn gewonde zus, op zoek ben naar onderdak. Plots hoor ik een plof en zie ik mijn zus op de grond liggen, naast mijn paard. Ze is flauwgevallen. Ik probeer haar een beetje te laten bekomen door ze tegen een boom aan te leggen. Vlakbij de boom is een vervallen huisje. Ik vertel haar dat ik even een kijkje ga nemen of het geschikt is om daar te overnachten. Zo gezegd, zo gedaan. Helemaal opgefleurd wil ik terugkeren naar haar om te zeggen dat we daar kunnen blijven. Als ik terugga is ze echter verdwenen.

Vreemd, niet? Iemand die plots verdwijnt. Ik wil haar natuurlijk terughalen, maar waar moet ik beginnen? Hoe moet ik haar terughalen? Een heleboel vragen rijzen op. Ik beslis om verder te gaan naar een dorpje, waar ze me wat meer vertellen over de oorlog die gaande is in de omgeving. Een vriend leidt me naar een tempel, waar ik eigenlijk een tutorial voorgeschoteld krijg. Ik leer hoe ik deuren moet openen met een lockpick en ik mag een drietal Groms een paar rake meppen verkopen. Eens ik terug buiten kom, opent er zich een prachtige wereld. Het wijdse uitzicht en de omvangrijke bossen doen mij even slikken. Ik sta van het uitzicht te genieten, maar plots hoor ik gegrom. Drie wolven vallen me aan, maar ik ben nog niet sterk genoeg om hen aan te kunnen en zet het dus maar op een loopje tot ik veilig ben. Of toch niet? Want staat er enkele meters verder daar geen beer?!? Zoals je ziet, heb je in Two Worlds niet veel tijd om op adem te komen, alhoewel er genoeg rustige plekjes zijn.

Het moment is aangebroken om eens een kijkje nemen in de inventory. Daar vinden we een boog terug en een zak met pijlen. Ik besluit die even uit te proberen. Ik schiet, maar veel haalt het blijkbaar niet uit. Ik beslis dan maar om op zoek te gaan naar andere Groms om ook hun smoelwerk een beetje bij te timmeren. Maar met enkel wapens ben je niet veel, uiteraard; bescherming en skills zijn ook belangrijk. Voorlopig heb ik die nog niet in mijn bezit en ik ga er dan ook verwoed naar op zoek in het dichtstbijzijnde dorpje. Ik had al enige lockpicks op zak, dus sluip ik een huisje binnen. Ik zie geen wachters of dergelijke en grijp mijn kans. In de kasten zit betere kledij, wat geld en ook betere wapens. Ik voel me al wat machtiger en kan nu ook dieren aan. Ik verwijs een aantal wolven naar mijn vriend, meneer Hein, en neem hun harten mee. Daarvan kan ik nog een lekker brouwseltje koken om mijn vitality wat op te krikken voor een bepaalde tijd. Door het drankje word ik een stuk krachtiger, waardoor ik ook enkele bandieten aan mijn zwaard kan rijgen. Opmerkelijk is dat zij bandieten zeer stevige kledij dragen, die dus handig is om te gebruiken. In hun kamp staat een paard; ik spring erop en rij ermee terug naar het dorp.

Eenmaal aangekomen in het dorp, ga ik naar een verkoper. Daar doe ik wat ruilhandel, met enige opleg, en verlaat dan het dorpje via de andere poort. Buiten staat een man in een zwarte mantel en een niet-zichtbaar gezicht. Ik spreek hem aan en hij zegt dat ik naar een zekere Gandohar moet gaan. Bij hem zou ik informatie krijgen over mijn zus. Ik ga naar het punt dat aangeduid is op mijn kaart en kom aan bij een grot. Als ik beneden ben, zie ik fakkels die de grot verlichten en ontwaar ik in de verte nog zo’n vreemde snuiter. Ik sprek hem aan. Het is warempel Gandohar zelf en hij weet me te vertellen hoe ik mijn bloedmooie zus kan terugvinden. De vreemdeling vertelt me wat ik moet doen en ik ga verder met mijn tocht. Wat je juist moet doen, mag je zelf uitpluizen in deze schitterende game.

Ikzelf was er helemaal ondersteboven van. Er zijn naast de hoofdqueeste ook nog een heleboel andere quests die je moet vervullen en die je helpen om te stijgen in level en om goud te verdienen. Als je ooit de wereld echt helemaal hebt gezien en alle quests hebt uitgespeeld, is er ook nog een multiplayer. Dat zou je nu toch niet echt verwachten van een RPG, maar de ontwikkelaar heeft enkel leuke paardenraces etc. ingebouwd om je toch nog te kunnen verzadigen. Ik moet jullie ook niet vertellen dat het spel over uitstekende graphics beschikt (dat zien jullie zelf al aan de screenshots), maar wel dat het niet eens zo veeleisend is. Er is ook aan variatie gedacht in de wereld. Als je dichter bij het water komt, zal er minder bebossing zijn dan bij dorpjes. Op die plaatsen geeft het spel dan ook een heel andere indruk en als je op hogere punten komt, zal je kunnen genieten van vele, adembenemende, panoramische uitzichten. Je kan zowaar de hele wereld zien en de plaatsen waar je al bent geweest herkennen. Ook steden en dorpen zien er verschillend uit, hoewel de dorpen veel op elkaar gelijken. Het ene dorp is wat groter dan het andere en heeft wel iets speciaals, maar verderzijn ze qua bouwstijl net hetzelfde. De steden daarentegen geven een gesloten en kale indruk. Ze zijn niet echt kaal, maar de gebouwen bestaan vooral uit steen en dat geeft nu net een iets minder aangename sfeer.

Waar ik vooral van genoten heb, naast de graphics, is het geluid. Dat is zeer goed uitgewerkt, met veel oog voor detail. Toen ik rondliep in de bossen was het eerste dat opviel het tsjirpen van de vogels in de omgeving. Ook je paard maakt een heerlijk hinnikend geluid als het rondloopt of een sprintje zet en het geluid bij het zwemmen is ook uitstekend. Ik kan niet meteen iets zwaars negatiefs opmerken over Two Worlds, naast de wat minder goede besturing van het paard en een aantal resterende bugs, maar dat is begrijpelijk voor zo’n grote wereld.

Ik heb zeker genoten van Two Worlds en ik denk dat het voor herhaling vatbaar is. Het omvatten van alle details in deze review is zeer moeilijk, maar het lijkt me meer dan duidelijk dat ik me ermee geamuseerd heb en dat ik het iedereen, zowel de doorgewinterde als de beginnende RPG-speler, kan aanraden. Met die woorden sluit ik dan ook de review af, anders zou ik nog uren kunnen doorgaan. Two Worlds is een zeer geslaagde game en als tussendoortje voor de volgende The Elder Scrolls kan het zeker tellen!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Two Worlds
geplaatst in: PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply