gaming sinds 1997

Waarom MGS4 mij teleurstelde…

Metal Gear Solid 4: Guns of The Patriots: het is een hele mond vol. Dankzij de hype, de torenhoge verwachtingen en het uiteindelijke resultaat groeide dit PS3-spel uit tot een van de gamesmijlpalen van de laatste decennia. Maar is die adoratie ook terecht? Is Guns of the Patriots het ultieme Metal Gear Solid spel of zal de toekomst het tegendeel bewijzen? Als we het vierde deel objectief beoordelen kunnen we nogal wat punten van kritiek bedenken. Dat is soms puur subjectief, maar vaak zijn het terechte opmerkingen die door de meeste reviewers met de mantel der liefde werden bedekt. Gamers die Metal Gear Solid 4 nog niet hebben gespeeld en dit nog van plan zijn raden we aan om niet meer verder te lezen. Kwestie van er later nog een beetje plezier aan te beleven.

Punt 1: de cast uit MGS4 is belachelijk uitgebreid
De Metal Gear Solid games konden altijd rekenen op een uitmuntende cast. Waarom Kojima ervoor koos om zowat elk personage de revue te laten passeren is ons een raadsel. Werkelijk elk personage, belangrijk of niet, krijgt zijn ereronde, en dat gaat vaak ten koste van het geheel dat nu en dan vervalt in een onsamenhangende poging om alle puntjes uit het MGS universum te verbinden. Personages komen terug uit de dood, sterven, komen weer terug, sterven weer, gaan toch dood en beleven nog meer onlogische avonturen.

Punt 2: het verhaal is teleurstellend
Begrijp me niet verkeerd. Ik vind het verhaal van MGS4 zeker niet slecht, verre van, want iedereen die de Metal Gear Solid Database heeft gelezen weet dat het universum van deze serie zich kan meten aan die van Star Wars of Lost. Toch blijkt dat Hideo Kojima geen knopen kan doorhakken en jammer genoeg niet weet waar de serie naartoe moet. Metal Gear Solid zal in de toekomst nog veel geld opbrengen, en dat weet Kojima wel. MGS4 eindigt niet eens, het is louter een opstap naar nog meer problemen in de toekomst. Want hoewel de machtige Patriots uit het spel verslagen zijn, staat de wereld nu voor de moeilijke taak opnieuw te beginnen. Iedereen met een beetje kennis van de populaire cultuur weet dat dit niet goed afloopt. Het gevolg: een sequel!

Je merkt ook dat de passages met Raiden bewust vaag worden gehouden. Het zou me dan ook niets verbazen als er binnenkort een nieuwe Metal Gear Raiden verschijnt. Hij was tenslotte gevangene in Area51 en de gebeurtenissen die zorgden voor zijn ontmoeting met Big Mama zijn helemaal gehuld in dikke mist. En artificieel bloed of niet, logisch gezien zou Raiden na zijn laatste avonturen in MGS4 zo dood als de emotionele waarde van zijn relatie met Rose moeten zijn. Toch loopt hij aan het einde van het spel lekker melig te doen met zijn vriendin.

Probeer trouwens ook eens de waarde van Akiba en Meryl uit te zoeken. Onverstaanbaar hoe Kojima het epische verhaal van Solid Snake voor de helft laat afsluiten door een pijnlijke reünie en een flauw geacteerd huwelijk tussen Akiba en Meryl.

Punt 3: Kojima verloor in het vierde deel zijn zin voor realiteit
De Metal Gear Solid serie was nooit realistisch maar het laatste deel slaat werkelijk alles. Elk nieuw deel uit de serie was net iets minder realistisch als het voorgaande. Akkoord, cyborg ninja’s en lopende kernwapens zijn sowieso niet geloofwaardig maar in MGS4 gaat Kojima nog een stap verder. Tanks met levend weefsel, vliegende beesten die opbranden als je ze raakt, Raiden die een robot met artificieel bloed blijkt te zijn en zijn armen verliest, maar een paar dagen later toch geneest op een onverklaarbare manier…het kan allemaal in Metal Gear Solid 4.

Punt 4: de eindbazen zijn niet half zo interessant als in voorgaande delen
De eindbazen vereisen deze keer amper tactische inspanning, waarbij het meestal draait om zo lang mogelijk in leven te blijven en te wachten tot de vijand tevoorschijn komt om er dan op te schieten. Het blijkt ook dat Kojima telkens de mosterd haalt bij vorige delen, waardoor je vaak zit met een déjà-vu gevoel. De emotionele impact van de eindbazen is ook miniem aangezien het Beauty & The Beast Corps bitter weinig met het eigenlijke verhaal heeft te maken.

Punt 5: de focus ligt te zeer op actie
Hoewel je voor een groot deel zelf je aanpak bepaalt in het spel, ligt de focus deze keer toch duidelijk meer op actie. Vooral in het laatste deel van het spel ben je bijna verplicht om de brute, actievolle manier te verkiezen boven de meer subtiele stealthy aanpak.

Conclusie: Metal Gear Solid 4: Guns of The Patriots is niet het ultieme einde van een ultieme held geworden. Natuurlijk hadden we niet geloofd dat dit vierde deel het laatste deel zou worden, maar we hadden wel gehoopt dat Kojima duidelijk zou stellen dat Solid Snake zijn laatste avontuur had beleefd, en dat gebeurt eigenlijk niet. Het lijkt onwaarschijnlijk, maar Snake kan hierna makkelijk nog een avontuur beleven. Dat kan zich afspelen na de gebeurtenissen van dit deel, maar het kan uiteraard net zo goed een remake zijn van een game uit de MSX periode.

Eigenlijk is Solid Snake een beetje zoals Tina Turner. Ook zij kondigt al jaren aan dat ze gaat stoppen, maar eens om de vijf jaar plant ze toch een comeback.

gerelateerd spel: Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots
geplaatst in: Specials
tags:


Leave a Reply