gaming sinds 1997

Warhammer 40.000: Space Marine

Warhammer 40.000: Space Marine komt niet echt op een goed moment. Er is immers iets getiteld Gears of War 3 dat er net naast in de rekken ligt, toch tenminste als je een Xbox 360 spel zoekt. Wat ook niet helpt is het feit dat het Warhammer 40k universum dan wel de eerste en meest archetypische ruimte-mariniers mogen hebben, andere games ging hun al tijden geleden voor waardoor het nu allemaal erg déjà-vu aanvoelt.

Waar je dan originaliteit verwacht blijkt de gameplay evenzeer bekend aan te voelen, net als je arsenaal. Alhoewel je hier stukken minder belang dient te hechten aan het zoeken van dekking, beweeg je op net dezelfde wijze als in Gears en zijn vijandige hit-animaties erg gelijklopend. Je wisselt vaak tussen melee- en afstandswapens, met de balans mooi in evenwicht. Jammer wel dat de melee al snel verwordt tot een zootje waarbij de Orks je proberen te overrompelen en jij hen omringd de hersens inslaat, terwijl je op andere momenten alle tijd kan nemen om ze vanop afstand af te knallen.

Geslaagd is wel dat je je health moet bijvullen door je Fury, een speciale aanval, los te laten en door tegenstanders te executeren. Daarvoor moet je dus soms risico’s afwegen om je in het heetst van de strijd te gooien en je health bij te vullen of het loodje te leggen. Jammer genoeg zijn er dan meestal zoveel tegenstanders om je heen dat je de controle verliest en op wat geluk moet rekenen. Een strakke combinatie tussen God of War en Gears of War is de bedoeling van dit alles, maar de uitkomst toont dat deze ambitie te hoog gegrepen was.

Wat ook opvalt is hoe lineair de levels zijn. Een stukje wandelen terwijl je een babbeltje doet, wat gangen of loopgraven volgen tot je een grotere arena bent waar op commando de vijanden binnenstromen. De diepgang, afwisseling en verfijning van de Epic game is hier dus ver te zoeken waardoor na zowat een halfuur een stevig gevoel van dodelijke herhaling de kop opsteekt. Bovendien draait het einde op een stevige afknapper uit, toch wel pijnlijk voor wie doorheen het spel heeft geploeterd in de hoop op een voldoening gevende climax.

Dat de gameplay tekortschiet voor wie houdt van iets meer dan het herhalen van dezelfde tactieken is vooral voor de fans van Warhammer teleurstellend. Want de ontwikkelaars hebben immers op andere vlakken best succesvol de franchise tot leven gebracht. De personages mogen dan wel lijden aan overdreven stoerdoenerij (iets wat nog verergerd wordt door het schabouwelijke stemmenwerk), er wordt een wereld geschapen die steek houdt en samenhangt en die voor fans ongetwijfeld genietbaar zal zijn. Ook de graphics zijn meer dan in orde en weten te overtuigen zonder indruk te maken.

Persoonlijk snapte ik geen bal van hoe het hele verhaal in elkaar zat, kon het soms onvolwassen script me daarom geen moment intrigeren en verloor ik interesse binnen het eerste uur. Wie echter wel het verhaal apprecieert zal de ongeïnspireerde gameplay net iets makkelijker door de vingers zien om de volgende cutscene te bereiken. Het lijkt me echter nog steeds een gemiste kans dat de rijke setting niet op een betere manier werd gebruikt, zowel in het verhaal als in de gameplay.

Er is overigens nog een klein multiplayeronderdeel om eens uit te proberen maar uiteindelijk is dit spel vooral gemaakt voor wie houdt van alles dat te maken heeft met Warhammer 40k. Voor de neutrale gamer die niks weet van de achtergrond blijft er vooral een middelmatig spel over met soms onhandige gameplay en veel lineaire en repetitieve secties. Eenheidsworst dus binnenin, ondanks de rijke setting waarin het geheel werd gewikkeld.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Warhammer 40.000: Space Marine
geplaatst in: Reviews, THQ, X360
tags: , ,


Leave a Reply