gaming sinds 1997

Wing Island

Laten we een kat een kat noemen: Wing Island zuigt harder dan een propeller in een lolliewinkel. Niet alleen is het verhaaltje zo ondermaats, de personages zo oninteressant en de missiestructuur zo belachelijk dat ik na letterlijk vier minuten ermee wou ophouden, maar zelfs de gameplay en de controls stellen nog meer teleur. Deze keer kan zelfs de “Maar het is voor de Wii en die dient voor casual games”-uitvlucht de makers niet redden.

Je speelt Junior, ironisch genoeg een vogel, die het vliegtuigbedrijfje van zijn opa eventjes moet leiden. Dat l(ei)(ij)den gaat zo: je krijgt een stomme missie die nergens over gaat (een brand, een doos ergens afleveren, wat ballonnen doorprikken in de lucht), ingeleid door een dialoogje van 5 cent en daarna moet je binnen de tijd de opdracht vervullen door met je vliegtuigje rond te tuffen.

Wat het spel uiteindelijk net iets interessanter moet maken dan wat heen en weer scrollen in Microsoft Word, is natuurlijk de originele besturing met de Wii Remote. Je vliegtuig naargelang de manier waarop je je remote kantelt, draait en naar beneden of boven doet wijzen.

Op het eerste zicht een leuk idee, maar vooral de extra bewegingen (zoals een boost, remmen en vooral het veranderen van formatie) zijn eerder aanleiding tot een pijnscheut in het gat dan een sprongetje in de lucht. Absoluut onhandig en totaal overbodig; je zal immers meer dan eens vloeken als je je formatie verandert wanneer je wil draaien of wanneer je draait wanneer je je formatie wilt veranderen. Met andere woorden: waar is die goeie, oude druk op de knop gebleven?

Ondanks het erg toegankelijke uiterlijk van het spel en de besturing die volledige arcade is (je kan rustig omhoog vliegen aan dertig kilometer per uur en een bergje passen met je vliegtuig vormt ook al geen reden tot paniek), zal je je zwaar mispakken aan de moeilijkheidsgraad van de missies. Je krijgt slechts een erg korte tijd om die te voltooien zodat je je vanaf opdracht één voortdurend moet haasten en je je geen fouten kan permitteren. Als je je objectief vervult binnen de tijd, wat al sterk is met dergelijke rotcontrols, dan nog zal je niet al teveel credits krijgen als beloning. Daarvoor moet je immers de perfectie nog meer benaderen.

Met het verdiende geld kan je nadien de vliegtuigjes upgraden wat betreft draaicirkel, kracht en gewicht, en nieuwe aankopen of bestaande herstellen. Boeiend is het allemaal niet en de menu’s zijn ook al niet om over naar huis te schrijven. Evenmin iets om blij van te worden zijn de graphics. Je krijgt al bij al twee eilanden met wat saai en lelijk water eromheen. Bovendien zijn die lapjes grond nogal leeg, bekleed met lelijke textures, hebben de omgevingen last van pop-ups en anti-aliasing hebben ze op Wing Island nog niet gehoord. De vliegende kisten zelf zijn overigens al even breinceldodend om naar te kijken.

De muziek is in hetzelfde bedje ziek: wat bliepjes in plaats van voice-acting, wat geronk in plaats van het geluid van een motor en één of andere hamster met vreemde ambities stond klaarblijkelijk in voor wat moet doorgaan voor de geluidseffecten. En ja, er is wat muziek ook. Die is niet slecht.

Het multiplayergedeelte, gesteld dat je de game-cd zelf dan nog niet aan een vliegtest hebt onderworpen, bestaat uit een reeksje mini-games. Ik haat ondertussen die brol, maar kennelijk is het een verplichting bij elk Wii-spel. Je kan racen met een vriend of vriend(in), wat ballonnetjes laten ontploffen en nog meer van dat leuks. Nee, ook hier zal je je gading niet vinden.

Wing Island is niks meer dan een reden om je remote vast te houden als een afstandsbediening en er ongeveer tien minuten een vliegtuigje mee te besturen. Meer is het écht niet. Enkel mensen die nog nooit een videospel hebben gespeeld, jonger zijn dan 6 jaar of een IQ hebben lager dan dat getal zullen hier hun zuurverdiende geld aan uitgeven. Slechte controls, heel lage productiewaarden (zowel qua graphics, geluid en presentatie), een erg korte levensduur, onevenwichtig design en een gezondheidsbedreigend gebrek aan inspiratie, creativiteit en spelplezier zijn de onderdelen van dit vliegtuig dat beter staat te verkommeren in een hangar tussen de suikerbieten dan in je gamescollectie.

Onze Score:
3.0
gerelateerd spel: Wing Island
geplaatst in: Nintendo, Reviews, Wii
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>