gaming sinds 1997

Worms 4: Mayhem

Een dag in het leven van een worm: vroeger.
Een bloedend wormpje hangt met een vlijmscherp haakje aan de hengel van een amateurvisser. Zo’n visser die enkel gaat vissen om het gezeik van zijn lelijke vrouw te ontwijken. Als het kleine wormpje is bekomen van de mensonterende pijnen ziet hij in de verte een vette kapper zwemmen. De karper draait zich met een rotvaart naar het wormpje toe en bijt de worm in honderd stukjes .Spartelend wordt de vis naar boven gehaald, de reis van de worm eindigt in de buik van de karper, en de karper eindigt in de buik van de amateursvisser.

Een dag in het leven van een worm: daarna
De meeste wormen hebben een carrièremove gemaakt. Ditmaal zijn ze verantwoordelijk voor heldhaftige gevechten tegen andere wormpjes. Anderen zijn jammer genoeg slechter af; aan lager wal geraakte wormpjes stellen zich vrijwillig kandidaat voor de meest gruwelijke wetenschappelijke onderzoeken. Ze worden doormidden gesneden onder het mom van wetenschappelijk verantwoordelijke missies. Daarna worden ze doodleuk achtergelaten, voorzien van twee lichamen én een pak smeergeld uiteraard.

Een dag in het leven van een worm: nog wat later
De gevechten tussen de verschillende wormkampen hebben veel doden opgeleverd. Geallieerde wormen hebben reeds slag geleverd in verschillende sequels, waaronder World Party, Armageddon en een 3D avontuur. Die laatste leidde echter tot een fikse kater. Niet zomaar een kater, maar een kater die je krijgt als je twintig Duvels ad fundum consumeert onder het genot van een joint. Laten we besluiten dat er nogal wat verkeerd ging in 3D…

Dat konden de geallieerde troepen natuurlijk niet zomaar laten gebeuren. Er werd naarstig gewerkt aan een ander en hopelijk verbeterd 3D avontuur met vechtende wormen. Met een strijdlustige blik gaven de wormen mij hun visie op het ultieme 3D oorlogsspel, met in de hoofdrol diezelfde wormpjes. Ik was niet meteen onder de indruk, maar je kon zeggen dat ik gecharmeerd was door de moed van de wormen. Ik stopte het spel in mijn PS2, die door mijn langdurige afwezigheid bij Fragland stof stond te happen (Welkom terug, nogmaals -red.).

Die verdomde wormen hadden niet eens de moeite gedaan om het spel een mooi laadscherm te geven. Jammer, want de laadschermen in Worms 4 blijven net iets te lang op het scherm rondhangen. Gelukkig komen we deze irritante rakkers alleen maar tegen voor een gevecht. Daarna viel me vooral op dat die wormen ook niet veel moeite hadden gedaan om vernieuwende elementen in het spel te stoppen. Dat kun je ook niet verwachten van wormen die altijd succes hebben gehad met dezelfde formule. Je kiest nog altijd een wormteam en probeert om de beurt andere wormen hun kop in te slaan, te bombarderen met schapen of een uiterst vermakelijk speeltje dat ik wegens luiheid maar de Hallelujabom noem (de St. Grenade -red.). Dat deed ik als kleine Sandro ook, dus waarom breken met oude gewoontes.

De arena’s zijn terug kapot te krijgen zoals vanouds, al moet je geen spectaculaire schade verwachten. Zo heeft een bom op een paard hetzelfde effect als een bom op stenen. Er wordt gewoon een hap uitgenomen, net zoals in de 2D versies. Dat was eigenlijk wel leuk in 2D, maar in 3D ziet het er gewoon knullig uit. Die wormen hebben hoerengeluk dat ik ook zo knullig ben als een acrobaat zonder benen.

Dan zullen we het meteen maar hebben over het concept humor. Humor is grappig indien het goed wordt gebracht. Ik kan lachen met alles, zelfs met moppen over pipi en kaka, indien een goede moppentapper ze vertelt. Worms 4 heeft zijn momenten, maar faalt een beetje te veel voor een spel dat eigenlijk sowieso grappig moet zijn. De award voor meest genante mop gaat naar “ That’s just Crate” wanneer er een houten doos uit de lucht komt gevallen. De meeste grappen zijn van dit torenhoog niveau dus dat wordt echt wel lachen geblazen voor elitelezers van De Standaard zoals mijzelve. De humor van Worms 4 is dus eerder van het niveau “Dag Allemaal”. Met de stemmetjes kan er nu en dan nog een glimlachje af maar, eerlijk is eerlijk, die stemmetjes had je 7 jaar geleden ook al.

Om er nog een schepje bovenop te doen; de camera werkt niet altijd even goed mee. Vooral in dichte gebieden en bij gebouwen blijft de camera nog al eens steken achter muren. Springen naar platformen wordt zo een prestatie op zich. En het wil nu net dat Worms 4 nogal veel platformtrekjes krijgt. Vooral in de Story mode moet je springen en lopen om gereedschap te verzamelen of bommen te laten ontploffen. Het verhaal is overigens onzinnig, maar dat doet er niet toe met een spel als Worms.

Eigenlijk is Worms 4: Mayhem gewoon een middelmatig spel dat alleen maar uitblinkt in middelmatigheid. Niet slecht hoor, maar nergens wordt er een reden gegeven tot een aankoop. En dat is nu net niet de bedoeling van een commercieel spel als Worms 4: Mayhem

Onze Score:
5.0
gerelateerd spel: Worms 4: Mayhem
geplaatst in: Codemasters, PS2, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply