gaming sinds 1997

Worms: A Space Oddity

Worms keert terug naar de vertrouwde 2D-wereld, maar dat betekent jammer genoeg niet dat de serie helemaal is hersteld van oude wonden. Sinds de omschakeling van 2D naar 3D braakte Team17 de ene misser na de andere uit, en na enkele jaren was de reeks slechts een schim van zichzelf. Het laatste Worms-spel dat ik reviewde was Worms 4, en daar herinner ik me eerlijk gezegd niets meer van. Dat zegt genoeg…

Gelukkig beseft ook Team17 dat Worms 2D hoort te zijn, dus kunnen we aan de slag met platte wormpjes, flinterdunne wapens en platte omgevingen. De bekende wormen zijn verdwaald in de ruimte en jij moet ze doorheen een boel missies begeleiden met je tactisch vernuft. Ook deze keer heb je een arsenaal aan wapens ter beschikking, al moet ik zeggen dat de meeste wapens al eens eerder zijn gebruikt in andere Worms-games. De wapens krijgen hoogstens een andere naam of inkleding, maar het effect blijft hetzelfde, en dat is best jammer aangezien die wapens een groot deel van de fun zijn.

Worms: A Space Oddity verschijnt voor de Wii, en maakt dus ook handig gebruik van de innovatieve besturing. Innovatief is natuurlijk een groot woord, want veel meer dan wat zwaaien en richten zit er niet in. Granaten en raketten gooi je door met je Wii-Mote de snelheid te bepalen en dan een simpele zwiep te geven aan de afstandsbediening, veel meer is er niet aan. Het systeem werkt echter wel voortreffelijk, en zeker na wat oefening is het bevredigend om een worm recht op zijn kanis te raken met een bom.

Worms blijft natuurlijk wel een spel om met vrienden te spelen, en ook deze keer is de multiplayermodus alom aanwezig. Jammer genoeg hebben de makers geen online mode geïmplementeerd. Toch wel een betreurenswaardige beslissing als je weet dat ze alle mogelijkheden hadden om online te gaan op de Wii en dat andere spellen zoals Mario Kart het voorbeeld geven. Een gemiste kans dus, en we hopen dat Team17 er volgende keer wel aan denkt.

Grafisch ziet het spel eruit als de reet van een baviaan, en tenzij je lief een baviaan is betekent dat niet veel goeds. Ik weet dat 2D zijn beperkingen heeft, maar een beetje meer detail in de omgevingen kan echt geen kwaad. Ook de kleine wormen zelf zien er nog altijd hetzelfde uit als tien jaar geleden, maar daar zit voor een stuk ook de charme van dit spel natuurlijk.

Deze keer kan je ook enkele minigames spelen, maar deze weten nooit echt de middelmaat te overstijgen. Ik had ze na één keer al gezien en ik denk niet dat veel mensen ze na één speelbeurt nog eens willen spelen. De stemmen zijn leuk, maar het valt op dat ze wel heel vaak in herhaling vallen, waardoor heel het effect in het water valt. Volgens mij kon dit toch een stuk beter, en hoewel je kunt kiezen uit verschillende wormen wordt het toch knap vervelend om twintig keer per gevecht dezelfde oneliners te horen.

Worms is een beetje als een lelijke, maar plezante dikzak. Je hebt plezier voor twee, maar je wilt er niet mee over straat lopen. Alleen wel jammer dat A Space Oddity eigenlijk een lelijke plezante dikzak is die juist haar regels heeft, wat het allemaal net een beetje minder leuk maakt.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Worms: A Space Oddity
geplaatst in: DS, Reviews, THQ
tags: , ,


Leave a Reply