gaming sinds 1997

WWE Legends of WrestleMania

Lichamen opgeblazen door de steroïden, gehuld in een blinkende oliefilm en gekleed in zwembroekje dat niets over laat aan de verbeelding. Nee, we hebben het even niet over de dromen van Speed na een nachtje stappen op Linkeroever, maar over WWE Legends of WrestleMania, de nieuwste telg uit de worstelreeks van THQ.

WWE Legends of Wrestlemania draait de klok terug naar de beginjaren van WWE, eind de jaren ’80. Velen onder ons herinneren zich vast wel de Eurosport uitzendingen met grote namen zoals Hulk Hogan, Bret “Hitman” Hart en The Ultimate Warrior.

Die grootse gevechten kan je nu opnieuw naspelen in de WrestleMania Tour. Het valt op dat de Tour meteen ook het paradepaardje is van deze game. De WrestleMania Tour bestaat namelijk uit 3 modi: Relive, Rewrite en Redefine, die je de beste gevechten voorschotelen uit de WWE geschiedenis. De gevechten bestaan uit doelstellingen en opdrachten die je moet behalen om de medaille in de wacht te slepen. In Relive gebeurt dit door als winnaar de match opnieuw na te spelen terwijl je in Rewrite de geschiedenis kan herschrijven door niet langer als verliezer op de mat te blijven liggen. Redefine lijkt dan weer op de Relive mode, maar dan met enkele aanpassingen in het wedstrijdreglement zoals een cagematch of laddermatch. Iedere wedstrijd wordt mooi voorafgegaan met oud beeldmateriaal om je meteen in de sfeer van de wedstrijd te brengen. De pure nostalgie druipt hier van het scherm.

Naast de Tourmode is er ook nog eens de Legend Killer mode waar je met een zelfgemaakte legende het moet opnemen tegen tien verschillende vijanden in één tier of reeks. Door het winnen van de tiers verdien je xp punten om je personage te laten evolueren. In totaal zijn er 5 reeksen die je kan doorlopen waarbij de laatste reeks bestaat uit 38 tegenstanders en geen save-functie heeft! Een pijnlijk moment wacht je wanneer je de console moet afsluiten wegens tijdsgebrek en de hele reeks opnieuw moet starten.

Wie trouwens Smackdown vs Raw 2009 bezit kan nog een 6de reeks spelen door worstelaars uit de game te importeren. Als laatste is er nog de welbekende Exhibition Mode waarin je een wedstrijd kan samenstellen met één van de 42 standaard worstelaars of een zelf gecreëerde wandelende spiermassa.

Grafisch doet de game het niet slecht. De arena’s zien eruit zoals je ze kan herinneren en ook de personages kennen veel details. Jammer is wel dat de worstelaars ondanks die vele details lijken op één of ander actiefiguurtje. Hogan was nooit zo gespierd en King Kong Bundy’s lijf was nooit zo afgelijnd. Het verschil valt nog meer op door de vele video’s met beeldmateriaal uit de oude tijd. Een ander groot probleem zijn de ringtouwen die soms half verdwijnen in de spelers of het gedeeltelijk inzakken in de mat tijdens het pinnen. Het publiek lijkt dan weer op een stel kartonnen borden die bestaan uit hooguit wat sprites. Anno 2009 getuigt dit toch van weinig afwerking. Grafisch lijkt de Xbox 360 versie zich trouwens iets beter recht te houden dan de PlayStation 3 game door het gebruik van ondermeer fellere kleuren. De verschillen blijven miniem en beide versies lijken op alle andere vlakken hetzelfde. Zelfs de vele vervelende laadschermen zijn in iedere versie aanwezig!

De grootste aanpassing voor menig Smackdown vs Raw fan is de besturing. Er werd gekozen voor een makkelijkere, instapklare besturing. Alles gebeurt met de Face buttons en de linkerstick, het vastgrijpen gebeurt met de X of A button. Het pijnigen met slagen gebeurt dan weer met het vierkantje of de x en het driehoekje of Y is verdedigen en counteren. Tenslotte kan je de wedstrijd beslissen door met de cirkel of de B je tegenstander te pinnen.

De grepen ondergingen nog een andere metamorfose: bij het vastgrijpen van een wankelende tegenstander gaat de game over op een quick-time event. Wie als eerste de uitgebeelde button indrukt neemt het heft in handen. De uitgelokte grapples bestaan uit verscheidene beelden die een niet vloeiende compilatie vormen. Het geheel staat enorm slordig en wijst bijna op onkunnen van de ontwikkelaar.

Naast de singleplayer is er ook een online mode voorzien, hier kan je je krachten meten met anderen over de hele wereld. De Amerikanen lijken het best vertegenwoordigd, wat vooral op Xbox Live een probleem vormt door hun vaak minder goede verbindingen. Het PlayStation netwerk daarentegen bevat iets meer Europese spelers, maar ook hier is het overgrote deel van de US of A. Bij het vinden van een speler met een goede verbinding draait de wedstrijd vaak uit op buttonbashen. Hierdoor delf je algauw het onderspit als je de counter niet perfect kan timen met als resultaat een vroegtijdige pin.

Een ander probleem was het kiezen voor de quick match optie. Je wordt namelijk soms gedropt in een handicap match waar je het tegen 2 bevriende spelers moet opnemen. Eenmaal je omsingeld bent kan je geen kant meer op en verlies je algauw weer een wedstrijd. Een hoge ranking halen lijkt dus moeilijker dan aanvankelijk gedacht en hierdoor laat je de online worstelmode snel links liggen.

WWE Legends of WrestleMania is al bij al geen slechte game, maar je kan het eerder zien als een interactieve documentaire. De instapklare besturing is een groot pluspunt, maar meteen ook de doodsteek van de game. De quicktime events en het buttonbashen om duels te winnen gaan algauw vervelen. WWE Legends of WrestleMania is eerder een tussentijdse smaakloze snack in afwachting van de gastronomische hoofdschotel: Smackdown vs Raw 2010. Enkel voor wie grote honger heeft!

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: WWE Legends of WrestleMania
geplaatst in: Reviews, THQ, X360
tags: ,


Leave a Reply