gaming sinds 1997

WWE SmackDown vs. Raw 2011

Voetbalfanaten hebben de FIFA-reeks, basketballers vinden hun heil bij de 2K-serie, en THQ zorgt al enkele jaren dat ook worstelfans niet op hun honger blijven zitten. Dankzij Smackdown vs. Raw kan iedereen eens ervaren hoe het is om in de ring van deze show-sport te staan.

Worstelen is vooral op het Amerikaanse continent een populaire sport. Vedettes als een Chris Jericho of The Undertaker (of vroeger de geweldige Hulk Hogan en zelfs Mister T.) hebben een gigantische horde fans achter zich staan en betreden bij elke match de ring alsof ze net van de berg Olympus afgedaald zijn. Bij de Undertaker denk je eerder dat hij uit de onderwereld komt weliswaar, maar ook hij ramt vervolgens op uiterst spectaculaire wijze alles en iedereen in elkaar, al dan niet met de hulp van wat stoelen, ladders, of andere worstelaars die op dat moment net groggy op de grond lagen.

De eerste toevoeging die THQ heeft doorgevoerd is de WWE Universe-modus. Deze komt zowat overeen met de carrière-mode van eender welk ander sportspel. Je kruipt zelf in de huid van een professionele worstelaar en werkt vervolgens een hele WWE-agenda af. Verschillende types wedstrijden worden week na week uitgevochten en je kan zelf kiezen of de uitdagingen je bevallen of je liever zélf een match op poten zet. Verwacht echter niet meteen dat je dé ster van de worstelwereld wordt; dat moet je immers verdienen.

Doorheen het spel evolueer je, maak je vrienden en vijanden, bouw je een reputatie op en kan je uiteindelijk voor de felbegeerde kampioenschapsring gaan strijden. Het voordeel aan deze modus is dat je hem kan blijven herspelen: de kalender wordt telkens opnieuw gegenereerd wanneer het seizoen over is zodat er altijd iets nieuws te beleven valt.

Een andere beschikbare mode is “The Road to Wrestlemania”, een verhaalmodus waarin vijf verschillende verhaallijnen beschikbaar zijn die allemaal draaien om Wrestlemania, het jaarlijkse worstel-Walhalla. Bedoeling is je ticket tot dat topevenement te behalen en daar vervolgens ook te zegevieren. Het probleem is dat de keuze van personages uiterst beperkt is. Rey Mysterio, John Cena, Chris Jericho of Christian naar de top leiden is geen probleem, maar als je dat liever met één van je andere worstelhelden had gedaan heb je pech!

Bij Road to Wrestlemania mag je als extraatje proberen de winning streak van dé worstelheld van de afgelopen jaren, The Undertaker, proberen te stoppen. Dit doe je met Kofi, Ziggler, Morrison of je zelfgemaakte worstelaar.

Zowel bij de vijf verhaallijnen als de aparte Undertaker-verhaallijn heeft THQ nog wat meer toegevoegd dit jaar. Je verhaal speelt zich niet langer enkel in de ring af maar ook daarbuiten en meer bepaald de backstage. In een – redelijk mislukte – poging om daardoor een RPG-gevoel te creëren kan je nu met verschillende worstelaars achter de schermen een robbertje vechten of gewoon een beetje praten.

Hoewel, ‘praten’ is een groot woord. De originele stemmen van de worstelhelden zijn er wel, maar de samenhang van het geluid en de lipbewegingen zijn nog net dat tikkeltje spastischer dan de relatie tussen de gemiddelde Frans dubstem en Jackie Chan in zijn nieuwste actieprent.

Door het vechten met andere worstelaars krijg je skillpoints bij, maar om je eigen personage daarmee echt hoog te levellen moet je toch een aanzienlijk aantal mensen de grond in boren. Het gekozen camerastandpunt in deze modus zorgt daarbij nog eens voor gigantisch veel verwarring en een ongelooflijke desoriëntatie, en ook de bijkomende zijmissies zoals het verzamelen van zielen in een urne brengen eerder een WTF?-gevoel dan een WWE-gevoel met zich mee.

Qua gameplay en graphics valt het spel dan weer wél goed mee. De animaties in de ring zijn vrij tot zeer goed, maar al gauw worden de bewegingen vrij voorspelbaar en repetitief. Toegegeven, in het echt ga je ook niet eens voor de afwisseling op een andere manier een tegenstander zijn gezicht in elkaar timmeren, maar toch. Buiten de ring daarentegen is het eerder huilen met de pet op. Posters met resoluties die absoluut niet passen, het kantoor van de GM dat – zo lijkt het althans – op vijf minuten afgewerkt moest zijn, bordkartonnen objecten, … Het kon allemaal toch net iets beter.

Ook qua geluid valt het spel jammer genoeg wat tegen. Buiten enkele (weliswaar goed klinkende) metalsongs die geen titel of artiest meekregen is er namelijk niks van soundtrack aanwezig. Het geluid tijdens de gevechten en het geleverde commentaar maken dat wel een beetje goed, maar een streepje muziek naast de ring om de zeden te verzachten had ook wel aangenaam geweest.

Een fijn spel, daar niet van, maar niet aan te raden als je geen worstelfanaat bent. THQ laat nog net iets te veel steekjes vallen om een echte topgame af te leveren, maar brengt met Smackdown vs Raw 2011 wel een geslaagd tussendoortje. Adrenaline en machogedrag verzekerd, hoewel je toch niet van het gevoel afraakt dat er net dat tikkeltje meer inzat.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: WWE SmackDown! vs. Raw 2011
geplaatst in: Reviews, THQ, X360
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>