gaming sinds 1997

Alone in the Dark

Eden Games, de mensen die ook Test Drive Unlimited op hun palmares hebben staan, zijn op de proppen gekomen met een nieuwe episode voor de Alone in the Dark-reeks die inmiddels al zeven jaar geen nieuwe game meer gezien heeft. De laatste in de rij was immers Alone in the Dark: The New Nightmare. Het werd dus hoog tijd voor een nieuw verhaal!

In deze Alone in the Dark speelt het merendeel van het verhaal zich af in Central Park, New York City. Jij bent Edward Carnby, alleen weet je dat nog niet bij het begin van het spel. Je ontwaakt in één of ander gebouw in hartje New York en hoort een paar schurken een nogal scherpe conversatie voeren met een andere persoon in de kamer. Nadat ze je gebieden op te staan word je naar de bovenste verdieping van het gebouw geleid, waar ze je willen vermoorden, maar dat draait net iets anders uit dan verwacht. Op een bepaald moment breekt de hel los, het gebouw komt tot leven in de vorm van een akelig snel monster dat zich door de muren heen kan bewegen. Het is nu aan jou om uit de wolkenkrabber te ontsnappen en Central Park te bereiken, waar je moet onderzoeken waar het beest vandaan komt, wat het is en hoe je het moet verslaan.

Alone in the Dark is een spel bomvol coole gameplay-features zoals met je ogen knipperen om je beeld opnieuw scherp te krijgen nadat je er één of ander gore brij hebt uitgewreven, het inbeuken van deuren met zware voorwerpen en een in-game user interface die een enorm inlevingsvermogen biedt aan de speler. Tijdens het spel kan je namelijk verschillende items verzamelen die je kan stoppen in de kleine en grote zakjes aan de binnenkant van je jas. De voorwerpen die je dan in je jas hebt zitten kan je op verschillende manieren combineren en mits een beetje inventief denken, maak je al snel dodelijke wapens. Een molotovcocktail maak je bijvoorbeeld door een fles met een brandbare vloeistof te vullen, er een vodje in te steken en de boel in brand te steken. Wil je een sticky molotovcocktail, dan kleef je er toch gewoon tweezijdige tape op? Wat dat alles nu zo leuk maakt, is dat je real-time je combinaties maakt. Het spel pauzeert met andere woorden niet wanneer je met je items bezig bent. Een aanrader is dan ook om na ieder gevecht de juiste combinaties te maken, zodat je niet zonder kleefbommen valt in het midden van hevige strijd.

Jammer genoeg gaan de nieuwe features samen met verschillende gliches en bugs. Je hebt in het spel bijvoorbeeld de mogelijkheid om meubels te verplaatsen van de ene kant van de kamer naar de andere. Vreemd genoeg kan je door sommige tafels en stoelen wandelen nadat je ze verplaatst hebt. Ook durft Edward van tijd tot tijd eens een randje vast te grijpen, althans een denkbeeldig randje, waar hij dan ook op klimt, met als resultaat dat je plots op een klein plaatsje in mid-air kan rondwandelen. Laat mij wel zeggen dat die foutjes erger lijken dan ze in werkelijkheid zijn. Ze komen niet zo frequent voor en zorgen in de meeste gevallen niet voor frustratie en hinderen zelden de gameplay.

Een andere coole feature, die niet zozeer gameplaygebonden is, is de kleine samenvatting die je te zien krijgt wanneer je een opgeslagen spel opnieuw laadt. Ik heb al te vaak problemen gehad bij het spelen van RPG’s. Wanneer ik het spel een lange tijd niet meer uit de kast haalde en het dan opnieuw in mijn console stak om verder te gaan, wist ik eigenlijk niet zo goed meer wat de bedoeling was of waar ik net zat. Door deze televisieachtige ‘recaps’ krijg je telkens een goed beeld van waar je exact mee bezig was toen je de laatste keer het spel speelde.

Naast al die mooie features, zijn er natuurlijk ook andere belangrijke factoren die een game kunnen maken of breken. Grafisch behoort Alone in the Dark tot de betere middenmoot. Het biedt niets enorm speciaals, op de belichting na. De gloed van vlammen doet in dit spel wel heel erg denken aan wat je ziet wanneer je samen met je vrienden rond het kampvuur zit, maar dan op een iets gewelddadigere manier. De manier waarop het licht gebroken wordt door water en rook is ook indrukwekkend. De reden dat het vuur zo zorgvuldig werd uitgewerkt is hoogstwaarschijnlijk te wijten aan de belangrijke rol die de natuurkracht vervult. De enige manier om vijanden permanent de dood in te jagen is door ze in brand te steken. Lekker! Andere vlakken waarop dit spel sterk presteert zijn de enorm sterke soundtrack en de special effects. Al dat audiovisuele gedoe vormt de basis voor de perfecte griezelige, mysterieuze ervaring.

Alone in the Dark is naar mijn mening een ontzettend goed spel dat uren meeslepende verhaallijn en gameplay biedt. Het is niet te ingewikkeld, maar gewoon leuk, eenvoudig te spelen. Je hoeft niet al te veel na te denken en het spel biedt daarnaast ook ruimte voor eigen inbreng, zoals de honderden mogelijke combinaties die je kan maken met de zaken die in je inventoris te vinden zijn.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Alone in the Dark
geplaatst in: Atari, Reviews, X360
tags: , , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>