gaming sinds 1997

Ape Escape P

Wil je een snelcursus in het kwaad maken van een reviewer? Laat hem Ape Escape P spelen (en voor je het vraagt: ik heb er ook geen benul van waarom die P daar staat). Komaan zeg: dacht Sony nu werkelijk dat we enthousiast zouden worden om de port van een PlayStation-game uit 1999, en dat bovendien zes maanden na zijn lancering in de VS (daar genaamd Ape Escape: On the Loose)?

Blijkbaar wel. Waarom zouden ze anders zo’n uiterst matig product als dit uitbrengen? Nuja, voor diegenen die nog interesse tonen: Ape Escape P (het heeft in elk geval kans om de prijs voor idiootste naam ooit weg te kapen) is een platformgame waarin je apen moet vangen. Juist ja: apen. Geen red-de-wereld-heldengedoe dus. Het is al even dwaas als het klinkt.

Om die vervelende hoopjes pixels te vangen heb je een hele berg gadgets tot jouw beschikking, zoals een radar, een katapult en een zweefrugzak. De belangrijkste zijn echter je verdovingsstok en je tijdnet. In feite komt het spel hierop neer: zoek naar apen met je radar, probeer hen te verdoven en vang ze. Herhaal dat zo’n honderd maal. De zeven jaar oude gameplay is duidelijk verouderd.

Naast een saai concept heeft de game ook last van verschrikkelijke camera- en controleproblemen. Het origineel werd speciaal ontworpen om gebruik te maken van twee analoge joysticks, zodat je je netje 360° rondom kan zwaaien. Zoals jullie allemaal wel weten heeft de PSP daar maar één van. Het net bedien je met een van de face buttons, waardoor je het enkel recht vooruit kan mikken. Dat resulteert soms in twintig keer met dat vervloekte ding zwaaien eer je eindelijk de aap vangt. De camera maakt het alleen maar erger. Hij waggelt alle richtingen uit (uitgezonderd uiteraard de juiste) en hem manueel aanpassen brengt ook geen zoden aan de dijk. Vaak zul je niet eens zien wat je doet en dat is dodelijk in een spel dat draait rond precisie.

Naast ouderwetse gameplay (en dat is eigenlijk een eufemisme), ziet het er ook stokoud uit. De levels zijn kleurrijk, maar daar stopt het goeie nieuws. Ape Escape ziet er gekarteld, ongedetailleerd en eentonig uit. De kleurvlakken lijken wel ontworpen in Paint door een twaalfjarige wannabe designer. Waarom de laadtijden dan zo tenenkrullend lang duren gaat mijn petje te boven. De stemmen in het spel zijn ondermaats, de muziek is dwaas en de geluidseffecten zijn te stom voor woorden.

Voor de volledigheid vermeld ik het mooie aantal levels (maar wat heb je eraan als ze zo ongelooflijk saai zijn?) en de mogelijkheid om een hele meuk minigames te unlocken, die je ook over WLAN kunt spelen.

Als je het nu nog niet doorhebt, raad ik je een goede psychiater aan. Simpel gezegd: Ape Escape P is gewoonweg rommel. Geloof me als ik zeg dat je er helemaal niet zult van genieten. Als je een goede platformer wil, ga dan het briljante Daxter kopen. Het enige wat ik aan dit spel heb overgehouden is een vreemde drang om elke aap te folteren en gruwelijk te vermoorden. Mijn rug op, Greenpeace!

Onze Score:
4.0
gerelateerd spel: Ape Escape P
geplaatst in: PSP, Reviews, Sony Entertainment
tags: ,


Leave a Reply