gaming sinds 1997

Bayonetta

Bayonetta draait rond de hoofdrolspeelster, en die hoofdrolspeelster is geil als boter, sexier dan een in olie gedrenkte Megan Fox en voorzien van moves die de God of War trillend als een weggetrapte Chihuahua in een hoekje zouden doen kruipen. Met andere woorden: je krijgt over-the-top spektakel geserveerd dat je oogballen uit hun kassen zal doen rollen en je bij de ballen zal pakken zoals alleen een demonische secretaresse gehuld in haar eigen haar kan doen.

Wat van bij de eerste seconden opvalt is dat dit een Japans spel is. De ontwikkelaars hebben zich duidelijk geen seconde ingehouden, dus bereid je voor op veel tussenfilmpjes die nergens op slaan maar wel dolle pret bieden, goedkope shots die vooral de – overigens perfect gevormde – kont van Bayonetta in beeld brengen of net haar blote lijf nog weten te vermijden wanneer ze één van haar ridicule aanvallen uitvoert en haar haren omtovert tot een allesverslindend monster uit de diepte van de Hel.

Het verhaal zelf heeft even weinig om het lijf als de heks in kwestie zelf. Bayonetta ontwaakt na honderden jaren uit een diepe slaap, gaat op zoek naar haar zelf en haar verleden en ontdekt zo dat ze zich boven alles amuseert met het uitbenen van schepsels die de Hemel (of Paradiso) thuis noemen. Die wezens zijn stuk voor stuk prachtig geanimeerd en in beeld gebracht, en sterven op originelere manieren dan jij en je volledige vriendenkring ooit kunnen dromen, zelfs na het drinken van sloten tequila. Mensen die niet tegen wat absurde verhaallijnen en compleet van de pot gerukte personages kunnen, kijken beter nog een aflevering of twee van Thuis.

De game moet je echter kopen voor de gevechten en de gameplay, en niet voor het verhaal, ook al is dat laatste buitengewoon origineel en verfrissend in tijden van Westerse en Amerikaanse eenheidsworst. Je hebt vier pistolen (elke hand en elke… stiletto) om allerlei dodelijke stunts mee uit te halen, lichte en zware aanvallen, hopen en hopen combo’s met elk hun eigen ongeëvenaarde animaties en speciale attacks en daarbovenop kan je nog eens wapens afnemen van vijanden (elk van die hebben dan ook weer hun eigen move sets!), power-ups bemachtigen, items kopen en jezelf mee uitrusten, je pistolen upgraden en dat alles dan nog eens wisselen terwijl je aan het knokken bent.

Nog niet onder de indruk? Dan heb je de Weave Attacks of Torture Kills nog niet gezien: je kan stripteasepalen gebruiken om jezelf mee rond te slingeren als een dodelijke wervelwind, gigantische vuisten oproepen, guillotines tot leven brengen of tegenstanders in van pieken voorzien doodskisten kloppen. Uitgebreid, diep en verslavend, en voorzien dus van dat sexy en donker randje dat het geheel helemaal afmaakt. Jammer dat de camera op een paar onbewaakte momenten wat tekortschiet en dat de game last heeft van screen-tearing in enkele van de levels. Hou er overigens ook rekening mee dat dit laatste minder het geval is in de PS3-versie, maar dat je daar wel ellenlange laadtijden te verwerken krijgt en je genoegen zal moeten nemen met graphics die een stuk minder kleurrijk en scherp zijn en bovendien last hebben van frame-drops waardoor de game een stuk minder vlot speelt. Er is een reden waarom we de Xbox 360 versie kregen opgestuurd.

Al dat geweld betekent echter ook dat mindere game-goden in het genre zullen zweten en afzien als ze de Normal-mode kiezen; er zijn overigens nog twee extra en moeilijkere instellingen. Zelfs op Easy zal je regelmatig je peren zien en wordt van je geëist dat je het gevechtssysteem onder de knie krijgt. Cruciaal daarin is het beheersen van Witch Time: wanneer je op het juiste moment een aanval van een tegenstander ontwijkt (met de rechtertrigger), dan beweegt alles plots een stuk trager, uitgenomen Bayonetta natuurlijk. Op die manier barst een ballet los van supersnelle gevechten, perfect getimede dodges, en uit je scherm barstende hoogtepunten van kleurrijke en overdonderende special effects.

Gelukkig is er ook nog de Very Easy modus voor de mensen met twee linkerhanden zodat iedereen en zijn oma kan genieten van de game. Wel konden de ontwikkelaars nog iets beter hun best gedaan hebben om de subtiliteiten uit te leggen en wat meer tijd hebben voorzien om je de basiscombo’s aan te leren. Ik ben niet akkoord met vele reviews dat dit de ultieme engine zou zijn: daarvoor vond ik hem net iets te weinig intuïtief spelen. De genereuze diepgang is er absoluut, maar je moet er wel even tijd in investeren. Die meest hardcore spelers zullen zich mits die toewijding kunnen concentreren op het behalen van ‘Pure Platinum’ medailles: elk gevecht wordt immers beloond met een rating en een notering op de Leaderboards.

Let wel, je zal meer moeten doen dan knokken alleen. Je krijgt nu en dan een puzzel voor de voeten, je kan dingen verzamelen en op muren of ondersteboven op daken lopen wanneer het volle maan is en bovendien krijg je nu en dan een sequentie te verwerken die je niet verwacht en de gameplay op zijn kop zet. Afwisseling troef, maar wat vooral indruk maakt naast de normale gevechten, zijn de epische ontmoetingen met de vele bazen. Deze ontmoetingen zijn niks minder dan adembenemend: niet alleen grafisch en auditief overdonderend, maar ook qua schaal kan je ze met niks vergelijken. Je moet ze simpelweg zien om te geloven en ook hier is het art design erg origineel en geënt op Japanse anime, gekoppeld aan meer Westerse en Christelijke architectuur en geschiedenis.

Ook de soundtrack zal waarschijnlijk heel veel fans weten te verzamelen, maar volgens mij ook wat tegenstanders. Net als bij de graphics, het verhaal en de gameplay worden persoonlijke keuzes niet geschuwd en zal je een mix van jazz, J-pop, koorgezang en bliepjes en blopjes te horen krijgen. Mij beviel het, misschien jullie ook, maar een beetje open geest is wel benodigd. En Bayonetta, die klinkt al even gevaarlijk en opwindend als ze eruit ziet.

Bayonetta is een absoluut uniek game dat zowel rabiate voorstanders als kortzichtige tegenstanders zal verzamelen. Wie echter openstaat voor games die wat meer risico’s nemen dan de gemiddelde shooter, zal met dit spel een ongelooflijk rijk pakket ontdekken. Adembenemende gevechten en overdadig geanimeerde personages, geïnspireerde omgevingen, hopen en hopen afwisselingen en fantasie, een compleet absurd verhaal, baasgevechten die een glimlach van verbazing op je gezicht zullen toveren en een hoofdrolspeelster die klaar is voor de geschiedenis en je nieuwe wallpaper. Perfect is het spel niet – daarvoor is het vechten zelf niet even toegankelijk als diep – maar uniek en een must-have is dit eerste optreden van Bayonetta in elk geval wel!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Bayonetta
geplaatst in: Reviews, Sega, X360
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>