gaming sinds 1997

Brothers In Arms: Hell’s Highway

First Person Shooters met de laatste grote oorlog als thema beginnen me zo stilaan de strot uit te komen. Al die Medal of Honors, Call of Duty’s en andere minder populaire varianten zorgden voor een heuse wildgroei van dit soort games. Gelukkig komen af en toe ontwikkelaars op de proppen met een ander, vernieuwend en zelfs origineler concept dan wat we ooit voorheen gezien hebben. Zo’n game was Brothers in Arms: Road To Hill 30 dat op de markt kwam in 2005. Het was geen ordinair “loop en knal Duitsers af”-spel zoals we er al honderden gezien hadden. Gearbox was erin geslaagd om een interessant nieuw aspect toe te voegen: het leiding geven aan je troepen en ze op een tactische manier positioneren en gebruiken om zo de vijand vast te zetten en uiteindelijk af te maken via een eenvoudige flankeerbeweging. Dit moest allemaal gebeuren terwijl je zelf ook door het slagveld liep en de Duitse kogels je om de oren vlogen. Nu, zo’n 3 jaar na het eerste deel uit de reeks, krijgen we een opvolger: Brothers In Arms: Hell’s Highway.

De BIA-games staan zoals ik eerder al zei bekend om de tactische toets die aan het FPS genre werd toegevoegd, maar dat is echter niet het enige kenmerkende aspect van de reeks. Ook een ijzersterk, authentiek aandoend verhaal, de tot in de kleinste details uitgewerkte en waarheidsgetrouwe omgevingen en sterk ontwikkelde personages maakten van deze games semi-klassiekers. Hell’s Highway is helemaal geen uitzondering op de regel! Het verbetert zelfs hier en daar de oude formule zonder de fans te vervreemden met al te veel vernieuwingen. Het zijn de kleine, subtielere aanpassingen die het hem doen… Of in sommige gevallen ook net niet doen.

Je speelt nog steeds de rol van Sergeant Matt Baker die ditmaal zijn squad door de slagvelden in Nederland moet leiden tijdens Operation Market Garden. Het spel start met een korte flash-forward die me later een kippenvelmoment bezorgde en de vraag deed stellen: “Is het nu al gedaan?”. Doorheen het spel leer je je strijdmakkers beter kennen en krijg je op een bepaalde manier een band met de virtuele personages dankzij het sterke verhaal. Deze samenhang wordt echter alleen gecreëerd en gehanteerd tijdens de korte filmpjes (die er overigens knap uit zien, maar jammer genoeg nu en dan enkele schokjes durven vertonen). Tijdens het spelen zelf merk je bitter weinig van de hechte banden tussen de personages en gaat de “Band of Brothers”-sfeer die opgebouwd wordt tijdens de uiteenzettingen zo goed als volledig verloren.

Gelukkig gedragen je squadleden zich wel realistisch. Het lijkt alsof ze perfect begrijpen wanneer ze zich stil moeten houden en verstoppen om zo een verrassingsaanval te lanceren of wanneer ze juist het tegengestelde moeten doen en chargeren. Dit gaat gepaard met het nodige gefluister of in het andere geval luidkeelse, uitdagende opmerkingen naar de Duitsers. Dankzij deze knappe AI wordt het weer wat makkelijker om volledig op te gaan in het spel.

Waar Borthers in Arms me ditmaal ook mee kon verrassen was het enorm bloederige uiteenspatten van tegenstanders wanneer ze een granaat of artilleriescherf door hun lichaam gepompt kregen. Het gaat hem hier niet om ordinaire stukken vlees zoals die in bijvoorbeeld Doom 3 in het rond vlogen, maar effectief ledematen, inclusief beenderen en de afgescheurde textuur van het spierweefsel. Het is zelfs allemaal zo dramatisch dat Gearbox een optie geïntegreerd heeft om al dat gruwelijks uit te schakelen. Het zijn overigens niet alleen de mensen die uiteengeknald kunnen worden, ook de objecten waar ze achter zitten zijn niet veilig voor het zware geschut van antitankraketten of de enorme kogel die uit de loop van een gepantserd voertuig gekatapulteerd wordt.

Al dit uiteenspatten van objecten en personen wordt dan nog eens sterk in de verf gezet door de “Action Cam”. Deze camera zoomt in op het geweld en laat het dramatisch vergaan van mens en omgeving zien, inclusief de vliegende armen en benen met de nodige bloedwolken. Een verrassend gameplay-element en het zet daarnaast ook de wreedheid van oorlog zeer goed in de verf, wat op zijn beurt dan weer bijdraagt tot de sfeersetting.

Om eentonigheid in de gameplay te voorkomen zijn er binnen de singleplayer modus verschillende momenten waar je niet gewoon een team moet aanvoeren. Zo zal je van tijd tot tijd in je eentje een gebouw moeten uitkammen of een tank moeten besturen en door de straten van een dorp scheuren terwijl je zo goed als alles naar vaantjes knalt. Als dat nog niet genoeg is, kan je het ook opnemen tegen andere spelers in de online multiplayer modus. Je krijgt de mogelijkheid om samen met 19 andere spelers een slag te starten. Dit is trouwens ook de enige mogelijkheid die er is, wat het kleine belang van multiplayer aantoont voor de reeks. De soldaten worden verdeeld in twee teams, het ene moet proberen z’n vlaggen te verdedigen terwijl het andere juist moet proberen ze in te nemen. In elk team worden ook nog eens squads gevormd waarin iedere speler een rol toegewezen krijgt met elk hun eigen wapens en speciale mogelijkheden. Zo ben je misschien een squadleader of antitank soldaat wat er dan ook voor zorgt dat je een specifieke taak te vervullen hebt. Het hele online gebeuren teert sterk op teamwork, maar het is ook meteen duidelijk dat niet iedereen het even leuk vindt om te luisteren naar de orders van iemand anders en zo krijg je, net zoals bij ieder ander squadbased game, mensen die alleen op pad gaan en hun team in de steek laten.

Zowel het beeldmateriaal als het geluid dat je voorgeschoteld krijgt zijn van een vrij tot zeer hoog niveau. De gedetailleerde omgevingen, dramatische ontploffingen en nog impactvollere filmische muziek verzorgen een compleet sfeerpakket dat je van tijd tot tijd echte kippenvelmomenten kan bezorgen. Voeg daar nog eens het geluid van kogels die je om de oren vliegen aan toe, eventueel gecombineerd met ontploffende granaten en het schel gekletter van tanksporen over het asfalt en je zit al snel op het puntje van je stoel, klaar om de Duitsers het vuur aan de schenen te leggen.

Brothers in Arms: Hell’s Highway is alweer een stevige tactische shooter geworden die de reeks mooi uitbreidt. Het diepgaande verhaal, de sfeervolle omgevingen en de gevechten in combinatie met de schitterende muziek bieden een typische Brothers in Arms beleving. Een aanrader voor iedere FPS fanaat.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Brothers In Arms: Hell’s Highway
geplaatst in: Reviews, Ubisoft, X360
tags: , ,


Leave a Reply