gaming sinds 1997

Chili Con Carnage

Chili Con Carnage kan je het beste vergelijken met uit de hand gelopen B-films zoals El Mariachi en Desperado: over-the-top actie, non-stop knallen en veel explosies, een flodderverhaal vol lachwekkende dialogen, die uiteindelijk aan elkaar worden gelijmd tot o zo genietbare pulp. Het is enkel jammer dat Salma Hayek niet langskomt om ons te verblijden met een table dance als die uit From Dusk Till Dawn. Maar genoeg over het witte doek, hoe speelt dit handeltje op de zwarte handheld?

Jij bent Ramirez, wiens vader (en een hoop hulpeloze poesjes) door een pikdorser tot stukjes werd gemalen en die nu natuurlijk op zoek gaat naar de schuldigen om ze één voor één tot kippenvoer te herleiden. Dat leert je een onnozel, maar best grappig introfilmpje, dat direct de toon zet voor de rest van het spel; op geen enkel moment neemt dit spel zichzelf serieus en dat zal je geweten hebben. Kippen, mest, tractorgevechten, belachelijke tegenstanders en nog stommere missies: geen Mexicaans cliché wordt ongemoeid verlaten en alhoewel de humor vaak, maar niet altijd, geslaagd is, zal je toch al snel deze originele en verfrissende aanpak weten te waarderen.

De gameplay is al even simpel als de verhaallijn: je kan schieten, lopen en Neo-gewijs springen en de tijd vertragen, zodat je belangrijkste opdracht erin zal bestaan om iedereen zo spectaculair mogelijk uit de weg te ruimen. Daarvoor krijg je allerlei soorten wapens, ontploffende tonnen en ander explosief materiaal, een reeks voertuigen waar je op en af kan springen -en natuurlijk tegenstanders mee kan rammen-, knallende gitaarkasten, Mexicaanse worstelaars die plots verschijnen om tuig af te leiden en nog veel meer. De slechteriken zijn al even grappig en leuk als de manieren waarop je ze kan afmaken en dat maakt het op zijn beurt nog boeiender om zoveel mogelijk combo kills uit te voeren; hoe meer en spectaculairder je je tegenstanders afmaakt, hoe meer punten en unlocks je vergaart.

Naast dat combo-systeem zal je niet veel meer diepgang vinden in de game dan er is in een gemiddelde aflevering van The Bold and the Beautiful (Mooi en Meedogenloos -red.). De moeilijkheid ligt dan ook in de eerste plaats in het beheersen van de besturing en het omgaan met de camera. Subtiliteit is ver te zoeken, maar daar gaat Chili Con Carnage nu eenmaal om: hilarisch en zorgeloos knalplezier met vette knipogen elke 3 seconden. Dat je mannetje dan ook vaak als een kip zonder kop zal staan springen en knallen nemen we er graag bij.

Lang is de game echter niet: de verhaallijn heb je in een handvol uren uit, maar natuurlijk blijven er nog genoeg ‘challenges’ over die je moet zien te vervullen binnen een bepaalde tijd of door een bepaald aantal tegenstanders te mollen. Voor wie houdt van zulke zaken valt er dan ook een pak meer te beleven. Er zijn ook multiplayermogelijkheden, waaronder eentje waar je tegen elkaar speelt om een zo hoog mogelijke score te behalen en ondertussen elkaar wat kan pesten met power-ups.

Grafisch is het spel een lust voor het oog door de heel kleurrijke en gevarieerde omgevingen, tegenstanders en objecten. Ook de speciale effecten zijn haarscherp en de actie blijft keihard knallen, hoeveel er ook op je schermpje aan de hand is. Op vlak van stemmen doen de acteurs hun best om dat over-the-top sfeertje verder te zetten en ook de soundtrack beperkt zich tot passende muziek die de actie nog opwindender maakt.

Het besluit is dan ook simpel: Chili Con Carnage is een geslaagd en grappig spel voor wie houdt van actie, actie en … meer actie! Met knappe, sfeervolle graphics en goed geluid zijn de enige minpuntjes de relatief korte speelduur en de soms chaotische controls.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Chili Con Carnage
geplaatst in: Eidos, PSP, Reviews
tags: ,


Leave a Reply