gaming sinds 1997

CivCity: Rome

Civilization IV heeft menigeen tot een verslaving gedreven. Ik waarschuw jullie alvast dat CivCity: Rome van dezelfde makers is. Hoewel ikzelf ook niet immuun was voor Civ IV, waagde ik het toch aan deze game te beginnen. Is Firaxis erin geslaagd CivCity: Rome even groots te maken?

Naast de gewoonlijke op zichzelf staande missies is er ook een soort campagne met een kleine verhaallijn. Hierin werk je je op van kleine ingenieur tot één van de hoogste rangen in het oude Rome. Dat werkt ook als een tutorial, de missies beginnen namelijk klein en worden steeds moeilijker.

Voor elke missie kan je bij je missiedoelen ook enkele tips vinden, evenals extra info over gebouwen die voor de desbetreffende missie belangrijk zijn. Na het bereiken van je missiedoelen kan je natuurlijk nog altijd gewoon verder bouwen of een nieuwe missie aannemen. Er zijn ook levels zonder doelen, waarin je je naar eigen inzicht kan uitleven.

De focus in deze citybuilder ligt grotendeels op de huizen. Die zorgen voor je belastingen en dus de fondsen voor je persoonlijke regering. Naarmate de huizen groter worden en evolueren van simpele tenten tot heuse paleizen verdien je er ook meer aan. Huizen groeien naarmate er meer specifieke middelen beschikbaar zijn. Zo moet je water ter beschikking van je burgers stellen, als je wil dat hun tenten uitgroeien tot hutten. Op die manier komen er telkens meer middelen bij en voor het ultieme huis, een paleis, moeten de bewoners toegang hebben tot elk mogelijk goed in het spel.

Naarmate de huizen groeien, nemen ze natuurlijk meer plaats in, maar de bewoners zijn dan ook bereid verder te lopen voor wat ze nodig hebben. Inderdaad, huizen hebben een bepaald bereik waarbinnen de nodige middelen zich moeten bevinden. Om je hierbij te helpen is het altijd mogelijk de huizen te verplaatsen zonder ze te moeten afbreken.

Plannen is belangrijk dus en ruimte ook, maar helaas wordt dat laatste je niet gegeven. Vaak gebeurt het zelfs dat het grootste deel van het terrein dat je krijgt, onbruikbaar is vanwege heuvels of gebergtes. Om je wat te helpen, heb je een adviseur die je met gesproken boodschappen op de hoogte brengt van bepaalde gebeurtenissen. Soms is dat handig, maar soms ook gewoon lastig, aangezien die kerel nogal kan zagen. Gelukkig valt die functie nog wel uit te schakelen.

Oppassen is het ook in een vergevorderd stadium. Wegens de overvloed aan dingen die je tegen dan in het oog moet houden, is het niet moeilijk het overzicht te verliezen. En nu we toch over minpunten bezig zijn: de AI, en dan vooral die van de soldaten, is niet zo slim.

De graphics zijn op zich niet verbijsterend, maar alles wordt wel goed genoeg weergegeven. De framerate kan wel wat dalen eenmaal het drukker wordt op het scherm. Het geluid is ok: niets speciaals, maar ook niets op aan te merken.

In CivCity: Rome is wel een spoortje te vinden van Civilization IV, maar het is toch niet helemaal een topper geworden. Er valt wel plezier aan te beleven, maar ik zou het enkel de fans van het genre aanraden. De anderen zullen het misschien te moeilijk/te frustrerend vinden.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: CivCity: Rome
geplaatst in: 2K Games, PC, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>