gaming sinds 1997

Conker: Live and Reloaded

De introductie van een review is meestal eenvoudig: je zoekt een leuke invalshoek, vertelt wat over het verleden van het spel of enige voorgangers en wekt daarna de interesse van de neutrale lezer. En ik zie dan ook geen enkele reden om dit nu te gaan veranderen! Conker: Live & Reloaded brengt ons een vuilbekkende eekhoorn, zatlappen, seksueel getinte grappen en in bloed gedrenkte teddyberen. Duimen dus dat je oma zich laat misleiden door het op het eerste gezicht hoog knuffelgehalte van Conker, zowat de meest politiek incorrecte lul uit de videogamesgeschiedenis! Als we nu nog samen met het gevloek, gerochel en gekots een stevige klod gameplay krijgen, dan zijn we helemaal tevreden.

Conker: Live & Reloaded kan je makkelijk samenvatten: het betreft een remake van de Conker’s Bad Fur Day, een gewezen volwassen topper op de Nintendo 64 van een viertal jaar geleden, zij het met de vette toevoeging van een online gedeelte. Het singleplayerstuk uit de N64 gooide in die periode al hoge ogen door de volwassen setting, goeie controls en vooral uitstekende en gevarieerde gameplay. En ik kan jullie nu al verklappen dat ondanks het feit dat het originele spel in gamestermen al verdomd oud is, de Xbox-versie opnieuw stevig teddybeerkont schopt.

Je begint het verhaal natuurlijk als Conker, een ietwat onsympathieke eekhoorn die houdt van plassen in het openbaar en het uitlachen van gehandicapte mede-eekhoorns. Zoals zo vaak is hij zatter dan Ozzy “Do my brains still have oxygen” Osbourne na het drinken van de volledige catalogus Belgische abdijbieren. Na een welgekomen dutje in de goot vind je, dankzij wat hulp, een stevige aspirine die je terugbrengt tot het rijk der levenden. De toon voor de rest van het spel wordt tijdens die eerste minuten en die eerste waggelende pasjes onmiddellijk gezet; hilarische opdrachten, grappige tegenstanders, onnozele situaties en veel geburp en gevloek zullen je deel zijn. Vergeet vooral alles wat je wist en verwacht geenszins een logisch verhaal. Logica werd immers zonet ondergekotst en door het raam naar buiten gewipt.

Dit is een van die zeldzame games die me soms echt aan het (glim)lachen kregen (onder andere dankzij knappe en veelvuldige tussenfilmpjes), iets wat op zich al een hele prestatie is! Hou er wel rekening mee dat je samen met dat aantal goeie grappen er een boel flauwe, platvoerse of voor de hand liggende moet bijnemen (parodieën op The Matrix of Saving Private Ryan hebben we nu wel al ’s meer gezien), maar voor de minder veeleisende gamertjes onder ons zal dit waarschijnlijk geen probleem zijn.

Ook knap zijn ongetwijfeld de graphics, die tot de top behoren van wat de huidige generatie consoles kan genereren. Vachten worden lieftallig afgebeeld, water lijkt zo uit een sprookje weggelopen, sfeer is met bakken aanwezig en de kleuren zijn werkelijk prachtig. Ook de modellen en omgevingen zijn van hetzelfde hoge niveau: de animaties verbazen constant en ook de locaties blijven verrassen door hun design, hun creativiteit en de gedetailleerde en geïnspireerde uitwerking.

Verwacht vooral geen grote veranderingen ten opzichte van de N64-versie. Het spel blijft een op en top platformer, met al het nodige gespring, geklim en gezweef en het verzamelen van de klassieke muntstukequivalentjes. Zoals bij elke platformer worden we hier ook geconfronteerd met de nodige cameraproblemen en het onvermijdelijke heen-en-weergeloop, op zoek naar de doorgang of de oplossing voor een probleem dat je maar niet vindt. Ook het vechten is minder goed uitgewerkt en redelijk vaag (bleven die f***ng tegenstanders nu toch even stilstaan!) en ze geven vooral weinig voldoening. Tijdens de laatste stukken van het spel krijg je plots een ander soort gameplay voorgeschoteld dat het best kan omschreven worden als een third-person shooter. Mocht je eerder wat gefrustreerd geraakt zijn door het gespring, dan zal dit gedeelte, doorzeefd van intens geknal op zombies, beertjes en ander ongein, heel wat goedmaken.

Bovenop deze bijzondere mix krijg je een volledig en verrassend diep uitgewerkt multiplayerluik. Verwacht je echter niet aan een eenvoudig extraatje dat je in 2 minuten kan spelen; je zal meer dan je lief is met je scherpe eekhoorntandjes in het stof bijten. De mogelijkheden en opties zijn erg uitgebreid, wat ervoor zorgt dat het niet makkelijk is om alles onder de knie te krijgen.

Het beste valt het te vergelijken met een potje Battlefield, maar dan tussen een leger van eekhoorns en eentje bestaande uit teddybeertjes. Je krijgt de keuze tussen verschillende klassen van soldaten zoals er zijn Grunts, de heimelijke Sneekers, Demolishers die houden van een lekkere explosie, Sky Jockeys die ideaal zijn als piloot, Thermophiles die niks liever doen dan Tediz roosteren met hun vlammenwerper en natuurlijk de Long Rangers, die gespecialiseerd zijn in het snipen. Je zal het ook wel al hebben begrepen dat je de beschikking krijgt over een aantal voertuigen, zowel op het land als in de lucht. Ook nog even meegeven dat je over bots kan beschikken als je een tekort hebt aan echte tegenstanders, iets wat overigens nodig is wil je alles uit deze MP halen.

Meer dan in andere games voelt deze online component aan als een op zich staande en waardevolle toevoeging aan het geheel. Daarom is het jammer dat er toch enkele problemen zijn die ervoor zorgen dat het spelen soms chaotischer wordt dan je zou willen. Ten eerste is er een te laag aantal mappen (er zijn er slechts 8 en bovendien zijn enkele ervan allesbehalve goed of origineel) en ten tweede is de knoppenindeling en –layout allesbehalve eenvoudig en snel.

Dit laatste euvel is een logisch gevolg van het feit dat een controller nu eenmaal slechts een beperkt aantal knoppen heeft en als je ziet hoeveel toetsen je gebruikt in een spel als Battlefield 2, dan kan je je inbeelden dat het geen sinecure is om snel te switchen tussen wapens. Ook het rankingsysteem mocht beter en duidelijker worden uitgewerkt en enkele meer creatieve gamemodes waren welkom geweest. Ook toch nog even meegeven dat ook de graphics hier niet helemaal het niveau halen van die van het singleplayergedeelte, iets wat wellicht te wijten is aan het feit dat er voldoende rekenkracht moet overgehouden worden om alles vloeiend in beeld te kunnen brengen. Desalniettemin blijft het ontegensprekelijk prachtig!

Het geluid is niet slecht, vooral dankzij de geslaagde soundtrack die stukken beter is dan het gemiddelde gekwetter. De voice-acting mag er ook wezen, hoewel het zoals zo vaak soms ietwat op de zenuwen gaat werken omwille van de grappige stemmetjes. In dit spel valt dit wel te vergeven omdat het tenslotte bij het concept van het game hoort.

Conker: Live & Reloaded is een uitstekend game, vol van afwisseling. Het singleplayergedeelte is grappig, origineel en erg leuk om te spelen en de graphics zijn daarenboven werkelijk adembenemend. Bovendien krijg je er een prachtig stukje multiplayergeweld bij, hetgeen de levensduur van het schijfje significant zal verhogen. Hoewel het laatste niet zonder problemen is blijft het een van de betere games die je de dag van vandaag kan spelen op Xbox Live. Enkel jammer dat er voorlopig geen extra gratis content voorzien is door Rare. Het feit dat dit MP-stuk gecombineerd wordt met de geüpdated klassieker Conker’s Bad Fur Day maakt van deze bundel een aanrader voor iedereen die eens het beest wil uithangen!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Conker: Live and Reloaded
geplaatst in: Microsoft, Reviews, Xbox
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>