gaming sinds 1997

De jeugd van tegenwoordig.

“Waar gaat dat naartoe met de jeugd van tegenwoordig?”

Het is een veelgebruikte slagzin van de oudere generatie aardbewoners, waarmee ze een discussie vol gezeik over het gebrek aan normen en waarden bij de jongere generatie steevast inluiden.

Maar… is het dan zo onterecht dat onze laatste oudstrijders hierover klagen? Naar mijn mening is het dat niet. We moeten eerlijk zijn, wat is er in godsnaam misgelopen met de ontwikkeling van dat kwaliteitssperma die mijn oudjes, en de uwe, destijds minutieus produceerden?

“Het ligt aan al dat geweld en porno op televisie!”

Is een veelgebruikt argument voor het falen van deze generatie, en hier kan ik me wel deels in vinden. Alhoewel ik de schuld niet leg bij het vele geweld en het overvloedige naakt op de buis. Nee, volgens mij ligt het aan de huidige kinderprogramma’s. Mijn generatie is voor een groot deel door de televisie opgevoed, maar hoe?

Kom, laten we eerlijk zijn. Wie kon dit niet zien aankomen? De Nederlandse taal is ons aangeleerd door een sprekende hond en zijn baasje, die zijn pootjes zelf niet van een kinderzangeresje uit het groepje K3 kan houden. Dan zwijg ik nog maar over programma’s als de Teletubbies, waarin we mannen in ongelooflijk idiote pakjes met televisies op hun buik, voor ons laten dansen en spelen met een oversized stofzuiger (ja, hier stel ik mij grote vragen bij). En laat ons vooral niet vergeten dat er een homo bijzat.

Deze was volgens mij het begin van trends als “De nieuwe man” en de “metroseksuelen”. Wat is er van ons trotse, mannelijk geslacht overgebleven als wij verdomme het eten maken en daarna nog moet afwassen ook, terwijl vrouwlief relaxed voor de televisie zit te bekomen van een dag hard werken? Wat is er van ons mannelijk geslacht over als we onze weelderige borstharen waxen, onszelf dagelijks insmeren met allerlei crèmes en daarna in strakke, lichtkleurige (laat staan roze) t-shirts een stapje in de wereld zetten? Waar gaat het met ons in hemelsnaam naartoe?

Maar, is er beterschap in zicht?

Ik betwijfel het… Als ik kijk naar de hedendaagse kinderprogramma’s, dan hou ik mijn hart al vast voor wat er ons binnen een tiental jaar te wachten staat. Ik bedoel, een pratende spons? Een spons! Serieus, deze loopt dan nog vaak in een homofiele speedo rond en irriteert ons met een botweg degoutante lach.

Wat moet er komen van kinderen die met deze en andere, werkelijk marginale, televisie opgroeien? Een ander voorbeeld dat hier spontaan in me opkomt is “Spring”, maar dat dit ook geen goed voorbeeld is, spreekt voor zich. Spastisch op en neer springende verjaarde pubers met de relatieproblemen van een 12-jarige, geblondeerde gabberslet, is niet echt het voorbeeld dat ik aan mijn kinderen zou willen meegeven over hun toekomstige adolescentiejaren. U wel?

“Hoe krijgen we het weer goed asqwanka? We wisten niet hoe erg het was, WE WISTEN HET NIET!”

Een goede vraag waar ik eens over moet nadenken, wordt vervolgd!


geplaatst in: Specials
tags:


Leave a Reply