gaming sinds 1997

Dead Space

Het survival-horror genre was aan vernieuwing toe want na het makke Silent Hill Homecoming en het teleurstellende Alone in The Dark beleefde het genre een diepe terugval. Gelukkig zorgt EA met Dead Space voor een van de verrassingen van het jaar: zelden hebben we zo ongemakkelijk voor de tv gezeten en dat is een compliment.

Dead Space begint als een doodnormale missie voor de game-veteranen onder ons, maar zoals dat dan zo vaak gaat, loopt het al snel helemaal fout. Wanneer je wordt opgeroepen om de communicatie in een ruimtestation te herstellen blijkt meteen dat er iets goed mis is gelopen. De crew is spoorloos en zowat het hele station is defect; het zaakje stinkt behoorlijk kortom. Je eigen schip heeft na een zware crash bovendien ook betere tijden gekend, dus zit er niks anders op dan toch op zoek te gaan naar andere overlevenden en het nodige materiaal om jouw schip zo snel mogelijk terug de ruimte in te krijgen.

Zo begint je tocht doorheen het ruimtestation en beetje bij beetje kom je meer te weten over de fatale gebeurtenissen die zich afspeelden voor jij op het toneel verscheen. Het verhaal is niet wereldschokkend, maar wel efficiënt genoeg om je helemaal in de game onder te dompelen. Dat komt vooral door de ijzingwekkende sfeer die zelden is overtroffen in een soortgelijk spel. De omgevingen geven je telkens een claustrofobisch gevoel, waardoor je haast altijd met dichtgeknepen billen voor de televisie zit. Die benauwde indruk zit echt in heel het spel, zodat je zelfs tijdens het verkennen van de rustige gebieden op het puntje van je stoel zit.

Maar het angstzweet zou niet zo rijkelijk vloeien als de creaturen uit Dead Space niet zo onmenselijk en geschift waren. EA heeft duidelijk goed gekeken naar bekende films uit het genre en de vergelijking met Alien is dan ook onvermijdelijk. Gelukkig krijgen de wezens allemaal voldoende persoonlijkheid mee, en zijn er heel wat twists, zodat ze toch origineel overkomen. Geen zombies in Dead Space, maar gruwelijke mutanten die er alles aan doen om je een halve meter uit je stoel te doen opveren. Om deze monsters te verslaan ben je verplicht om hun ledematen eraf te knallen, want zelfs een schot in het hoofd is vaak niet voldoende om ze te stoppen. En geloof me: als zo’n beest met een rotvaart op je afstormt is dat een uiterst hectische belevenis!

Er zijn verschillende monsters en je pakt ze ook allemaal op een andere manier aan. Gelukkig zijn er genoeg wapens waarmee je diverse strategieën kan uitwerken. Bovendien hebben alle wapens een alternatieve functie. Soms kan je bijvoorbeeld verticaal of horizontaal schieten (handig bij vijanden waarvan de ledematen niet echt herkenbaar zijn) en andere wapens hebben dan weer een soort granaatwerper als tweede mogelijkheid.

Tijdens je tocht kan je overigens maar vier wapens meenemen, maar gelukkig zijn er genoeg plaatsen waar je verschillende items en uitrusting kan opbergen. Het is eveneens mogelijk om je wapens up te graden, al moeten we wel zeggen dat dit uitermate traag verloopt en niet echt voldoening schenkt. Wapens upgraden doe je namelijk met speciale bolts die erg schaars zijn, waardoor je weinig vooruitgang ziet in je wapencollectie.

Naast de authentieke wapens beschik je ook over enkele speciale krachten. Het is mogelijk monsters te vertragen en je kan voorwerpen oppakken met kinetische krachten. Klinkt allemaal een beetje als Half Life 2 en die referentie is zeker op zijn plaats, aangezien het in wezen dezelfde krachten zijn als in die andere topper. Die speciale krachten komen ook van pas in enkele simpele puzzels waar je geregeld mee te maken zal krijgen. Weinig vernieuwend, maar het werkt wel en vooral tegen zware tegenstanders is prullen met de tijd een verstandige optie.

Het is dus je missie om heelhuids het ruimtestation te verlaten, en daarvoor moet je nogal wat kilometers afleggen. Jammer genoeg lijkt het vaak alsof je doelloos van de ene plaats naar de andere holt. De objectieven verschillen haast nooit en variëren van het indrukken van een knop tot het activeren van een lift. Hiervoor moet je vaak doorheen dezelfde omgevingen wandelen, en hoewel het me nooit stierlijk ging vervelen is het toch een kleine misser. Gelukkig zijn alle omgevingen prachtig vormgegeven en lopen ze over van de details. Bloed op de muren, indrukwekkende lichteffecten, cynische reclamepanelen en oogverblindende graphics zorgen allemaal voor een zeer memorabele ervaring.

Ook de manier waarop de menuschermen zich manifesteren draagt bij tot de speelervaring van Dead Space. Geen standaardschermen hier, maar hologrammen die je in real-time op het scherm kan toveren. Het spel stopt dus niet, en dat maakt dat je nooit even rustig een health-pack kan consumeren. Wie tijdens een confrontatie zware klappen krijgt, weet dus dat hij binnenkort enkele ledematen mist. Je levensmeter is mooi geïntegreerd in je ruimtepak, die je trouwens ook kan upgraden. Zo krijg je steeds minder het gevoel dat je een game speelt en geraak je telkens dieper verwikkeld in de gebeurtenissen van het spel. En dan heb ik het niet eens gehad over de geluidseffecten die niet minder dan luguber zijn en de uitstekende voice actors die het spel filmische proporties aanmeten.

Zijn er dan, buiten het vele backtracken, geen andere minpunten? Helaas wel, want het perfecte spel is nog lang niet gemaakt. Soms kom je terecht in omgevingen zonder zwaartekracht, en die kunnen weleens zeer vervelend zijn. Het was vast de bedoeling, maar ik werd geregeld duizelig van het zweven en de vele sprongen. Je hebt soms echt geen idee wat boven of onder is, en dat voelde voor mij persoonlijk eerder irriterend dan wel innovatief aan. Gelukkig beschikt je pak over een functie die je telkens weer de weg wijst, waardoor je in Dead Space nooit verloren loopt, of je moet al een complete oetlul zijn. Het viel me ook op dat de boodschappen die je vindt in het ruimteschip compleet onleesbaar zijn op een gewone televisie. Nu kan ik me voorstellen dat niet iedereen het geld heeft om een HDTV aan te schaffen en je zal dan ook een klein stukje missen van het achtergrondverhaal als je nog een oude knakker van een tv staan hebt.

Uiteindelijk bewijst EA dat ze het survival-horror genre met gemak nieuw leven kunnen inblazen. Dead Space is waarschijnlijk het begin van een nieuwe succesvolle franchise, die bovendien genoeg kwaliteit heeft om de strijd aan te gaan met andere toppers. Hoewel het vierde deel uit de Resident Evil serie beter is dan Dead Space, is de poging van EA zeker de moeite waard om eens uit te checken. Eén ding staat echter vast: het angstzweet sijpelt meer dan in Resident Evil, en dat is op zich al een compliment. Dead Space combineert de sci-fi omgevingen van Metroid Prime en het verhaal van alien klassiekers met de horrorelementen uit Resident Evil maar dan zonder de camp uit laatstgenoemde. Uiteraard zijn er minpunten, maar ze zijn schaars en in het geheel niet van die aard dat je er heel lang bij stil blijft staan. Een toppertje dus!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Dead Space
geplaatst in: Electronic Arts, PS3, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>