gaming sinds 1997

Dynasty Warriors: Gundam

Soms krijg je bij de aankondiging van een game het gevoel dat er best iets in zit. Zo dacht ik ook over Dynasty Warriors: Gundam, een cross-over van twee razend populaire reeksen. Het leek mij ook de ideale kans voor Koei om Dynasty Warriors uit het slop te halen, na een schier eindeloze reeks sequels, spin-off’s en add-ons. Jammer genoeg weet ik ondertussen ook weer dat een buikgevoel er soms grandioos naast kan zitten…

Dynasty Warriors: Gundam heeft eigenlijk enkel qua verhaal en vormgeving te maken met Gundam. Het verhaal zit trouwens vol gaten en is zo onsamenhangend dat ik geen snars van begrepen heb. Dat kan echter ook te maken hebben met mijn gebrekkige voorkennis van het Gundam-universum :)

Er zijn twee verschillende modes in DW:G, zijnde ‘official mode’ en ‘original mode’.

In die laaste speel je missies die gebaseerd zijn op bestaande Gundam-verhaallijnen, terwijl het in official mode fictieve gevechten betreft. In totaal zijn er zestien personages (de meeste moet je unlocken), die elk een minicampagne van een viertal missies hebben. Met de speelduur (geschat zo’n 20 uur) zit het dus wel snor. Voor die enkele diehards die het spel dan nog niet beu zijn, is er een volstrekt stompzinnige ‘versus mode’ voor twee spelers.

De gameplay is echter volledig afgekeken van Dynasty en Samurai Warriors. Dat houdt in dat je golf na golf leeghoofdige mechs richting schroothoop mag hakken. Door voortdurend op vierkantje te rammen en af en toe met driehoekje een speciale aanval te lanceren, raak je probleemloos door het spel.

Je hebt ook een nutteloze proppenschieter voor de lange afstand en een schild om je te verdedigen, maar die mogelijkheden zal je raar of zelden gebruiken. Een level bestaat er doorgaans uit een zone te zuiveren van slechteriken, om je dan te begeven richting een andere zone, waar je het proces herhaalt. Tussendoor kom je wel eens een (sub)boss tegen of moet je snel iemand redden, maar veel variatie, laat staan strategisch inzicht, komt er niet aan te pas. Tussen de levels door kan je betere onderdelen voor je mech installeren of nieuwe skills activeren, maar de impact ervan is zéér gering.

De Engelstalige voice-acting (de Japanse heb ik niet geprobeerd, vergeef het mij) moet zowat de meligste van het jaar zijn en de muziek doet ongetwijfeld je hersencellen afsterven bij langdurige blootstelling.

DW:G ziet er ook helemaal niet uit. Jouw eigen mech kan er nog net mee door, maar je tegenstanders zijn allemaal klonen van elkaar (andersglobalisten hebben met deze game weer een extra argument in hun strijd tegen massaproductie). De speciale effecten zijn heus zo speciaal niet en de levels zijn groot, leeg, eentonig en ongeïnspireerd. Enkel de ruimtelevels kunnen nog op enige clementie rekenen. De framerate houdt zich wél kranig en dipt nooit, wat positief is in een spel als dit.

Dynasty Warriors: Gundam is dus een zware flop geworden. De gameplay is hol, lineair en ultrarepetitief; de graphics zijn eentonig en flets en het script kan zó meedingen met de Razzie Awards. Zelfs gehersenspoelde Koei-fanboys zoeken hun heil best elders (bij het degelijke Bladestorm: The Hundred Years’ War bijvoorbeeld). Meerwaardezoekers (lees: al de rest) halen beter nog eens Conan of God of War II vanonder het stof.

Onze Score:
5.0
gerelateerd spel: Dynasty Warriors: Gundam
geplaatst in: NamcoBandai, PS3, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>