gaming sinds 1997

Eat Lead: The Return of Matt Hazard

Stel je voor dat gamepersonages naast de werkelijke game nog een virtueel leven leiden naast de game. Vanuit hun Hollywood-style villa’s bekijken ze het leven door een roze bril en spenderen ze hun geld aan veel blingbling. Jammer genoeg gaat het niet iedere game protagonist even goed af. Dit is ook het geval met ene Matt Hazard, een gevallen gameheld die afstamt uit de jaren tachtig.

De fictieve Matt Hazard begon zijn carrière in de arcadehallen in een sidescrolling shooter als een 8-bit sprite met meer actie dan pixels. De game bleek een regelrecht succes en algauw volgde een reeks sequels met Matt in de hoofdrol. Marathon Software zag dat de koe nog niet genoeg gemolken was en bood Matt Hazard dan maar een contract aan voor het leven. Helaas ging het hierna snel bergafwaarts, zijn nieuwste game Hazz-Mat Carts werd afgemaakt door critici en het publiek.

Marathon Software kon Matt echter niet aan de deur zetten omwille van het levenslange contract, maar een nieuw aangestelde CEO zag een gaatje in het contract. Matt Hazard moet sterven in een game om het contract te beëindigen. De nieuwe game wordt echter gehackt door een vrouwelijke QA, die Matt waarschuwt voor de gevaren. Hazard overleeft de aanslag dankzij QA en vecht zich een weg naar de CEO Wally voor een payback van jewelste.

De game is een parodie op meer dan 20 jaar gamesgeschiedenis en neemt dan ook vele oude bekenden onder de loep. Zo worden baddies uit Matt z’n vorige games geupload en kom je plots oog in oog te staan met pixelige Duitsers uit Wolfenstein … euhm, ik bedoel Matt Hazard 3D of vecht je plots tegen Space Marines die ongelofelijk goed lijken op de macho’s uit Gears of War. Daarnaast steekt men ook nog eens de draak met MMORPG spelers en hun hoge levels of met de stereotype JRPG karakters en hun veel te lange blonde haren en bijhorende over-sized zwaarden. Niets ontgaat de ontwikkelaars, maar net zoals de typische filmparodie de B-film stempel draagt en teveel flauwe en voor de hand liggende zaken op de korrel neemt, is dit ook het geval voor deze game.

Eat Lead: The Return of Matt Hazard is een typische Third Person Shooter waarin je personage twee wapens kan dragen en cover kan nemen achter vele objecten. Het cover nemen werd voorzien van een vernuftig point-to-cover systeem waardoor je met één druk op de knop automatisch van de ene coverpositie naar de andere kan bewegen. Spijtig genoeg faalt het systeem op regelmatige basis en blijft je personage in het midden van een hevig vuurgevecht soms steken aan kleine objecten waardoor hij ter plekke blijft lopen als één of andere gek. Onhandig is dat!

De ergernissen stapelen zich verder op naarmate je vordert in de game. Op het einde van het 5de level kom je plots terecht op een piratenschip en moet je het Monster of Tramm verslaan. Langs beide zijden van het schip bewegen de tentakels van het monster, regelmatig inslaand op het dek. Tijdens het inslaan komt er af en toe een tentakel vast te zitten en moet je schieten op de gloeiende kristallen om de tentakels te amputeren, maar door de omslachtige camera zie je zelden welke tentakels zullen inslaan en wordt je held vaak ongewild tot moes geplet. Voeg daar nog eens een op regelmaat spawnende Space Marine aan toe en je zit in een benarde situatie die de nodige F-woorden uit je mond zullen doen ontglippen.

Het audiovisuele aspect van de game is ook geen hoogvlieger. De omgevingen zijn eentonig, saai en veel te statisch. De setting lijkt ook immuun voor al dat geweld. Bijna niks kan vernield worden en indien het wel mogelijk is, zijn de effecten teleurstellend. Een raam dat aan diggelen wordt geschoten is enkel hoorbaar en niet zichtbaar. De andere audio momenten halen de game ook niet uit het slop: geweren klinken dof, vijanden kennen maar 2 lijntjes tekst en de achtergrondmuziek bestaat uit welgeteld drie nummers. Het enige lichtpunt lijken de twee professionele acteurs Will Arnett en Neil Patrick Harris die hun stem verlenen aan Matt en Wally. Hun voice-acting is van hoge kwaliteit, als tenminste het geluid niet abrupt afgebroken wordt.

Eat Lead: The Return of Matt Hazard bevat alles om op papier een goede game te worden, maar werd door de luiheid van de ontwikkelaars een waar dieptepunt. De enige positieve opmerkingen zijn de humor, de voice-acting en de veel te makkelijke achievements en trophies die te rapen vallen. Deze wegen echter niet op tegen de vele nadelen die de game bevat. Eat Lead: The Return of Matt Hazard is zijn prijs niet waard, je kan beter één van DoubleD zijn Fortis aandelen overkopen. Deze hebben namelijk nog énige sentimentele waarde.

Onze Score:
5.0
gerelateerd spel: Eat Lead: The Return of Matt Hazard
geplaatst in: Reviews, X360
tags: , , ,


Leave a Reply