gaming sinds 1997

Grom

Toen ik voor het eerst van dit spel hoorde, werd het voorgesteld als een kruising tussen Metal Gear Solid, Commandos, Zelda en Diablo. Oftewel een light-RPG met veel adventure elementen. Originaliteit is iets waar de gaming-industrie tegenwoordig niet echt bekend om staat, een nieuw spel als Grom zou dus wel eens een frisse wind er doorheen kunnen laten waaien. Anderzijds durven hybrides natuurlijk wel eens niet erg goed te zijn, omdat ze noch vis noch vlees zijn, eens zien of dit in het geval van Grom ook klopt.

Alhoewel het spel zich afspeelt tijdens de tweede wereldoorlog valt het verhaal niet echt cliché te noemen. Jij bent een Poolse kolonel genaamd Grom (had je niet verwacht hee?) die uit een kamp is gevlucht en nu zijn dagen slijt in Tibet waar hij een met een vriend handelsreiziger is geworden. Tijdens een van zijn tochten ziet hij een Duitse zeppelin door de lucht zweven, en hier begint het verhaal. Het komt erop neer dat de Duitsers op zoek zijn naar een superwapen dat ergens in Tibet verborgen is, en jij moet hen weerhouden van dit te vinden.

De engine waarvan Grom gebruik maakt, is een kruising tussen 2D en 3D, de models zijn 3 dimensionaal en deze zijn geprojecteerd op een 2 dimensionale achtergrond. Het gehele spel heeft een cartoonachtige uitstraling, zo zijn de hoofden op de models belachelijk groot en hebben de karakters veel weg van karikaturen. Ook de locaties zijn, hoewel ze vrij sfeervol ogen, toch moeilijk hyperrealistisch te noemen.

De gameplay vind ik nogal nodeloos ingewikkeld en ongebalanceerd gemaakt, zo lijken mijn karakters nooit echt goed te doen wat ik juist wil. De bediening had waarschijnlijk iets gemakkelijker gekund. Verder heeft dit combat-systeem verassend weinig weg van de Commandos-style. Je hebt wel een inventory en verschillende wapens, maar het eigenlijke vechten heeft meer weg van een Hack-‘n-slash. In Grom kan je tot 5 karakters bedienen, dit hangt af van wie het verhaal met je mee laat gaan. Elk heeft zijn eigen skills en kan dus beter met sommige wapens overweg. Hoe meer je met een wapen oefent, hoe beter het gaat. Tot hier gaan de RPG-elementen.

Wat echter wel lastiger is, is dat je tijdens de meeste missies al je vijanden moet doden, blijkbaar zijn ze toch vergeten er Metal Gear Solid elementen in te stoppen. Zo is het mij al meermaals voorgekomen dat ik de exit al lang had bereikt door een paar mensen voorbij te sluipen, maar niet verder kon omdat ik deze vijanden ook een trip naar pierenland moest bezorgen.
Het adventure gedeelte komt daarentegen wel goed tot zijn recht, vooral in het begin moet het spel het meer hebben van het praten met mensen dan het omleggen van vijanden. Dit is dan ook het beste gedeelte van het spel, de dialogen zitten vol met humor en zijn goed geschreven.

Verder zit Grom vol met soms leuke minigames waar nog eens extra geld mee te verdienen valt.

Het verhaal zelf is zo lineair als maar kan zijn, je krijgt altijd een vaste opdracht waar je je moet aanhouden, wat toch wel spijtig is. Als je uit een map weggaat, krijg je een landkaart van Tibet waar je je volgende verblijfplaats kan kiezen. Spijtig genoeg is je hier niet echt veel vrijheid gegund en moet je uiteindelijk toch van a naar b.

De AI van Grom bouwt voort op mijn overige kritieken, gewoon onafgewerkt. Sommige vijanden horen je voetstappen van 5 km verder, anderen horen je niet als je op 1 meter afstand met een shotgun zijn kameraad neerlegt. Ook de AI van je vriendjes zijn niet zonder gevallen steken. Ze durven soms wel eens de Rambo uithangen of blijven andere keren doodleuk staan, ook al worden ze aangevallen. Hierdoor zijn de gevechten vaak nogal chaotisch en verlies je vlug de controle over het spel, ook al heb je een pauze-functie waarin je vanalles kan corrigeren.

Het geluid van Grom blijkt ook nog kinderkwaaltjes te hebben. Zo zijn veel dialogen ingesproken, maar anderen dan weer niet. De keuze van ingesproken en niet ingesproken bleek nogal willekeurig te zijn gebeurd, maar als ze ingesproken zijn, vind ik ze persoonlijk niet zo slecht. De achtergrondgeluiden zijn vrij sfeervol, maar ook niet meer dan middelmatig te noemen.

Grom is een spel met een grote potentie, zo zit er een grappig en goed verhaal in en zie je vaak dat dit spel echt wel goed had kunnen zijn. Maar de vele onvolmaaktheden hebben het spel genekt. De graphics zijn OK, maar bieden weinig schokkende special effects, de gevechten zijn vaak ongebalanceerd en nodeloos ingewikkeld, het verhaal is te lineair en de AI is bij momenten gewoon ronduit slecht. Ik vrees dat de mensen van Rebelmind te veel hooi op hun vork hebben willen nemen, want het spel is ongelooflijk rijk aan gameplay elementen. Maar spijtig genoeg is geen van die elementen genoeg uitgebalanceerd om er een topper van te maken.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Grom
geplaatst in: PC, Reviews
tags: , , ,


Leave a Reply