gaming sinds 1997

James Bond: Quantum of Solace

Daniel Craig heeft in Casino Royale bewezen dat James Bond eigenlijk een rauwe, bikkelharde kerel is en niet de flierefluiter die we te zien kregen in de Pierce Brosnan films. Dat soort gedaanteverwisselingen kan ik natuurlijk alleen maar toejuichen, en daarom vroeg ik me af als dit spel dezelfde metamorfose had ondergaan. Sinds Goldeneye werd de kostbare James Bond licentie behoorlijk ten schande gemaakt met een handvol lelijke missers. Tijd voor verandering dus, en ik had al mijn hoop gevestigd op 007: Quantum of Solace.

Laten we eerst echter een groot misverstand uit de wereld helpen. Het spel is niet helemaal gebaseerd op de laatste Bond film, maar is eerder een mengsel van de twee films met Daniel Craig. Dit mengsel is grotendeels opgebouwd uit gebeurtenissen uit de eerste film, dus de titel van dit spel dekt de lading niet helemaal. Het begint en eindigt met Quantum of Solace, maar de grootste brok gameplay komt gewoon uit Casino Royale.

Quantum of Solace speelt als een gemiddelde shooter, maar geeft je net als in Gears of Wars, Uncharted en nog een hoop andere shooters tegenwoordig, de mogelijkheid om te schuilen achter muurtjes en andere voorwerpen. Hierna schakelt de camera over naar een punt schuin achter Bond, zodat je een goed overzicht hebt en rustiger kan mikken. Zo zorgt Treyarch alsnog dat de bekende kop van Daniel Craig goed in beeld komt. Want een gerespecteerd acteur als hijzelf doet natuurlijk niet mee voor de bok zijn kloten.

Het spel bezit onmiskenbaar een zekere zin van kwaliteit al is het weliswaar enkel uiterlijk vertoon. De engine die ook gebruikt werd in Call of Duty 4 doet meestal goed zijn best om de beelden zo netjes mogelijk op het scherm te toveren. Grafisch verdient het spel dan ook een pluim, al moet wel gezegd dat niet alles even geïnspireerd is. Je zal vooral veel standaard omgevingen tegenkomen en ook de vijanden komen uit de sector “gekke Chinezen en brute Russen met bivakmutsen” en zijn daar ook naar gemodelleerd. Ook de achtergronden zien er uit als kartonnen postkaarten, maar verder blijft alles er solide uitzien. In bepaalde omgevingen zal je altijd wel even blijven stilstaan om te genieten van het uitzicht en het water ziet er verbluffend uit. Ook de soundtrack is goed gekozen en je zal geregeld enkele bekende tunes voorbij horen komen. Een feest van herkenning voor de fans, maar ook de andere muziek past wonderwel bij het geheel. Tijdens een missie in de buurt van een concertpodium hoor je bijvoorbeeld passende operamuziek, wat alleen maar bijdraagt tot de sfeer.

Uiterlijk vertoon dus, want qua gameplay stelt de titel danig teleur. Niet dat het een ontzettend slecht spel is, maar eerder omdat het allemaal zo standaard is. Het spel onderscheidt zich nergens van andere shooters, maar haalt ook nergens het niveau van zijn voorbeelden. In plaats van een belevenis is het een standaard potje schieten geworden tegen een toestroom van nieuwe vijanden. Je kan geregeld de omgeving gebruiken tijdens je missie, maar veel meer dan op gasflessen en brandblusapparaten schieten is er niet bij. Heel soms kan je de omgeving op een leuke manier gebruiken, maar deze momenten zijn schaars. Betreurenswaardig, aangezien het spel op deze momenten een beetje loskomt van de middelmaat.

Enkele keren per missie verandert het spel in een soort platformer waarbij je tijdens gerichte momenten op richels en over smalle pilaren moet lopen. Jammer genoeg voegt dit weinig toe aan het geheel en bovendien ziet het er een beetje goedkoop uit. Bond springt namelijk op een nogal onrealistische en houterige manier waardoor hij er ongewild komisch uitziet. Ook de manier waarop Bond zich verplaatst tegen een muur ziet er vreemd uit; het lijkt wel alsof hij op wieltjes staat.

Het verhaal is minder goed uitgewerkt dan je zou denken. Je speelt losse stukjes uit de film zonder dat er een echte structuur in zit en de personages zijn helemaal niet uitgewerkt. Mensen die de films gezien hebben weten natuurlijk wel waar het over gaat, maar echt meeslepend wordt het niet waardoor je missies inderdaad uit niets meer bestaan dan handlangers mollen. Het wapentuig is echter voldoende aanwezig, waardoor je nooit moet vrezen voor een tekort aan kogels en/of wapens.

Na zo’n vier uur loopt je middelmatig avontuur met James Bond alweer ten einde, en dat is toch wel belachelijk kort. Hoewel ik niet verwacht dat elk spel dertig uur duurt, mocht James Bond toch wel een paar uurtjes langer duren. Niet voor mij natuurlijk, want ik vind het spel niet de moeite, maar wel voor al die stakkers die 65 euro betaalden voor een zeer standaard spelletje.

Voor wie daar zin in heeft is er ook een online gedeelte, al ben ik er zeker van dat je hier niet langer dan enkele dagen vertoeft. Er zijn wel genoeg opties en de mogelijkheden zijn uitgebreid als het op wapentuig aankomt, maar de afwerking is niet helemaal honderd procent. Grafisch ziet het er een stuk minder uit en de maps zijn evenmin spannend te noemen. Misschien is het wel een goede instap voor gamers die nog niet bekend zijn met online gamen aangezien het niveau van de andere spelers vaak goed meevalt.

Ook deze Quantum of Solace doet de Bond licentie niet echt eer aan. Een aanfluiting is het allerminst, maar wie op zoek is naar een goede shooter kan best een ander spel kiezen. De echte Bond fan kan ook best twee keer nadenken, want na vier uur zit het spel erop en kan je ‘trophies’ verzamelen omdat je je verveelt. De graphics en de sound zijn dan wel geslaagd, maar ze wegen niet op tegen de middelmatige en ongeïnspireerde gameplay.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: 007: Quantum of Solace
geplaatst in: Activision, PS3, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply