gaming sinds 1997

Kane & Lynch 2: Dog Days

Drie jaar geleden kwam Kane and Lynch: Dead Men uit en hoewel de reviews niet echt slecht waren, waren er toch enkele punten waarop de game minder scoorde: geen online co-op, kort, tegenvallende graphics,… IO Interactive komt nu met een opvolger voor de game: Dog Days, waar we hopelijk wat verbetering te zien krijgen.

Net zoals in de eerste game is het verhaal behoorlijk belangrijk in Kane and Lynch 2: Dog Days. De game start, na een korte flashback, met een ontmoeting tussen de twee hoofdpersonages in Shanghai. Lynch vertelt Kane dat hij nog snel een eenvoudig klusje moet afwerken en dat ze dan aan hun deal kunnen werken.

Zoals zo vaak loopt het wel eens fout op eenvoudige missies en de twee heren moeten op de vlucht slaan. Voor een spel waar de verhaallijn belangrijk is, is het erg jammer dat hiermee bijna alles verteld is. De personages zijn behoorlijk cool en sommige scenes kunnen zo uit een film komen, maar toch had er wat meer diepgang in het spel mogen zitten. Zo wordt in het begin amper verteld wat de deal van Kane is of waarom Lynch iemand op zijn plaats moet zetten.

Hierdoor is het avontuur dan ook behoorlijk kort. In een zestal uur kan de single-playercampagne gemakkelijk uitgespeeld worden. Deze is opgedeeld in verschillende hoofdstukken waarin, behalve op het einde, als Lynch gespeeld wordt. Deze third-personshooter ziet er behoorlijk uniek uit: de graphics zijn niet van het hoogste niveau, maar dat wordt gecompenseerd door de stijl van de game. De beelden lijken door een amateurcamera gefilmd te zijn, wat aangenaam past in de sfeer van Dog Days. Qua sfeer zit het dus wel goed. De personages zijn niet op hun mond gevallen en wrede scènes worden niet gemeden alhoewel er toch wat gecensureerd wordt. Jammer genoeg komen de lipbewegingen tijdens het spreken niet altijd overeen en de stemmen klinken in open lucht vaak als in een kelder.

De campagne is kort, maar de makers hebben evenmin hun energie gestopt in het voorzien van veel variatie. Telkens weer moet er gevlucht worden van de vijand en dikwijls loopt er wel iets mis. Op zoek naar de ontsnapping kom je veel agenten en bendeleden tegen die neergeknald moeten worden. Het ene wapen is een hel om vanop afstand mee te schieten, terwijl andere het dan weer iets beter doen, maar de gunplay voelt zeker niet aan zoals in de betere shooters van het moment.

Naast de singleplayer is er natuurlijk ook de multiplayer. Er is ten eerste een co-op campagne en de Fragile Alliance, samen met twee nieuwe modi: Undercover Cop en Cops & Robbers. In Fragile Alliance is het de bedoeling om zoveel mogelijk geld te stelen tijdens een overval. Eenmaal veilig ontsnapt, kan je overgaan naar de volgende ronde waarin de weerstand van de politie wat opgekrikt wordt. De twee andere modi zijn eigenlijk slechts varianten hierop: in Undercover Cop wordt een willekeurige speler geheim agent en in Cops & Robbers neemt een groep spelers de rol van politie op zich. Dit alles verlengt de duur van de game wel wat, maar doordat ook hier niet het echte shootergevoel aanwezig is, blijft het maar een extraatje en kan je misschien beter pakweg Modern Warfare 2 spelen.

Kane and Lynch 2: Dog Days is een game die het vooral van zijn singleplayer moet hebben en daarvoor is zes uur gewoon niet lang genoeg en is er ook een gebrek aan kwaliteit. Teveel elementen in de game zijn matig om van een geslaagd spel te kunnen spreken, ook al passen de sfeer en de graphics mooi in het plaatje van Dog Days.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Kane & Lynch 2: Dog Days
geplaatst in: PS3, Reviews, Square Enix
tags: , ,


Leave a Reply