gaming sinds 1997

Kororinpa: Marble Mania

Lang geleden, toen Tien om te Zien en Zondag Josdag nog hip waren, mocht ik vaak bij mijn opa en oma saaie namiddagen doorbrengen. De geur van muffe, stoffen zetels en zelden gebruikte sinaasappelsapglazen werd verlicht door de rokerige vleugjes hout afkomstig van één klein speelgoedje. Dat speelgoedje, een doosje met kleine, te ontwijken, gaatjes, stukjes hout die een labyrint vormden, een vierkant stukje glas om dit alles af te dekken en één metalen balletje was het enige entertainment in de buurt.

Net zoals toen kan je nu opnieuw voorzichtig dat balletje langsheen obstakels rollen en balanceren, met het grote verschil dat je nu een Wii-mote vasthoudt en op die manier het labyrint draait, keert, schuin en ondersteboven houdt. De intuïtieve manier waarop dit gebeurt is opzienbarend en de eenvoud van de besturing is het perfecte voorbeeld van hoe Nintendo iedereen aan het gamen wil, en ook kan, brengen.

Kororinpa heet het ding, ook al is het spel gemakkelijker te beschrijven als ‘rol-de-knikker’. De gameplay is even simpel als ontspannend: kies je balletje, kies je parcours, raap onderweg de verplichte juweeltjes op en rol dan veilig het gaatje op het einde binnen. Er is een aardige leercurve en in de latere levels zijn er de nodige checkpoints. Dit spel moet het vooral hebben van de charme en de vondst van de motion-based besturing, niet van zijn uitdaging, opties of uitgebreidheid.

De physics zijn precies en realistisch en het spel reageert strak op je subtiele bewegingen. Bovendien laat deze besturing (je kan overigens de camera niet controleren maar dat stoort vreemd genoeg nooit) toe dat er heel wat meer mogelijkheden zijn tot verrassing: zo kan een muur plots een vloer worden en kan je met een snelle polsbeweging je balletje door de lucht laten zwieren om het dan wat verder terug trachten op te vangen.

Zo realistisch de besturing is, zo dromerig is de rest van het spel. Een twintigtal verschillende knikkers, elk met hun eigen karakteristieken (snel, makkelijk, plakkerig) en vooral grappig uiterlijk (pinguïn, varkentjes of gewoon fel gekleurd) zorgen voor wat erg speelse tactische diepgang, terwijl de verschillende stages vooral uitblinken in sfeer, kleur en afwisseling. Het is des te spijtiger dat men niet de moeite heeft genomen om een widescreen-optie te voorzien. Op een HD-tv ziet alles er immers schrikbarend modderig en onscherp uit, iets dat maar nét kan worden gecompenseerd door de inherente charme.

De muziek is even zoetgevooisd en alhoewel de suiker ervanaf druipt, zullen de vrolijke deuntjes zelfs op de gezichten van de meest hardcore gamer, misschien met geveinsde tegenzin, een glimlach toveren. Er zijn net genoeg levels (ze klokken af op 50) voorzien om die lach niet te laten verdwijnen door de nood aan meer noch minder. Wat unlockables en bronzen, zilveren en gouden medailles zorgen voor de nodige herspeelbaarheid.

Kororinpa is een leuk stukje speelgoed. Verfrissend en ontspannend door het originele leveldesign en meeslepend dankzij het uitstekende gebruik van de controller, biedt het meer dan de honingzoete verpakking zou laten vermoeden. Het is jammer dat we op technisch vlak wat worden teleurgesteld, maar dit spel is dan ook niet bedoeld voor wie meer wil dan enkele geslaagde uurtjes balletjes balanceren.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Kororinpa: Marble Mania
geplaatst in: Nintendo, Reviews, Wii
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>