gaming sinds 1997

Mario Party 8

Ganzenbord, Spel der Spellen, De Betoverde Doolhof, Dokter Bibber, Monopolie,… waar is de tijd dat gezelschapspelletjes nog populair waren? Het enige dat ik nu nog speel, is Kolonisten van Catan. En dan moet ik toegeven dat ik ook dat online speel. De rest van de games die ik speel behoren tot de console- of handheldgeneratie. Met de Mario Party-games heb je natuurlijk een gezonde combinatie: een bordspel op console.

Met Mario Party 8 komt de reeks voor het eerst naar de Wii. En als er nu één console is die daar uitermate geschikt voor is… Maar laten we beginnen bij het begin, speciaal voor de struisvogels die de afgelopen 10 jaar met hun hoofd in het zand gezeten hebben en het concept van Mario Party niet kennen. Eigenlijk is MP een interactief ganzenbord in een vrolijke, kleurrijke omgeving. Iedere speler gooit om beurt met de dobbelstenen en op het einde van de ronde komt er een minigame waarbij centjes te verdienen zijn. Daarmee kan je dan weer sterren kopen en wie bij het eind van het spel de meeste sterren heeft, is gewonnen. Steeds zijn er speciale items, deze keer snoepjes, die ervoor zorgen dat je twee of zelfs drie keer mag gooien, dat je op de plek van iemand anders terecht komt, dat je muntjes kan stelen, enzovoort.

De ster verschijnt op een willekeurige plaats en de eerste die er geraakt met voldoende geld, kan ze kopen. Dat is het principe dat in de voorbije versies steeds opnieuw werd toegepast. Het goeie nieuws: in Mario Party 8 zijn er zes verschillende borden en slechts één –DK’s Treetop Temple– wordt nog zo gespeeld. De andere borden zijn altijd net iets anders. Goomba’s Booty Boardwalk is een lineair spelbord, waarbij je een ster kan kopen telkens wanneer je aan het einde komt. Daarna word je terug naar het begin gekatapulteerd. Bij King Boo’s Haunted Hideaway moet je de ster letterlijk gaan zoeken. Je weet dus niet waar ze zal liggen; op de kaart van het spelbord zie je enkel de kamers die al bezocht zijn. Wanneer iemand een ster gekocht heeft, verandert het spookhuis volledig en moet je opnieuw op zoek. Shy Guy’s Perplex Express is een trein waarbij je een ster kan kopen van Shy Guy wanneer je de locomotief bereikt. Daarna moet je via het dak van de trein terug naar het begin. Pittig detail is dat er speciale vakjes zijn waardoor de laatste wagon plots de eerste kan worden. Wie op dat moment in de desbetreffende wagon zit, verhuist natuurlijk mee. Mijn persoonlijke favoriet is Koopa’s Tycoon Town, een beetje gebaseerd op Monopolie. Het spelbord is een dorp waar verschillende hotels te vinden zijn. De eigenaar van het hotel is degene die er het meeste geld in gestopt heeft. Bovendien wordt het hotel bij 20 muntjes een tweesterrenhotel en bij 50 een driesterrenhotel. Je kan dus echt tactisch te werk gaan en een strategie bedenken om hotels van je tegenstanders af te snoepen of je imperium zo groot mogelijk te maken. Wanneer je de vijf borden uitgespeeld hebt in singleplayer, dan unlock je ook Bowser’s Warped Orbit. Daar start iedereen met een aantal sterren en is het de bedoeling snoepjes te gebruiken om sterren van de anderen te stelen.

Als het door jou gekozen aantal beurten voorbij is, worden er –als je dit wil– nog een aantal bonussterren uitgedeeld om het spannend te maken. Leuk is het feit dat je nu niet op voorhand weet welke het zullen zijn. Er worden drie sterren geschonken, maar er zijn in totaal zes mogelijkheden: de minigame-ster, de snoepjes-ster, de groene-vakjes-ster, de meeste-vakjes-verzet-ster, de meest-gekocht-ster en de rode-vakjes-ster.

De zes borden vind je in de partytent op het Star Carnival. Je kan met vier spelers tegen elkaar spelen, twee teams van twee personen vormen of in ‘duel battle’ met twee spelen. In dat laatste geval verandert soms het opzet van het spel. Om een voorbeeld te geven, als je bij duel battle voor Shy Guy’s Perplex Express kiest, dan win je als je als eerste vijftig munten naar de filmster in de trein kan brengen.

Na elke ronde speel je een minigame. Afhankelijk van de vakjes waarop de spelers beland zijn, is dit een 4-speler-minigame, een 2-vs.-2 of een 1-vs.-3. In vorige Mario Party edities waren de minigames vaak gewoon button mashen. Je moest zo snel mogelijk op een knop rammen, of knoppen in de juiste volgorde indrukken. Bij de Wii-versie maakt men natuurlijk dankbaar gebruik van de bewegingssensoren. Heel wat minigames werken volgens het point & shoot-principe. Bij een ander deel moet je de Wii-mote zijdelings houden en gebruiken als NES-controller, die je naar links of rechts tilt. Daarnaast zijn er nog een aantal minigames die je echt laten bewegen: een draaiende beweging bij het roeien, lasso gooien, hameren, een ballon oppompen, een beeld stuk boxen,… Het is allemaal wel leuk, maar op geen enkel moment hadden we echt een wauw-factor. Misschien zijn we door games als Rayman Raving Rabbids en WarioWare: Smooth Moves wel verwend geworden? Bij die spelletjes krijg je in ieder geval meer het gevoel dat er innovatief met de Wii-mote wordt omgesprongen, iets wat je bij Mario Party 8 niet hebt.

Wie maar niet genoeg krijgt van de minigames, kan naar de minigametent. Hier kan je elk minigame dat je al bent tegengekomen herspelen. Verder kan je kiezen voor ‘crown showdown’, waarbij de eerste die drie, vijf of zeven minigames wint de echte winnaar is. Bij Flip-Out Frenzy heb je een vierkant met panelen. Als je een minigame wint, mag je een paneel kiezen. Alle andere panelen in dezelfde rij en kolom krijgen jouw teken. Als alle panelen ingenomen zijn, wint degene met de meeste panelen. Het doet ons wat denken aan Othello. Bij Tic-Tac Drop speel je duel-minigames om te beslissen wie er een bal van zijn kleur in het raster mag laten vallen. Wie als eerste drie ballen van zijn kleur op een rij krijgt, is gewonnen. Tot slot is er ook nog de Test for the Best, waarbij je tien minigames na elkaar speelt en probeert de hoogste score te halen.

Heb je er nog steeds niet genoeg van? Dan kan je in de Extras Zone terecht voor acht wat langere minigames, zoals pingpong, bowling, een puzzelspel, een racespel,… Sommigen zijn niet zo speciaal –voor bowling nemen we liever Wii Sports!– maar andere zijn heel leuk. Een paar van deze spelletjes krijg je meteen cadeau, andere kan je met kermiskaarten kopen in de pretbazaar. Kermiskaarten krijg je bij alles wat je doet, maar eerlijk gezegd zijn er niet veel echt interessante zaken te unlocken. De games van de Extras Zone en eventueel minigames die je in de partytent of in de singleplayer maar niet te pakken krijgt, wil je waarschijnlijk wel kopen. Om de hele collectie standbeeldjes te willen verzamelen, moet je echter al een extreme fan zijn!

Grafisch hoef je van de Wii niets spectaculairs te verwachten, maar dat weet je vast al langer. Bij Mario Party 8 kan je echter zeggen dat dit echt oude GameCube-graphics zijn. Gebeurt er dan al eens een effectje, bijvoorbeeld wanneer je een snoepje eet, dan moet je een heuse framedrop vaststellen. Nu is het een feit dat het uitzicht in dit soort spellen niet meteen belangrijk is, maar een beetje meer moeite doen zou toch echt geen kwaad kunnen! Wat nog veel mensen tegen de borst stoot: dit spel kan je niet in 16:9 spelen. Ok, toegegeven, het titelscherm en het menu wel. Zodra je begint te spelen, schakel je echter over naar 4:3 en krijg je twee stroken ouderwets behangpapier aan de zijkanten. Een indicatie voor de hoeveelheid tijd en moeite die de makers in dit spel gestopt hebben?

Andere crewleden zoals Slyoldfox, FroFro, Rian en Zwan kunnen beamen dat we toch weer veel gelachen hebben met Mario Party 8. Het is dus best een leuk spel, maar het blijft toch grotendeels hetzelfde concept. Of je daar dan zoveel geld voor wil betalen? Eigenlijk kan je het als volgt samenvatten: hou je van bordspellen –en de daarbijhorende portie geluk– en speel je graag minigames, ga dan zeker voor Mario Party 8. Wil je gewoon veel minigames en wil je zien wat de Wii-mote allemaal voor jou in petto heeft, opteer dan liever voor Rayman Raving Rabbids of WarioWare: Smooth Moves.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Mario Party 8
geplaatst in: Nintendo, Reviews, Wii
tags: ,


Leave a Reply